Paul Onkenhout en John Schoorl schrijven elke week over een liedje waarvan de titel bestaat uit alleen een voornaam. Voor Rosanna van Toto stond de actrice Rosanne Arquette model.
Rosanna
Not quite a year since you went away
Rosanna
Rosanna, Toto (1982)
Waar Rosanna Arquette ook een tijdlang verscheen, ze kreeg altijd dezelfde twee afgezaagde vragen voor haar kiezen: hoe was het om met Madonna in een film te spelen? En: ben jij nou de Rosanna uit de hit van Toto, Rosanna?
Om met het eerste antwoord te beginnen: ja, het was geweldig en ze waren heel dik met elkaar tijdens het maken van Desperately Seeking Susan (1985). Dan Toto. Zeker, zij was díé Rosanna. Althans, componist Marty Paich van Toto had haar naam op het nummer geplakt.
Hij kende haar omdat ze verkering had met een andere Toto-muzikant, Steve Porcaro, en geregeld in de studio rondhing. ‘Rosanna gaat over drie vrouwen die ik kende, verwerkt in één nummer’, zei Paich. ‘Toen ik Rosanna Arquette had ontmoet, heb ik haar naam gebruikt.’
Toto (Latijn voor: allesomvattend, in het geval van Toto alle muziekgenres overstijgend) werd in de jaren zeventig opgericht door een stel Californische studiomuzikanten. De band grossierde in namenliedjes met een vrouw in de hoofdrol, zoals Pamela, Anna, Melanie, Lea, Holyanna en Angela. Met Rosanna had Toto zijn grootste namenliedjeshit. Net als de wereldhit Africa was het afkomstig van het album Toto IV (1982).
De oorsprong van Rosanna leek gebeiteld in steen, maar het werd na het succes toch een verwarrende toestand. Rosanna Arquette claimde dat Rosanna een regelrechte ode aan haar was. ‘Ik was die vrouw die om 4 uur bier en jus d’orange naar de studio bracht.’ Dit irriteerde de mannen van Toto op hun beurt. Zij vonden dat zij zich als beginnend actrice te veel in het spotlicht positioneerde.
Ze had het niet nodig, want de loopbaan van Arquette als actrice kwam toch wel van de grond. Ze speelde uiteindelijk in zeventig films, geregisseerd door cinematografische grootheden als Martin Scorsese, David Cronenberg en Quentin Tarantino. In zijn Pulp Fiction vertolkte ze de vrouw van een heroïnedealer. De rol in deze film, geproduceerd door Harvey Weinstein, kwam nadien in een heel ander daglicht te staan.
Ronan Farrow, zoon van Mia Farrow en Woody Allen, zette in 2016 zijn onderzoeksjournalistieke tanden in het seksueel misbruik door Harvey Weinstein. Rosanna Arguette was een van de eerste slachtoffers die aan Farrow haar verhaal vertelde.
Begin jaren negentig was ze door Weinstein uitgenodigd voor een etentje in een hotelkamer in Los Angeles. Ze werd gedwongen zijn nek te masseren, en vervolgens zijn stijve penis. Toen ze dat weigerde zei hij dat ze ‘een grote fout’ maakte. Andere actrices deden volgens hem niet zo moeilijk, en die hadden er een mooie loopbaan aan te danken. ‘Ik ben niet zo’n vrouw’, zei ze, vluchtend.
Farrow publiceerde in oktober 2017 een serie prijswinnende artikelen in The New Yorker, en nadien in het boek Catch and Kill – Lies, Spies, and a Conspiracy to Protect Predators. Zijn publicaties, en die van The New York Times, leidden de val in van de filmproducent. Het was het begin van de wereldwijde MeToo-beweging. Over Rosanna (en Toto) werd aan Rosanna Arquette niks meer gevraagd.
John & Paul
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant