GroenLinks-PvdA kondigde vorige week een koerswijziging aan op het onderwerp immigratie. De partij schaart zich achter de bevindingen van de staatscommissie Demografische Ontwikkelingen 2050, die matiging van de immigratie noodzakelijk acht om de welvaart in Nederland op lange termijn te bewaren. Eerder had Jimmy Dijk van de SP al aangekondigd terug te willen naar hoe de SP in de jaren tachtig sprak over migratie, en wees op problemen in ‘veranderende’ volkswijken.
Het probleem van dat verhaal is alleen dat de jaren tachtig al even voorbij zijn. Toen was er inderdaad sprake van een snelle verandering, waarbij niet-westerse immigranten de plaats innamen van Nederlanders. Ooit waren volksbuurten als dorpen, met bewoners die graag hun hele leven in de wijk bleven wonen, maar vanaf de jaren zestig begon de grote verhuizing naar nieuwe groeikernen, waar men een huis met tuin kon krijgen.
Over de auteur
Sander Schimmelpenninck is journalist, ondernemer en columnist van de Volkskrant. Eerder was hij hoofdredacteur van Quote. Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier de richtlijnen van de Volkskrant.
Voor de wegtrekkende Nederlanders kwamen Turkse of Marokkaanse mensen in de plaats, die op hun beurt óók weer doorstromen. Suggereren dat er anno 2024 sprake zou zijn van een enorme verandering is onzin; volksbuurten zijn al decennia multicultureel en vol doorstroming.
Je kunt je daarnaast afvragen hoe beklagenswaardig de oorspronkelijke bewoners, van wie het aantal zwaar overdreven wordt, nu werkelijk zijn, na decennia van grote kansengelijkheid en extreem lage werkloosheid. De ongemakkelijke waarheid is dat autochtone Nederlanders die willen werken die wijken al lang zijn ontvlucht.
Dat verklaart ook de desinteresse voor de verslechterende kansengelijkheid: de meeste autochtone Nederlanders die sociaal willen stijgen, hebben dat inmiddels wel gedaan. Sociale stijging komt tegenwoordig vooral nog van migrantenkinderen, tot ongemak van Telegraaf-lezend Nederland.
Hoewel ik van harte hoop dat het linkse partijen lukt om PVV-stemmers terug te veroveren, heb ik er een hard hoofd in zolang die partijen concurreren met radicaal-rechts in een cultuurstrijd waarin het misplaatste slachtofferschap van de (autochtone) Nederlander centraal staat. Zolang er geen werkelijke economische pijn is, wint radicaal-rechts zo’n strijd namelijk altijd.
Een volgend probleem voor links is dat men vooral arbeidsmigratie wil beperken. Dat lijkt me een goed idee, maar links vertelt daar niet bij dat Nederlanders dan zelf het werk zullen moeten doen. Of moeten accepteren dat we een deel van ons bbp inleveren. Linkse mensen menen dikwijls dat zo min mogelijk werken eerzaam is, en we ook best met wat minder af kunnen. Totdat ze ook daadwerkelijk met minder af moeten en het besef doordringt dat onze welvaartsstaat geld kost. Links heeft, net als rechts, geen goed antwoord op de vraag wie het werk dan wél gaat doen.
Hoewel de groep arbeidsmigranten verreweg het grootst is, en de focus daar dus logischerwijs zou moeten liggen, zijn de hordes daarnaast zó gehersenspoeld over asielmigratie, dat men denkt dat het zwaartepunt dáár ligt. Asielmigranten worden in de media extreem zichtbaar gemaakt, door de onrust rond asielzoekerscentra, terwijl arbeidsmigranten schimmen zijn, verstopt in kamertjes in die oude volkswijken. Het zal voor links moeilijk worden om de massa ervan te overtuigen dat niet asielzoekers, maar arbeidsmigranten het probleem zijn. En daarmee asielzoekers te ontzien.
Dat mag progressieve partijen er niet van weerhouden een goed verhaal te ontwikkelen op het gebied van (arbeids)migratie. Maar dat kan niet zonder Nederlanders (fiscaal) aan te sporen méér te werken. Werken moet veel beter lonen, terwijl handje ophouden, bij papa of de staat, minder moet lonen. Dat is wellicht meer liberaal dan links, maar nu de VVD alleen nog bezig is met aandeelhouders en het naar de mond praten van radicaal-rechts, ligt daar wél een boodschap die een meerderheid van de Nederlanders kan aanspreken.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant