Home

Syriërs in Nederland bezien oorlog met gemengde gevoelens: ‘Niet iedereen die tegen Assad is, is goed’

De verovering van Aleppo door rebellenlegers leidt bij Syriërs in Nederland tot zowel blijdschap als verdriet en angst. ‘Ik maak me veel zorgen. Ik word er zelfs een beetje hopeloos van.’

is binnenlandverslaggever van de Volkskrant.

Het dictatoriale regime van Bashar al-Assad was voor veel Syriërs in Nederland reden om hiernaartoe te vluchten. Sommigen van hen vieren nu de opmars van rebellenlegers, die afgelopen week een substantieel deel van het land uit handen van dat regime namen. Anderen zien vooral de oplaaiende oorlog. Ook de militie Hay’at Tahrir al-Sham (HTS), aanvoerder van de opmars die in de VS op terreurlijsten staat, wekt niet bij iedereen evenveel vertrouwen.

‘Ik heb weer hoop dat het regime valt’

Akram Aljnidi (23) vluchtte in 2014 naar Nederland. Hij is student aan de Zuyd Hogeschool Sittard en betrokken bij Team Vrije Syriërs NL, een organisatie voor de revolutie tegen het regime van dictator Bashar al-Assad.

‘Door wat er nu in Syrië gebeurt, heb ik weer hoop dat het regime valt. Die hoop was bijna verdwenen, omdat er jarenlang niets veranderde. Maar nu gaan mensen terug naar hun huizen, waar ze slechts kilometers vandaan woonden, maar niet naartoe konden omdat het gebied in handen was van Assad.

‘Ik wil HTS niet verdedigen, want in het verleden hebben ze slechte dingen gedaan. Maar hun imago als terroristische organisatie klopt allang niet meer. In Idlib, de stad die al sinds 2015 in handen is van HTS, worden mensen niet onderdrukt. En christenen in Aleppo maakten dit weekend filmpjes over het feit dat ze goed werden behandeld door de revolutionairen.’

‘Ik ben weggegaan uit Syrië door het racistische, oneerlijke en corrupte regime van Assad, niet omdat ik weg wilde. Zodra het weer veilig is, wil ik terug. Of deze zet van de revolutionairen daarvoor gaat zorgen, weet ik niet zeker. Maar door van het positieve uit te gaan kunnen we verandering brengen. Kijk naar het bestuur in Idlib de laatste jaren, daar kunnen we een voorbeeld aan nemen.’

‘Oorlog leidt tot meer oorlog, en zelden tot vrede’

Younes Younes (40) doet promotieonderzoek naar vluchtelingenintegratie aan de Vrije Universiteit in Amsterdam en is oprichter van Stichting Yalla, die vluchtelingen van informatie voorziet. Hij vluchtte in 2015 naar Nederland.

‘Ik maak me veel zorgen over wat er in Syrië gebeurt. Ik word er zelfs een beetje hopeloos van. Oorlog leidt tot meer oorlog, en zelden tot vrede. Er komt pas een einde aan het geweld als de strijdende partijen accepteren dat er verschillen tussen groepen bestaan.

‘HTS doet zich nu wel tolerant voor, maar er zijn ook beelden te zien waarin zij winkelcentra plunderen en kerstbomen neerhalen. Dat zie ik als een teken van intolerantie tegen christenen. Veel Syriërs die zijn gevlucht vinden alles beter dan Assad. Maar niet iedereen die tegen Assad is, is goed. Isis was ook tegen Assad.

‘Voor de duidelijkheid: ik ben niet politiek geëngageerd, ik wil alleen mijn familie kunnen bezoeken. Het is niet leuk om verbannen te zijn. En ik geloof niet dat de huidige situatie daar iets aan verbetert. Ik hoop dat mensen bij zinnen komen en zich realiseren dat oorlog geen oplossing is.’

‘Ons optimisme is voorzichtig’

Nour Saadi (58) is huisarts, eigenaar van SaNour, een bedrijf dat Arabischsprekende patiënten helpt de weg te vinden in de Nederlandse zorgwereld, en voorzitter van de Syrische Vrouwengroep Emmen. Ze vluchtte in 2013 naar Nederland.

‘Vrienden en familie in Syrië houden ons op de hoogte. Wat ik hoor, roept tegenstrijdige gevoelens en verwarring bij mij op. Aan de ene kant geeft de terugkeer van sommige mensen naar hun dorpen en huizen reden tot optimisme en vreugde.

‘Aan de andere kant is er ook een diep gevoel van angst. De gewapende groepen die deze overwinningen behalen, dragen een geschiedenis met zich mee die niet zomaar kan worden genegeerd. Die groepen hebben eerder burgers in Idlib onderdrukt.

‘Bovendien is het duidelijk dat andere landen, hoe groot of klein hun rol ook is, invloed hebben op wat er is gebeurd. Dat maakt het moeilijk om vertrouwen te hebben in de toekomst, zelfs als we dat graag zouden willen. Daarom is ons optimisme voorzichtig, met een vleugje onzekerheid.’

Lees ook

Geselecteerd door de redactie

Source: Volkskrant

Previous

Next