De lezersbrieven, over sociale zekerheid bij arbeidsongeschiktheid, kinderleed, het imago van de gemeente Westland, een niet-koopadvies voor Black Friday en onderwijsbeleid in achterstandswijken.
Als logopedist herken ik de zorgen van experts over het effect van schermen op kleine kinderen. Ook ik zie peuters en kleuters die de namen van kleuren wel in het Engels maar niet in het Nederlands kennen en in een heel eigen wereld lijken te leven. Ik mis echter één element: het schermgebruik van ouders.
Hoe vaak zie je ouders achter een kinderwagen op hun telefoon kijken, of met iemand anders praten met hun oortjes in? Of in de speeltuin niet met hun kind, maar hun telefoon bezig zijn? Daar begint het gebrek aan oogcontact en interactie.
In mijn praktijk zie ik ouders die op elk trillinkje van hun telefoon reageren. Zelfs dat halfuurtje zijn ze niet ononderbroken betrokken bij de taalontwikkeling van hun kind, terwijl die ontwikkeling thuis door zou moeten gaan. Het kind leert zo indirecht: dat scherm is heel belangrijk, belangrijker dan ik.
Timmy Hartmann, Wageningen
In het Volkskrant-commentaar van 26 november wordt een voorstel van de commissie-Donner uit 2001 aangeprezen als vereenvoudiging voor de uitvoering van de WIA door het UWV. Er zou alleen nog een uitkering moeten komen bij volledige en blijvende arbeidsongeschiktheid, de rest blijft op de loonlijst van de werkgever.
Dat klinkt simpel, maar is het niet. Ten eerste zijn UWV-artsen geen waarzeggers en kunnen ze vaak niet voorspellen of de arbeidsongeschiktheid blijvend zal zijn (het zou juist een vereenvoudiging zijn om dat níét meer van ze te vragen, zoals nu gebeurt voor een Wajong- of IVA-uitkering). Ten tweede blijft een gedeeltelijk arbeidsongeschikte werknemer natuurlijk nooit tot aan de pensioenleeftijd op de loonlijst staan.
In het plan van Donner kregen werkgevers vele mogelijkheden om van ze af te komen. Tegenwoordig wordt een groot deel van de werknemers die minder dan 35 procent arbeidsongeschikt zijn, en dus voor hun inkomen en aangepast werk afhankelijk zijn van hun werkgever, toch ontslagen. Volgens UWV-cijfers is ongeveer de helft van deze groep werkloos.
Sociale zekerheid bij arbeidsongeschiktheid is een groot goed. Daar is in de afgelopen decennia al flink op beknibbeld. ‘Vereenvoudiging’ mag geen alibi worden voor nog verdere afbraak.
Ynske Jansen, Groningen
Op Jan Warndorffs bezwaren tegen de ‘leugen van Sinterklaas’ kwamen veel reacties. Maar voor een groep gelovigen die nog geen derde van onze bevolking uitmaakt, zijn er binnenkort twee verplichte nationale feestdagen. Die draaien om een nog veel ingrijpender sprookje dan dat van Sint Nicolaas, met een niet-bestaande God en dito onbevlekte ontvangenis, engelen, hemel en hel.
Arme kinderen.
August Hans den Boef, Vorden
De gemeente Westland wil 1,1 miljoen euro uitgeven aan een campagne die haar imago moet verbeteren. Het imago van de gemeente is negatief en dat is, volgens de voorzitter van de op een na grootste fractie in de gemeenteraad, de schuld van ‘de linkse media’. Het oude liedje.
Bestaande culturele facetten van de identiteit van het Westland, zoals de genoemde voorbeelden van xenofobie, mensonwaardige huisvesting van arbeidsmigranten en actieve promotie van Zwarte Piet, die wil hij niet veranderen. Maar dat media daarover berichten, dát bevalt hem niet. Dus: een imagocampagne!
Ook de gemeente Westland zal een communicatieafdeling hebben, bemenst met vakbekwame professionals. Zij weten dus dat het bestaande beeld niet zal wijzigen zonder wijzigingen in de ware identiteit. Maar kennelijk is er niet geluisterd naar de eigen ambtenaren. Weggegooid geld dus, die 1,1 miljoen.
Max Kerremans, Boskoop
Een groter contrast in één krant kan haast niet; de mobiele scholen van de Vlaamse ondernemer Arnoud Raskin die inmiddels in 38 landen staan en zo’n 66 duizend straatkinderen bereiken. En dan de schaamteloze kleinburgerlijkheid van de Aerdenhoutse bewonersstichting, die geen opvang voor twintig tot dertig jonge, gevluchte asielzoekers in de brugklasleeftijd duldt in haar riante ‘achtertuin’.
Jos Huigen, Haarlem
Vrijdag de 29ste november is het weer Black Friday. Maar die vrijdag lijkt ieder jaar langer te worden, en gaat nu vervolgens luidruchtig over in Cyber Monday, als start van de kerstverkoop. We worden al weken overspoeld met reclame en aanbiedingen ‘die je echt niet mag missen’. Dit jaar hadden we op 1 augustus de jaarlijkse capaciteit van de aarde al opgebruikt, qua natuurlijke hulpbronnen en uitstoot van broeikasgassen. Dus vergeet Zwarte Vrijdag en vier een Koop Niets Dag! Je bespaart namelijk pas echt als je niets koopt en je mist waarschijnlijk niets.
Ilona Dekker, Nieuwegein
In het artikel van Nuri Kurnaz over de geringe invloed van imams op jongeren noemt hij ‘slecht gefinancierde scholen in achterstandswijken’ als medeoorzaak voor het uit het gareel lopen van jongeren. Graag herinner ik eraan dat al in 1975 in Rotterdam het project Onderwijs en Sociaal milieu is gestart, dat zijn navolging kreeg in het landelijk Gemeentelijk Onderwijsachterstandenbeleid.
Dit heeft tot resultaat gehad dat juist de scholen in de achterstandswijken als ‘onderwijskansenschool’ uitgebreide taal- en rekenprogramma’s en programma’s voor sociale vorming konden inzetten.
Daarnaast kregen deze scholen specifieke ICT-voorzieningen voor leerlingen en hun ouders, extra leerkrachten, voorschoolse educatie, ouderconsulenten en professionele ondersteuning. Hierbovenop heeft Rotterdam nog het Nationaal Programma op Zuid opgezet, waarin talloze organisaties intensief samenwerken. Ook particuliere geldverstrekkers zoals Verre Bergen en Stichting Volkskracht hebben een flinke duit in het zakje gedaan.
En niet te vergeten de wereld van voorzieningen als schooltuinen, musea, kinderboerderijen, muziekscholen, sportstimulering et cetera voor de leerlingen. Opgeteld bij het warme pedagogische klimaat en de professionele expertise van de leraren en ondersteuners voor de klas, maakt dit de school in een achterstandswijk voor menig kind tot een oase.
Jammer dat de honderden miljoenen euro’s en de ontelbare uren aan professionele en liefdevolle inzet niet voor iedere jongere het gewenste effect heeft gehad.
Gerard Reitsma, Bergschenhoek
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant