De onderliggende thematiek (racisme, uitsluiting, het monddood maken van kritische stemmen) komt goed uit de verf, al stelt Wicked in visueel opzicht wat teleur.
is tv-recensent voor de Volkskrant en schrijft over film.
‘Laat me je het hele verhaal vertellen.’ Ha, dat is toch meteen een goede grap in de openingsminuten van Wicked, het eerste deel van een tweedelige filmadaptatie van de razend populaire musical, die weer werd gebaseerd op een boek van Gregory Maguire. Want ja, deze bewerking heeft een kleine drie uur nodig om goed op gang te komen, om vervolgens te eindigen met een ‘wordt vervolgd’-boodschap. Ja, dan is er van het ‘hele verhaal’ natuurlijk niet echt sprake.
Maar goed, een verhaal over de vraag of ‘het kwaad wordt geboren of gemaakt’, vergt nu eenmaal enige opbouw. En dus krijgen we in Wicked de origin story van ‘de kwade heks van het westen’, de filmkijker wellicht bekend uit de klassieker The Wizard of Oz (1939). In deze prequel leren we meer over diens wordingsgeschiedenis, want toekomstige heks Elphaba (Cynthia Erivo) is hier nog een sympathieke paria die haar emoties voortdurend onderdrukt. Ze is geboren met een knalgroene huid, en dat is in het Land van Oz iets waar men voortdurend van schrikt.
Totdat een heksenprofessor (Michelle Yeoh) aan een prestigieuze universiteit potentie in haar ziet, vooral in haar (dan nog) moeilijk controleerbare magische krachten. Daarin zit toekomstmuziek, uiteindelijk misschien zelfs in samenwerking met de beminde tovenaarsheerser The Wonderful Wizard of Oz (Jeff Goldblum). Om haar verder klaar te stomen, wordt Elphaba ondergebracht bij populaire klasgenoot Galinda (een doeltreffend verwaande rol van Ariana Grande). Hun vriendschap en onvermijdelijke verwijdering vormen het belangrijkste hart van het verhaal.
Regisseur Jon M. Chu (In the Heights) pakt flink uit met de choreografie en wordt daarbij geholpen door de sterke musicalliedjes, voortreffelijk uitgevoerd door Erivo en Grande. Ook de onderliggende thematiek (racisme, uitsluiting, het monddood maken van kritische stemmen) komt goed uit de verf, al stelt Wicked in visueel opzicht wat teleur, met een wereld die te vaak flets oogt, als iets kleurrijks zonder echt overtuigende kleuren.
Wicked lijkt daarmee lange tijd een oerdegelijke (en veel te lange) adaptatie, al vindt de film in de grote ‘finale’ dan eindelijk alsnog de pure musicalmagie, met het door Erivo en Grande voortreffelijk uitgevoerde lied Defying Gravity. Maar net op het moment dat Wicked overtuigend loskomt, is daar ineens dat duivelse titelkaartje met de woorden ‘to be continued...’.
Frustrerend, maar we bekijken het positief, en hopen dat het tweede deel (dat verschijnt in 2025) de magie uit die finale kan vasthouden. Maar zelfs voor een eerste helft is deze verfilming uiteindelijk precies bevredigend genoeg.
Musical
★★★☆☆
Regie Jon M. Chu
Met Cynthia Erivo, Ariana Grande, Jonathan Bailey, Jeff Goldblum, Michelle Yeoh.
161 min., in 152 zalen
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant