Een misverstand kon het niet zijn, want daarvoor zijn minstens twee verstanden nodig die elkaar misverstaan. En een van de sprekers hier was toch echt Jean Rummenie.
De staatssecretaris van Natuur en Visserij waarschuwde voor hij begon al dat zijn voorstel mogelijk een beetje ‘out of the box’ was, waarop je de aanwezige Kamerleden direct naar adem zag happen. Jean Rummenie out of the box? O, God.
‘We noemen het headstarting’, ging de staatssecretaris onverdroten verder. De spanning sloeg nu definitief om in verwarring, want dit debat ging toch over de gruttostand in onder meer de veenweiden van Súdwest-Fryslân? Waar hééft die man het over, met z’n headstarting?
Over de auteur
Jarl van der Ploeg is journalist en columnist voor de Volkskrant. Hij werkte eerder als correspondent in Italië. Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
De oppositie had zich tot de tanden bewapend voor dit debat, want de grutto, nota bene onze nationale vogel, wordt in Nederland dusdanig slecht behandeld dat de Europese Commissie eerder dit jaar nog een strafprocedure begon. In vijftig jaar tijd daalde de gruttostand namelijk van 125 duizend naar 25 duizend, wat tamelijk rampzalig is, omdat ongeveer 90 procent van de Europese gruttopopulatie in Nederland broedt.
Vrijwel alle wetenschappers die zich ooit over het onderwerp hebben gebogen, wijten die afname aan de intensieve landbouw. Daardoor is het gros van ons platteland immers verworden tot eentonig raaigras waarin nauwelijks insecten voorkomen (grutto’s eten insecten) en dat bovendien om de haverklap wordt strakgetrokken als een biljartlaken teneinde zoveel mogelijk koeien te kunnen voeden. De weinige grutto-eieren en -kuikens die nog wel in het veld liggen, worden daarbij genadeloos vermalen door de maaimachines.
Staatssecretaris Rummenie weet dat allemaal dondersgoed. Hij snapt dus dat iets later maaien in de lente al wonderen zou doen voor de grutto. Maar tijdens zijn initiatierite bij de BoerBurgerBeweging zwoer hij ten overstaan van een in het zwart gehulde Caroline van der Plas nu eenmaal een bloedeed waardoor hij en zijn nageslacht tot in de zesde generatie verplicht zijn enkel en alleen het belang van het agrarisch grootkapitaal te behartigen.
Daarom zei Rummenie, inmiddels mijlenver out of the box, dat de teloorgang van de grutto niet de schuld is van de boeren, maar juist van de natuur, waar immers klotebeesten als de steenmarter en de vos rondlopen die schattige gruttokuikens zomaar doodbijten.
Hij stelde daarom voor alle grutto-eieren voortaan te verzamelen en ze machinaal te laten uitbroeden op zogenoemde fokboerderijen, waar de kuikens vervolgens veilig (want zonder roofdieren) kunnen opgroeien en zodoende een headstart krijgen in hun leven.
De aanwezige Kamerleden knipperden even met hun ogen – pleitte de staatssecretaris van Natuur hier nu voor het afschaffen van de natuur? – maar thuis zag ik meteen de reikwijdte van dit magistrale idee.
In plaats van je af te vragen wat voor volk bereid is zijn nationale vogel op te sluiten in een zielloze fokboerderij, is het namelijk veel slimmer direct door te pakken en ook alle kemphanen, tureluurs, bonte strandlopers en witte kwikstaarten naar een schuur in Barneveld te verhuizen, zodat je echt alle weidevogelreservaten kunt laten volstromen met koeienstront: weg mestoverschot.
Vervolgens stoppen we alle ijsberen in Thialf, zodat we eindelijk naar gas kunnen boren in Alaska. En zodra er dankzij een fikse stalbrand in Cuijk een mooie varkensflat vrijkomt, proppen we die tot de nok toe vol met zwarte neushoorns, zodat we de Afrikaanse wildparken kunnen gebruiken voor extra asielopvang in de regio.
De wereld zal Nederland eindelijk weer als gidsland zien, en God op de blote knieën danken voor Jean Rummenie.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant