Wat als je een dure aanschaf hebt gedaan, je niet tevreden bent en het bedrijf blijkt dan niet meer te bestaan? Dat overkwam Edith: haar nieuwe gelegde vloer bevalt helemaal niet. Ze wil dat die wordt vervangen, maar wie betaalt dat als het vloerenbedrijf failliet is gegaan?
Edith uit Lelystad schakelde vloerenbedrijf Dino Tapijt BV in maart in om een nieuwe vloer te leggen. Het bedrijf had dat vijftien jaar eerder ook gedaan en Edith vertrouwt het Drontse bedrijf. Ze laat op advies van Dino Tapijt BV een rubberen ondervloer leggen, daarop laminaat, en dan kan het woongenot beginnen. Maar de vloer is wiebelig en schudt aan alle kanten als je erop loopt. "Het is gewoon dat stomme rubber. Ik mis mijn oude vloer."
Met het vloerenbedrijf gaat het niet lekker. Dino Tapijt BV heeft aanhoudende financiële moeilijkheden, en gaat failliet in augustus. Het bedrijf maakt een doorstart: een andere naam, een andere rechtspersoon, andere eigenaren. Die nieuwe eigenaren zijn familieleden, en ook een deel van het personeel blijft bij het nieuwe DINO Living.
We kennen elkaar, denkt Edith, zij weten dat er nog iets afgehandeld moet worden. Ze gaat langs, mailt, belt, stuurt een aangetekende brief, maar niemand reageert. Wat doe je als het bedrijf dat een fout moet herstellen niet meer bestaat?
Philip de Ridder van de Rechtswinkel Utrecht legt het uit. "Als een bedrijf zoals Dino Tapijt failliet gaat, wordt een curator aangesteld om alle bezittingen van het bedrijf te verkopen en het geld te verdelen onder de schuldeisers. Soms maakt het bedrijf daarna een doorstart." Dit betekent dat iemand (meestal de oude eigenaar) de bezittingen koopt en het bedrijf opnieuw begint, maar dan zonder de oude schulden.
Een BV is een rechtspersoon, wat inhoudt dat het bedrijf zelf verantwoordelijk is voor schulden en niet de eigenaren persoonlijk. De eigenaren blijven dus vaak buiten schot, tenzij zij iets verkeerd hebben gedaan waardoor het faillissement is ontstaan. In dat geval kan de curator hen aansprakelijk stellen volgens de wet. In het geval van Dino Tapijt BV is dat niet zo.
De Ridder: "Voor schuldeisers, zoals Edith, is de kans klein om geld terug te krijgen, in de vorm van een kosteloze vervanging van de vloer. Het beste wat ze kan doen, is zich aanmelden als schuldeiser bij de curator." Dat is frustrerend voor de klant, zegt de rechtswinkelier. "Maar DINO Living beschikt niet over het vermogen van 'de oude' Dino Tapijt en kan haar dus ook niet helpen. De curator beslist momenteel wat er met het geld gebeurt."
Edith heeft zich als schuldeiser geregistreerd, maar ze denkt niet dat er iets te halen valt. "Nieuwe eigenaren beginnen met een schone lei, en oude klanten blijven maar mooi met de shit zitten."
Henk van Elten, de eigenaar van Dino Tapijt - dat dus niet langer bestaat - geeft graag uitleg. "Voor mij viel op 6 augustus het doek. Ik heb zelf het faillissement aangevraagd. We zaten financieel in zwaar weer en ik ben toe aan mijn pensioen. De curator zag mogelijkheden voor een doorstart. Toen heeft mijn dochter alle goederen overgekocht, met wat tegenzin, en zij is nu de nieuwe eigenaar."
De dochter, Ilona, heeft geen service verleend aan Edith. Ze heeft niets te maken met de oude schulden en ze heeft dus ook geen verplichtingen ten opzichte van Edith.
Van Elten denkt ook niet dat zijn dochter dit probleem kan oplossen. "Het is altijd weer verbazingwekkend dat klanten het beter weten dan iemand die vijftig jaar in het vloerenvak zit. Ze ervaart een wiebelige vloer, maar dat komt niet door die loodzware, nieuwe rubberen ondervloer." Het failliete vloerenbedrijf wijt het gewiebel aan de betonvloer van het huis; niet aan slecht afgeleverd werk. "Ik zou niet weten hoe ik dit probleem voor deze mensen moet oplossen."
Het betreft hier nog steeds een consumentenkoop, zegt Philip de Ridder. Edith krijgt daardoor bescherming: als het gebrek zich binnen een jaar na levering voordoet, wordt vermoed dat het gebrek is ontstaan door toedoen van Dino. Tenzij hij anders aantoont. "Edith kan op de schuldeiserslijst gaan staan. Maar de kans dat ze geld terugziet is nihil."
Edith komt pas aan bod na onder andere de Belastingdienst, die doorgaans veruit de grootste schuldeiser is bij faillissementen, zegt de curator van het bedrijf, Michael Butot. "In de praktijk is de kans dat reguliere crediteuren een gedeeltelijke uitkering ontvangen niet groot."
De Geschillencommissie laat weten dat gedupeerden in consumentenzaken altijd hun geschil kunnen insturen. Ook als het bedrijf niet ingeschreven staat bij de Geschillencommissie, wat het geval is bij Dino Tapijt BV.
Source: Nu.nl economisch