In de rubriek Pics werpt filmrecensent Floortje Smit haar blik op de hedendaagse beeldcultuur. Er wordt gesomberd in de droomfabriek, als je de analyses mag geloven.
Wát een teleurstelling voor hem. Acteur Sebastian Stan, die Donald Trump fenomenaal weet neer te zetten in de biopic The Apprentice, was gevraagd voor de prestigieuze Actors on Actors-serie van Variety, waarvoor het vaktijdschrift de belangrijkste Oscar-kandidaten met elkaar in gesprek brengt.
Echter: geen enkele ster wilde met Stan praten. Want in zo’n een-op-eengesprek móét je het wel over Trump hebben. En dat raadt iedere weldenkende publicist zijn of haar cliënten momenteel ten zeerste af.
Werkelijk? Zeker. De adjunct van Variety bevestigde het verhaal dat Stan vertelde tijdens een Q&A in Los Angeles later aan People. Geen manager of ster durfde het aan.
Het is veelzeggend. In de aanloop naar de Amerikaanse presidentsverkiezingen schaarde het grootste deel van de filmelite zich luidkeels achter Kamala Harris. The Avengers – onder anderen Scarlett Johansson en Mark Ruffalo – brainstormden dollend in een komisch filmpje over een goede slogan voor Harris; Michael Keaton sprak de bro’s serieus aan op hun verantwoordelijkheden via Instagram. Enzovoorts. Maar die strijdvaardigheid lijkt sinds de herverkiezing van Trump verdampt.
Er wordt gesomberd in de droomfabriek, als je de analyses mag geloven. ‘Heeft Hollywood de energie om opnieuw weerstand te bieden tegen Trump?’, vroeg Vanity Fair zich zwaarmoedig af. Tijdens Trumps eerste termijn werden nog sociaalactivistische films gemaakt over #MeToo (Bombshell, Promising Young Woman) en klimaatproblemen (Don’t Look Up) bijvoorbeeld, als tegenwicht. Maar Trumps overwinning bevestigt voor VF het ‘sluipende gevoel’ dat ‘er niets gedaan kan worden om het trumpisme te stoppen.’
Ook omroep Deutsche Welle speculeerde over hoe het filmlandschap er de komende jaren uit gaat zien. Producenten vrezen financiële risico’s door Trump (en gezien zijn aanhang ook een groot potentieel publiek) tegen de haren in te strijken, daarom gokt DW op veilig escapisme. Dat is optimistisch vergeleken met Vanity Fair, dat een ‘wanhopige zoektocht naar het kleurloze en verdwijnende midden’ voorspelt.
Hè, echt zin om de komende jaren naar de bioscoop te gaan.
Of het voorlopig die kant op zal gaan, zal blijken bij de Oscar-uitreikingen, verwacht entertainmentvakblad Variety. Kiest Hollywood progressief voor Emilia Perez, een musical met een trans vrouw in de hoofdrol? Voor het escapisme van Gladiator 2? Voor de nostalgie van de Bob Dylan-biopic A Complete Unknown?
Maar wat de prestigieuze prijsuitreiking vooral zal laten zien is in hoeverre de filmindustrie zich realiseert dat er een breed gedragen, groeiende ergernis is over wat Hollywood van oudsher als taak ziet: een politieke richting aan moeten en kunnen geven.
Arme Stan. Vermoedelijk is hij de kansloze kanarie in de kolenmijn. Dat niemand met hem wil praten, toont nu al dat de grootste sterren hun vingers voorlopig liever niet aan politiek willen branden.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant