Morgen, dinsdag 10 december, staken de apothekersassistenten van alle apotheken van Alliance Healthcare, dat zijn meer dan 130 apotheken in Nederland. In een rapport van Alliance zelf worden de ijzersterke stakingsargumenten al opgesomd: het salaris van apothekersassistenten in het ziekenhuis ligt tussen de 9,7 procent en 14 procent hoger dan dat
van hun collega’s in openbare apotheken; ten opzichte van alle onderzochte functies waarvoor een drie jaar durende mbo-studie moet worden gevolgd, is het salaris van een apothekersassistent in de collectieve arbeidsovereenkomst (cao) Apotheken het laagst; steeds meer loonschalen van de cao Apotheken zijn gelijk aan het minimumloon.
Kort samengevat: apothekersassistenten van openbare apotheken hebben gewoon een klote-cao. Of eigenlijk: hadden, want hun cao was op 1 juli 2024 al afgelopen. Sindsdien is er geen cao: de vakbonden CNV en FNV, die de apothekersassistenten vertegenwoordigen, komen er met de werkgevers, de
apotheekketens, niet uit. Daarom voeren de apothekersassistenten in Nederland al maanden een estafettestaking: om de beurt staken assistenten van andere apotheekketens.
Op 12 november was er een landelijke stakingsdag van alle apothekers- assistenten van alle openbare apotheken. En dat is bijzonder: nooit eerder staakten apothekersassistenten. De meesten zijn ook bepaald geen barricadetypes, maar – generaliserend – vriendelijke, zorgzame, wat introverte vrouwen. Er is dan ook meer aan de hand dan een te laag inkomen.
Over de auteur
Rinske van de Goor is huisarts en columnist van de Volkskrant. Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Apothekersassistenten krijgen namelijk heel wat te verduren. Want waar u in de supermarkt per product uit allerlei merken kan kiezen, heeft u in de apotheek geen keus. Uw zorgverzekeraar bepaalt welk merk de apotheek aan u moet afleveren. En zorgverzekeringen switchen regelmatig, als een ander merk net wat voordeliger is. Dus dan krijgt u ineens een ander merk.
Nou weet ik niet hoe u boodschappen doet, maar ik ben, net als de meeste mensen, behoorlijk merkentrouw. Ik koop altijd hetzelfde wasmiddel, hetzelfde brood en hetzelfde soort appels, jonagold. Anders krijg ik thuis overigens klachten.
Apothekersassistenten krijgen voortdurend klachten van mensen dat ze een ander merk krijgen. Als je jonagolds bestelt, wil je geen elstars krijgen.
Maar merkveranderingen zijn nog niet het ergste. Steeds vaker zijn medicijnen überhaupt niet leverbaar, ook niet van een ander merk. Ze zijn er gewoon niet. De apotheken lijken qua productaanbod tegenwoordig eerder op de schaars gevulde winkels in het voormalige Oostblok dan op de keuzekastelen waar we nu met onze winkelwagens doorheen rijden. Waar dan dus geen jonagolds meer zijn. Maar ook geen elstars. Er zijn gewoon geen appels – en peren trouwens ook niet. Zodat de apothekersassistent bananen moet meegeven aan de patiënt, terwijl die jonagolds had besteld. Leg dat maar eens uit.
Gevolg: ruim 40 procent van de apothekersassistenten heeft wekelijks te maken met verbale of fysieke agressie. Het zal niet verbazen dat steeds minder jongeren kiezen voor de opleiding tot apothekersassistent. En meer
werknemers uitstromen. In september begon een campagne om het vak apothekersassistent te promoten bij schoolverlaters. Kansloos, zolang het beroep niet aantrekkelijker wordt.
Vakbonden FNV en CNV spreken de werkgevers aan: de apotheken moeten de apothekersassistenten beter betalen. Alliance, waarvan de assistenten vandaag staken, toont zelf in zijn rapport hoe slecht de cao is. De apotheekketens zeggen echter dat ze geen betere cao kunnen bieden. Apotheken krijgen namelijk te weinig vergoed voor personeel.
Zorgverzekeraars krijgen OVA-gelden (Overheidsbijdrage in de Arbeidskostenontwikkeling) die bedoeld zijn om marktconforme salarissen mogelijk te maken in de zorg. Maar zorgverzekeraars betalen die OVA-gelden niet volledig uit. Apotheken hebben de Nederlandse Zorgautoriteit (NZa) gevraagd of zorgverzekeraars niet verplicht zijn in de apothekerstarieven rekening te houden met personeelskosten, maar de NZa laat dat in het midden.
Ook bij het ministerie van Volksgezondheid klopten de apotheken aan. Minister Agema schreef: ‘Medewerkers in de apotheekzorg doen belangrijk werk en zijn essentieel voor de verstrekking van medicijnen aan de Nederlandse bevolking. Het is echter aan de sociale partners in de zorg om afspraken te maken.’
Zo pingpongen de beleidsmakers de verantwoordelijkheid voor goed personeelsbeleid heen en weer, en de apothekersassistenten zijn de dupe. Apothekersassistenten: staak nog maar even door. Jullie hoeven het niet langer te slikken.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant