We zien alleen zijn gezicht, de blik strak gericht op een computerscherm. Zijn ogen schieten vliegensvlug heen en weer tussen formulieren met termen als ‘baseline’, ‘pre-pubescent’ en filmpjes die elke beschrijving tarten.
Eko is zijn naam. Een vriendelijke man met een zacht gezicht die in het weekend graag losgaat op gabberfeesten. Doordeweeks schuift hij achter een computer als een van de zes analisten in Nederland van Meldpunt Kinderporno, wier taak het is om de meest misselijkmakende foto’s en video’s onder de aandacht te brengen van de autoriteiten.
Over de auteur
Hassan Bahara is tv-recensent voor de Volkskrant.
Human maakte een documentaire van een luttele zestien minuten over dit meldpunt (10 meldingen in 10 minuten), zondagavond uitgezonden. Een welkome aanvulling op een verhaal, vorige week in NRC verschenen, over hetzelfde meldpunt.
We horen Eko vertellen wat hij ziet. Soms kan de leeftijd van de jongeren in het beeldmateriaal niet met volledige zekerheid worden vastgesteld.Soms is het in een oogopslag duidelijk: kindermisbruik.
In zulke gevallen is het aan Eko en zijn collega’s om de beelden door te sturen naar de nationale politie of, als het misbruik in het buitenland heeft plaatsgevonden, naar Interpol.
In NRC werd goed uitgelegd welke manieren van zelfbehoud de analisten bij dit werk allemaal toepassen. Kijk nooit naar hele filmpjes, beoordeel ze alleen op korte frames, en zet nooit het geluid aan.
Eko gaat precies zo te werk. Razendsnel gaat hij door de meldingen die hij binnen heeft gekregen. Ogenschijnlijk onaangedaan – hij vertelt hardop wat hij ziet – beoordeelt en classificeert hij filmpjes en foto’s, de een nog gruwelijker dan de andere.
Vier jaar doet Eko dit werk nu alweer. Hij is de analist met de meeste dienstjaren. Veel van zijn collega’s, van studenten psychologie tot oud-militairen, zijn na een tijdje weer weg. Eko moet uit ander hout zijn gesneden, begin je te vermoeden, anders houd je dit werk niet vol. Wellicht is hij zodanig bedraad dat niets beklijft, niets hem meer kan raken.
Totdat een filmpje begint te lopen dat maar niet wilde laden. In beeld verschijnt plotseling een kind van niet ouder dan een jaar of 2. Eko raakt zichtbaar ontregeld als hij ziet wat er daarna gebeurt. Zijn stem hapert, bijna schiet hij vol. Nu moet hij snel een sigaretje roken, of een luchtig praatje houden met een collega. Maar dan schiet hij alsnog vol, want een van zijn gewaardeerde collega’s, eentje die hem op zulke momenten foto’s van zeehonden liet zien, vertrekt bij het meldpunt.
Eko staat aan de frontlinie van wat een niet te winnen oorlog lijkt. Meer dan 500 duizend meldingen krijgt het Meldpunt binnen, en dat is nog maar het topje van de ijsberg. Maar Eko blijft doorgaan. In de vier jaar dat hij bij het Meldpunt werkt heeft hij meer dan 200 duizend beelden van kindermisbruik van het internet gekregen. Zijn mentale gezondheid zal er onder te lijden hebben, maar om de een of andere reden is hij bereid dat offer voor ons te brengen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant