Wat is lezenswaardig deze week? Paul Onkenhout haalt elke week een tijdschrift uit de schappen en ontleedt het. In Geert 2.0 is het aan de lezer om uit te vissen waar de satire ophoudt en de werkelijkheid begint.
De hoofdredacteur van HP/De Tijd, Tom Kellerhuis, heeft recentelijk Pim Fortuyn geïnterviewd, in gedachten. Eerste vraag van Kellerhuis aan de man met wie hij een ‘levenslange vriendschap’ onderhield: ‘Beste Pim, hoe gaat het met je?’
Fortuyn antwoordt: ‘Niet al te best. De gaten van de kogels die van links kwamen, vijf in totaal maar liefst en afgeschoten uit een Spaanse Firestar M43, zitten nog in mijn klamme lijf. Ik lig in Provesano, tussen Venetië en Triëst, al een tijdje onder de grond.’
Het interview is afgedrukt in Geert 2.0, een special die volgens een eigen schatting voor ‘bijna 100 procent’ bestaat uit satire. Het is aan de lezer om uit te vissen waar de satire ophoudt en de werkelijkheid begint, het loopt kriskras door elkaar. Een burgerinitiatief om van de PVV een ledenpartij te maken, geeft het blad een serieus cachet. Zeer geslaagd zijn de karikaturale tekeningen van Mirjam Vissers.
In 2010 verscheen eerder een Geert, toen aangekondigd als de ‘glossy met de zachte G’. Deze keer is Wilders op de cover afgebeeld als een kruisvaarder. Dat zal hem goed doen. Uitgever (ook van HP/De Tijd) is opnieuw Hans van Brussel. Hij schreef ook het voorwoord waarin hij herinneringen oproept aan een bezoek van twee politieagenten in 2015. Het duo had vernomen dat hij weer een satirisch blad ging uitgeven en gaven het advies dat niet te doen.
Een paar dagen eerder hadden twee Algerijnen in Parijs een slachting aangericht onder medewerkers van het satirische blad Charlie Hebdo. Van Brussel zette zijn plannen in de ijskast. Nu: ‘We zijn bijna tien jaar verder. Nog steeds ben ik die angsthaas van 2015 want over de islam geen grappen in deze Geert 2.0.’
In het blad gaat het onder meer over de ‘omvolking van de Nederlandse keuken’. Zes gerechten, onder meer pizza, döner kebab en couscous, worden als ‘fout’ beoordeeld. Ook aan de flauwe kant is een stuk van Wilders over Wilders, ‘Droomvlucht: een overpeinzing’.
Van een andere orde is een serieuze bijdrage van journalist Paul Damen, onder meer oud-hoofdredacteur van het Nieuw Israëlitisch Weekblad, over de ‘Israël-connectie’ van Wilders. Het is zijn laatste stuk, hij overleed op 13 november. Na zijn dood werd bekend dat er, anders dan hij altijd had beweerd, geen druppel Joods bloed door zijn aderen stroomde – over satire gesproken.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant