Voor mijn raam staat een ginkgo, en elke herfst zit ik me een ongeluk te genieten van de kleur van de blaadjes. Helgeel dwarrelen ze naar beneden tot de straat bedekt is met eendenvoetjes.
De ginkgo, als soort dan, was er ten tijde van de dinosaurussen al. Vind ik fijn om over na te denken tijdens het genieten.
De vruchten van de ginkgo stinken (naar poep en kots), maar dat moet je op de koop toe nemen, voor zo veel pracht en historie voor je deur.
Ik ben dus, kun je gerust zeggen, een ambassadeur van de ginkgo, en daarom viel het volgende incident me zo tegen: ik maakte mijn fiets vast, en op dat moment kwam er een windvlaag en bekogelde onze ginkgo mij met honderd stinkende vruchten. Eén raakte mijn nek, gleed mijn jas in en droop over mijn blote rug naar beneden. Alleen een langdurige hete douche kon de geur verdrijven.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant