De Valencianen schreeuwen sinds de watersnoodramp om zijn aftreden, maar zelf piekert Carlos Mazón er niet over om af te treden. Wie is Mazón (50), die als president van Valencia verantwoordelijk wordt gehouden voor het hoge dodental?
is correspondent Spanje, Portugal en Marokko van de Volkskrant. Hij woont in Madrid.
Zou Carlos Mazón spijt hebben van zijn keuze voor de politiek in plaats van de muziek? In 2011 deed de huidige president van de regio Valencia mee aan de Spaanse voorrondes van het Eurovisie Songfestival. Met zijn band Marengo, waarmee hij een Julio Iglesias-achtig geluid produceerde, haalde frontzanger Mazón een voorselectie van 39 inzendingen. Vlak voor de liveshows viel hij af.
In de politiek, zijn andere grote passie, wist Mazón wel naam te maken. Die bekendheid is sinds de verwoestende watersnood in Valencia omgeslagen in beruchtheid. Dat er liefst 219 doden in de regio zijn gevallen, is volgens veel Valencianen te wijten aan het falen van zijn regering, die verzuimde op 29 oktober tijdig te waarschuwen voor het kolkende water. In de straten van regiohoofdstad Valencia eisen withete inwoners zijn vertrek, hardop en in graffiti.
De man die zij voor ‘moordenaar’ uitmaken, wil echter van geen wijken weten. Mazón (50), aan het hoofd van Valencia sinds juli 2023, heeft zich ruim drie weken na de ramp verschanst in het Palau de la Generalitat, zoals de zetel van zijn regering heet.
Politici in het nauw treden in Spanje niet snel af: in een publicitaire storm klampen zij zich vaak vast aan hun ambt, hopend op de komst van kalmer water. Mazón wil zich storten op de wederopbouw van het rampgebied: uit plichtsbesef, om zijn carrière te redden, of allebei.
Wisselingen in zijn ploeg moeten duidelijk maken dat een nieuwe fase aanbreekt. Mazón stuurde vorige week twee gedeputeerden de laan uit, onder wie Salomé Pradas. Op papier was zij binnen de regering verantwoordelijk voor de respons in noodsituaties. Toch kwam Pradas er pas achter dat ze alarmsignalen naar mobiele telefoons kon versturen toen de eerste plaatsen al waren overstroomd.
In de plaats van de twee vertrekkers, en om te laten zien dat het Mazón menens is, traden dinsdag vier nieuwe gedeputeerden aan. De opvallendste naam is die van Francisco José Gan Pampols, een luitenant-generaal in ruste die eerder actief was in onder meer Kosovo en Afghanistan. Als vicepresident is hij nu verantwoordelijk voor de logistiek van de wederopbouw. Een sinecure is dat niet: de materiële schade in het getroffen gebied bedraagt vele miljarden.
De luitenant-generaal zal bij die zware taak worden geholpen door nog een hoge militair, die vorige week al door Mazón werd aangesteld. Met deze twee benoemingen geeft Mazón gehoor aan de al langer klinkende roep om grotere betrokkenheid van het leger. Dat zou een stuk efficiënter te werk gaan dan de politici die er zo’n potje van hebben gemaakt.
Zelf is de president overtuigd dat hij ook onderdeel kan zijn van de oplossing. Dat geloof zat er al vroeg in: ‘tu solución, Mazón’, Mazón is jouw oplossing, was de rijmende slogan die hij op school in het Zuid-Valenciaanse Alicante gebruikte voor verkiezingen van de schoolraad. Mazón was toen twaalf.
Zijn vader, oprichter van de eerste bloedbank van Alicante en arts bij stierengevechten, hoopte dat hij de medische kant op zou gaan. Carlos besliste anders. Op zijn achttiende schreef hij zich in voor een studie rechten en bij de Partido Popular (Volkspartij), de grote rechtse machtspartij van het land.
Het zou de opmaat zijn voor een lange loopbaan in de ambtenarij en politiek, werelden die in Spanje in elkaar overlopen. In bands als Marengo, waarmee hij bescheiden succes had en optrad in het muziekpaleis van Alicante, vond hij intussen een uitlaatklep voor de liefde voor muziek die hem door zijn ouders was ingeprent: al jong had hij piano en gitaar leren spelen.
Een grote speler in de politiek werd hij in 2021. De Partido Popular schoof hem naar voren voor het partijleiderschap in Valencia. Mazón kreeg de opdracht om de macht in de regio terug te pakken van links, dat sinds 2015 aan de knoppen zat. Twee jaar later slaagde hij na verkiezingen in die missie, al had hij daarvoor wel de steun nodig van het radicaal-rechtse Vox.
Zo blij als de Partido Popular na die zege met hem was, zo bezorgd is ze nu. Als Mazón inderdaad aanblijft, en Valencia pas in 2027 naar de stembus gaat, kan dat het landelijk profiel van de partij grote schade toebrengen.
Sinds de overstromingen doet de ‘PP’ er alles aan om de schuldvraag deels te verleggen naar de landelijke regering, die in handen is van de linkse PSOE. Mazóns partij dreigde in Brussel zelfs de aanstelling te saboteren van Teresa Ribera, namens de PSOE een van de nieuwe vicevoorzitters van de Europese Commissie. Volgens haar opponenten had Ribera als milieuminister meer moeten doen om de ramp te voorkomen.
Die kritiek wordt een stuk geloofwaardiger als Mazón uit beeld verdwijnt. Anders dan hijzelf ziet zijn partij de kans op eerherstel als nihil, schrijft de krant El Mundo, die een hooggeplaatste bron citeert: ‘De mensen gaan Mazón nooit vergeven. Wat hij ook doet.’
3x Carlos Mazón:
‘Ik weet dat veel Valencianen, en ik zeker ook, vinden dat er te veel dingen zijn misgegaan. Of zelfs dat het hele systeem heeft gefaald.’
‘Dit heeft niets te maken met aan het pluche blijven kleven, niets met persoonlijke of politieke tactieken. Het werk dat we moeten verrichten is enorm, en daarvoor hebben we alle handjes nodig.’
‘Als ik niet in staat blijk om het herstel dat Valencia nodig heeft te leiden, zal ik persoonlijk de politieke verantwoordelijkheid nemen: door niet voor herverkiezing op te gaan.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant