In mijn strooptocht naar cadeautjes stuitte ik dit jaar op twee problemen. Het eerste probleem was: bijna alle cadeautjes zijn spullen. Spullen overbevolken de wereld. Daardoor zullen we op een dag allemaal sterven. Nu is dat niet eens zo’n probleem, maar de weg ernaartoe is zo naar en pijnlijk.
Even terug naar mijn eigen problemen. Ik loste het spullenprobleem op door voor iedereen een boek te kopen. Boeken zijn ook spullen, maar als je een boek geeft, wordt iedereen verstandiger, dus daarmee help je de wereld. Bovendien steun je schrijvers, en dat zijn vaak kwetsbare typen die erg arm zijn. Daarmee help je de wereld dus ook.
Probleem twee was: bijna alle boeken die nu in de winkel liggen gaan over een kat, een boekwinkel, of een kat in een boekwinkel. Vaak in Japan.
Loop je een willekeurige boekwinkel binnen, dan stuit je op een tafel, twee tafels, drie tafels, waarop hoog opgetast alleen maar boeken over katten en boekwinkels liggen. Ik ben een kat, Levenslessen van een kat, Reisverslag van een kat, De reis van de wijze kat. Ja, de katten maken meestal een reis of hebben net een reis gemaakt. Dit is hoogst ongeloofwaardig, want katten houden helemaal niet van reizen. Ooit wel eens een kat in een reismandje proberen te krijgen? Precies. Daar zou iemand eens een boek over moeten schrijven.
De katten zijn ook altijd wijs, en dus vaak Japans. Ik snap de allure, vooral als er een subtiele inkttekening van een kat op de voorkant staat, een kat die uitkijkt over een meer bijvoorbeeld. (Ook dit zou een kat nooit doen, een kat ligt veel liever met zijn ogen dicht op de verwarming. Thuis.)
En dan zijn er nog de vele boeken over boekwinkels. De verborgen boekwinkel, De boekwinkel aan het eind van de wereld, Mijn boekhandel in Cairo, De boekwinkel in de bergen, De boekhandelaar van Kaboel, De boekwinkel op de hoek, De boekhandelaarster uit Orvieto, De kerstboekwinkel, Middernacht in de kerstboekwinkel, Morisaki’s boekwinkel (daar trouwens woont ook een kat, en het speelt zich af in Japan).
Ook hiervan begrijp ik de aantrekkingskracht. In een boekwinkel ruikt het heerlijk, want naar papier, er werken vriendelijke, belezen mensen, je hebt er altijd het gevoel dat je goed bezig bent, ze verkopen er geen spullen maar boeken. Je bent nota bene net zelf een boekwinkel binnengelopen, uit vrije wil, om daar alleen maar boeken over boekwinkels aan te treffen.
Ik gun katten en boekwinkels alles, maar ik weiger hierin te tuinen. En wat nog het ergste is: in het echt zie je nooit eens een kat in een boekwinkel.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant