Vijf jaar na de eerste coronabesmetting in Wuhan blijkt de lablektheorie hardnekkig. Hoe komt dat?
Er was een onderzeeër gezien, waarna een vreemde, bruinige mist zich verspreidde. En vervolgens was er die ziekte. De een na de ander ging hoesten, kreeg koorts, ging dood. Geen toeval natuurlijk. In Boston wisten ze het zeker: het waren de Duitsers die de Spaanse griep van 1918 op de mensheid hadden losgelaten.
Ik moest weer aan bovenstaande theorie denken, nu het precies vijf jaar geleden is dat er in Wuhan een nieuw virus opdook bij de mens. Hét coronavirus, weten we nu, en dat het virus op de mens is overgebracht door een besmette wasbeerhond, civetkat of bamboerat ligt voor de hand.
Het virus week immers af van de sarsvirussen die men in de laboratoria bestudeerde en zat vol rommelige mutaties die duiden op natuurlijke evolutie. Plus dat zijn genetische materiaal rondslingerde uitgerekend op de exacte plek waar men illegaal coronagevoelige dieren verkocht, en – wat mijzelf aan het denken zette – dat het virus aanvankelijk ook veel katten besmette. Een duidelijke aanwijzing dat dit een dierenvirus is dat gaandeweg ‘vermenselijkte’.
Aanwijzingen genoeg, zou je zeggen. Toch houdt zo’n een op de zeven Nederlanders vol: welnee, het virus is ontsnapt uit een lab. In de VS groeide het aantal mensen dat zegt te geloven in een lablek afgelopen jaren zelfs naar 66 procent. En het geloof loopt langs politieke lijnen: van de Democraten gelooft 25 procent erin, tegenover liefst 86 procent van de Republikeinen. Dat geeft al aan: dit gaat niet zomaar over feiten, er is meer aan de hand.
Zoals de Spaanse griep laat zien: de gedachte dat heftige ziekten door mensenhanden worden gezaaid, is nooit ver weg. Omdat de menselijke psyche het nu eenmaal slecht kan hebben als grote, heftige gebeurtenissen willekeurige, toevallige oorzaken hebben, zeggen psychologen. We willen controle houden, of in elk geval de illusie dat we die hadden kúnnen hebben.
Vandaar. Bij hiv en ebola heette het dat de Amerikanen een biologisch wapen hadden ingezet om de bevolkingsgroei te remmen, zika zou zijn veroorzaakt door genetisch gemanipuleerde muggen en bij sars ging opnieuw het gerucht dat het een biologisch wapen was van de VS – vandaar dat er geen Amerikanen stierven.
Bij sars-2 komt daar een politieke laag bij. Een natuurlijke oorsprong zou betekenen dat de virologen die ons lockdowns en andere beperkingen aanraadden, gelijk hadden dat het gezeul met dieren ons op een dag duur zou komen te staan. Terwijl een lablek de bal zou leggen in een meer vertrouwde arena – die van de geopolitiek, met aan de ene kant het verstandige Westen en aan de andere kant die roekeloze Aziaten, die daar in hun lab enge dingen zitten te doen met dieren en virussen.
Intussen is de precieze herkomst van het virus nog altijd onbekend – bij sars duurde het uiteindelijk vijftien jaar voordat men de bron ontdekte. En er is nog iets, een intrigerend los eindje. De allereerst bekende patiënt in Wuhan kwam nooit bij de beruchte markt. Heeft die het virus ongemerkt gekregen, van iemand die wél bij de markt kwam? Of zou het virus tóch heel ergens anders vandaan komen?
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant