is tv-recensent voor de Volkskrant.
Er zijn van die tv-avonden waarop alles uit het niets ineens goed valt. Ik moet toegeven: ergens voor 23.00 uur zat ik enigszins met de handen in het haar. Toch maar schrijven over het nogal merkwaardige SBS-programma De quizmarathon, een soort pubquiz-equivalent van De dansmarathon, waarbij deelnemers dertig uur lang worden afgebeuld door Rob Kamphues om zo veel mogelijk quizvragen te beantwoorden? Er was toch vast iets inspirerenders te vinden?
Maar toen was daar Dávid Hancko, die voor Feyenoord de 3-3 binnenkopte in de Champions League-wedstrijd tegen Manchester City. Het was zo’n typisch onvergetelijke voetbalcomeback: Feyenoord kwam in een krap kwartier terug van 3-0 tot 3-3, en met het juichende commentaar en de beschouwingen na afloop zorgt zo’n voetbalavond als vanzelf óók voor een onvergetelijke tv-avond. Zoals commentator Wytse van der Goot – altijd goed met zijn taal – het mooi samenvatte: ‘Als een stel archeologen graven de Feyenoorders daar gewoon een punt op in Manchester.’
Toch troffen we de grootste uitblinker na afloop aan de nabeschouwingstafel, in de persoon van analist Royston Drenthe. De oud-voetballer is sinds dit seizoen een van de vaste analisten bij Ziggo Sport (de zender die sinds kort het alleenrecht heeft op het Europese voetbal), en valt daarbij vooral op door heerlijk zichzelf te blijven. Ook dinsdagavond deed hij bijvoorbeeld nauwelijks moeite om zijn clubvoorkeur te verhullen. Direct na de wedstrijd in zijn analyse, lachend: ‘Mooi spelletje is het, hè? M’n cluppie het het toch laten lukken.’
Daar kon je natuurlijk vervelend over doen – iets met gezever over objectieve analisten – maar juist na zo’n geweldige voetbalavond is de emotionele duiding veel welkomer dan een al te analytische blik. Goed, het was misschien geen nabeschouwing waarin de voetbalinhoudelijke bespiegelingen je om de oren vlogen, maar Drenthe kwam daardoor wel met parels van uitspraken als:
‘Na het eerste doelpunt zat hij met zijn handen in geen haar’ (over de kale voetbaltrainer van Manchester City).
‘Dit is een toppertje van een voorzet’ (over de assist in aanloop naar de 3-3).
‘Ik heb echt een hoge dunk van deze gozer en ik ben enorm trots op dit ventje’ (over uitblinkende pleintjesvoetballer Anis Hadj Moussa).
Echt gek is het natuurlijk niet, dat Drenthe zo’n ongelooflijk aanstekelijke analist is, want zijn carrière is altijd opzienbarend geweest. Van zijn razendsnelle transfer van Feyenoord naar Real Madrid naar een gastrol in Mocro Maffia tot zijn investering in warmtebekers voor knakworsten (waarmee Drenthe minstens een halve ton kwijtraakte): aan opzienbarende verhalen nooit een gebrek.
Juist die aangename onvoorspelbaarheid en permanente vrolijkheid maken Drenthe tot een van de fijnste nieuwe voetbalanalisten van de laatste jaren. Na de stunt van Feyenoord zat Drenthe als een kind zo blij in de studio, en van dat enthousiasme krijgen we op dit soort voetbalavonden nooit genoeg.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant