Met vrouwonvriendelijke opmerkingen profileerde Yoon Suk-yeol zich als de held van gefrustreerde Koreaanse mannen. In 2022 werd hij gekozen tot president.
Dit stuk verscheen eerder op 10 maart 2022. Vanwege de actuele ontwikkelingen in Zuid-Korea presenteren we het opnieuw.
De conservatieve populist Yoon Suk-yeol (61) liet tijdens de verkiezingscampagne een proefballonnetje op over armoedebestrijding. Laat de normen voor voedselveiligheid los, dan hebben ‘arme mensen de mogelijkheid om voedsel van ondermaatse kwaliteit voor lagere prijzen te eten’.
En echt plan voor armoedebestrijding heeft Yoon niet. Dat wil hij ook niet, want deze liefhebber van de Amerikaanse vrijemarktgoeroe Milton Friedman gelooft niet in overheidsingrijpen in de economie. Ook niet als die maar drie procent groeit, de inkomensongelijkheid schrijnend is en een op de vier jongeren zonder werk zit. Gewoon harder werken, dat is de beste oplossing voor alles, zegt Yoon, die ijvert voor een 120-urige werkweek.
Als telg uit een hoofdstedelijk gezin van academische onderwijsspecialisten wist hij tijdens zijn studie rechten al dat overheidsfunctionarissen vervolgen zijn passie is. Na een kort en voor Yoon onbevredigend uitstapje naar de advocatuur klom hij op als openbare aanklager. Hij maakte naam als agressieve corruptiebestrijder met opzienbarende zaken tegen het machtige conglomeraat Samsung en twee voormalige conservatieve presidenten. Een daarvan, Park Geun-hye, eindigde in de cel wegens machtsmisbruik.
Daar was de conservatieve People Power Party (PPP) van Park niet gelukkig mee, maar toen Yoon zijn pijlen vervolgens richtte op prominenten van de oppositiepartij die na Parks val aan de macht kwam, werd de openbare aanklager plotseling de gedroomde stormram die de deur naar het presidentiële Blauwe Huis voor de conservatieven zou openbreken.
Dat is gelukt, zij het met een zeer nipte overwinning. Die dankt Yoon aan boze mannelijke kiezers, die zich herkennen in zijn vrouwonvriendelijke uitspraken. Zo wil hij het ministerie voor gendergelijkheid en familiezaken afschaffen wegens ‘beleid dat oneerlijk is voor mannen’. Als vrouwen niet succesvol zijn, ligt dat niet aan kansenongelijkheid, maar aan gebrek aan inzet en talent. Want discriminatie is slechts ‘iets tussen individuen’, aldus Yoon.
Volgens de OECD heeft Zuid-Korea van alle ontwikkelde landen het grootste inkomensverschil tussen mannen en vrouwen. Bovendien zijn Koreaanse mannen berucht om vrouwonvriendelijk gedrag, zoals het plaatsen van verstopte camera’s in openbare damestoiletten. Deze zogenaamde ‘gluurporno’ wordt vervolgens rondgepompt in chatgroepen. Zo zijn er nog talloze voorbeelden van Zuid-Koreaanse vrouwenhaat.
Koreanen die niet veel ophebben met armen, vrouwen en de progressieve gevestigde orde komen bij Yoon ruimschoots aan hun trekken. Net als kiezers die een hekel hebben aan Noord-Korea en China. In die zin is Yoon een Aziatische variant van de voormalige Amerikaanse president Donald Trump: hij leeft op onvrede.
De Noord-Koreaanse leider Kim Jong-un staat een lesje ‘manieren’ te wachten. ‘Ik zou zorgen dat hij helemaal bij zinnen komt’, beloofde Yoon na de zoveelste raketproef van Kim. Een strategie voor het neteligste veiligheidprobleem in Azië, het Noord-Koreaanse atoomprogramma, lijkt Yoon in tegenstelling tot zijn voorganger niet te hebben. Hetzelfde geldt voor China, waarover Yoon onomwonden zegt wat veel Zuid-Koreanen tegenwoordig denken. China voert volgens recent opinieonderzoek het lijstje minstgeliefde landen aan.
Yoon durft stevige taal over Beijing te bezigen en wil meer militaire samenwerking met de Verenigde Staten en Japan, al is niet duidelijk hoe hij omgaat met de Chinese woede die hij zich daarmee onvermijdelijk op de hals haalt. Zuid-Korea is economisch zeer afhankelijk van China. Dat merkten Zuid-Koreaanse artiesten, merken en supermarkten al tijdens een informele boycot naar aanleiding van de plaatsing van het Amerikaanse raketschild Thaad op Koreaanse bodem in 2016.
Maar het ging niet vaak over geopolitiek en binnenlands beleid in de aanloop naar de verkiezingen van woensdag, die de geschiedenis ingaan als de ‘strijd tussen de twee ongewensten’. Yoon en zijn tegenkandidaat waren beiden onaantrekkelijke kandidaten, die elkaar overboden met corruptieschandaaltjes rond familieleden, provocerende uitspraken en andere uitglijders. Zo werd Yoon beschuldigd van banden met een vage acupuncturist die gespecialiseerd is in naaldjes zetten rond de anus ter verlichting van allerlei kwaaltjes, en ‘sjamanisme’, oftewel bijgelovige praktijken.
De ophef daarover werd dan weer overstemd door nieuwe relletjes over manspreading en ander lomp gedrag – dat hij achteloos zijn schoenen op een treinbank parkeerde omdat hij met gestrekte benen lekkerder zit, werd hem pas vergeven toen hij excuses aanbood wegens zijn ‘beenkrampen’. Na zijn aantreden in mei zal Yoon merken dat regeren meer om het lijf heeft dan de ene na de andere knuppel in het hoenderhok te gooien.
- De moeder van Yoon Suk-yeol was docent aan een van de meest prestigieuze universiteiten voor vrouwen, maar gaf haar baan op zodra ze getrouwd was.
- Tijdens een verkiezingsdebat verraadde een handgeschreven karakter op zijn handpalm Yoons affiniteit met bijgeloof, al zei hij later dat een fan dat op zijn hand had geschreven.
- Als student moest Yoon onderduiken wegens politieke problemen, omdat hij in een rollenspel als openbare aanklager de doodstraf had geëist voor de voormalige president Chun Doo-hwan. Chun leidde Zuid-Korea tot 1988 als een spijkerharde rechtse militaire dictator en sloeg een volksopstand neer. Tegenwoordig zegt Yoon dat Chun best goed regeerde, op dat bloedbad na.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant