is media- en cultuurredacteur van de Volkskrant.
Is Spoorloos nog wel Spoorloos zonder ‘mister Spoorloos’ Derk Bolt, de iconische tv-presentator die meer dan dertig jaar lang door duistere Zuid-Amerikaanse achterbuurtjes scharrelde en stoffige archieven in weeshuizen doorspitte om uiteengerukte families weer heel te maken?
Eerder dit jaar kwam er vrij abrupt een einde aan Bolts imposante carrière. KRO-NCRV wilde vernieuwen, het accent moest minder liggen op ‘adoptie en buitenlandse zoektochten’, aldus de omroep, en er was behoefte aan nieuwe gezichten. Exit Bolt, zeer tegen zijn zin in. Hij had nog heel wat jaartjes mister Spoorloos willen blijven.
Een nieuw, Boltloos seizoen van Spoorloos is nu een kleine maand bezig en dat roept de vraag op: is het programma nog de moeite waard of moeten we alvast een ‘breng-Bolt-terug’-petitie op touw zetten?
Het programma kent nog wel één vertrouwd gezicht. Voormalig sidekick Jetske van den Elsen neemt nog altijd de iets minder dramatische verhalen – vaak in Nederland spelend – voor haar rekening.
Voor de met tranen doordrenkte familieherenigingen in het buitenland zet het programma een duo in: jong talent Sosha Duysker en oudgediende Joris Linssen, de ‘mister empathie’ van de Nederlandse televisie, die in programma’s als Hello Goodbye heeft laten zien hoe je integere tv kunt maken van normale mensen met grote emoties.
Heel veel anders dan Bolt doen Duysker en Linssen eigenlijk niet. In tegenstelling tot wat KRO-NCRV aanvankelijk beweerde, draait het programma grotendeels nog altijd om moeilijke adoptieverhalen en buitenlandse zoektochten. Ook Duysker en Linssen reizen geregeld af naar Brazilië, en ook in deze nieuwe opzet schrik je weer van het gemak waarmee gezinnen in het verleden uit elkaar werden gescheurd.
Wel is er een belangrijke verandering doorgevoerd. Duysker en Linssen doen niet aan ‘spannende zoektochten’. Bolt kon zichzelf nog weleens verliezen in zulke avonturen, die hij met voice-over ook nog eens rijkelijk becommentarieerde. Duysker en Linssen slaan dat allemaal over en komen vaak direct ter zake: de verloren gewaande moeder/vader/zus in kwestie is gevonden en een ontmoeting is geregeld.
Wellicht is het zoektocht-element eruit gesneden na het exposé van mijn Volkskrant-collega’s Menno van Dongen en Anneke Stoffelen eerder dit jaar over Spoorloos. Daarin spreekt een adoptiekind haar verbazing uit over het feit dat het programma in Zuid-Amerikaanse miljoenensteden altijd net die ene passant op straat weet te vinden die de zoektocht verder weet te helpen. Iets te toevallig, misschien?
Duysker en Linssen blijven wel iets op de achtergrond. Hun rol is er een van bescheiden bemiddelaars in een familiehereniging. Daar valt ook wat voor te zeggen: we hebben grote ego’s genoeg in tv-land, maar ‘Mr & Ms Spoorloos’ kun je Linssen en Duysker nog niet noemen.
Wel mooi is de belofte van Linssen, voorafgaand aan dit seizoen gedaan, dat verkeerde matches uitgesloten zullen zijn. Die smet op het programma – Spoorloos koppelde in het verleden enkele keren adoptiekinderen aan de verkeerde mensen – moet uitgewist worden met waterdichte DNA-testen.
‘Die fouten kunnen nu niet meer gebeuren’, aldus Linssen. We zullen hem eraan houden.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant