Na een dag vol Israëlische bombardementen op Libanese bodem is er een zwaarbevochten staakt-het-vuren bereikt. Het Israëlische oorlogskabinet onder leiding van premier Benjamin Netanyahu stemde er dinsdagavond mee in. De Libanese regering zal dat woensdag doen.
is correspondent Midden-Oosten van de Volkskrant. Hij woont in Beiroet.
Het gaat om een bestand van zestig dagen dat naar verwachting woensdagochtend van kracht wordt. Hiermee komt er voorlopig een einde aan een oorlog die in ruim een jaar tijd zo’n 3.800 mensen het leven heeft gekost. Althans: dat is de bedoeling, want een Hezbollah-kopstuk zei dinsdagavond dat de door Netanyahu gepresenteerde deal niet overeenkomt met de tekst waar Hezbollah voor getekend had
De contouren van het bestand, tot stand gekomen na wekenlange Amerikaanse bemiddeling, zijn de voorbije dagen uitgelekt. Eén: terugtrekking uit zuidelijk Libanon van zowel de militante beweging Hezbollah als het Israëlische leger. Twee: de inzet van het (neutrale) Libanese leger dat met circa vijfduizend soldaten het vacuüm zal moeten vullen. Drie: een comité van meerdere landen (Amerika, Frankrijk, Israël, Libanon, mogelijk Groot-Brittannië, plus VN-vredesmacht UNIFIL) dat moet toezien op de naleving.
Deels waren dit ook de condities die in 2006 een einde maakten aan de vorige oorlog tussen Israël en Hezbollah. Die afspraken bleken destijds al gauw een dode letter, onder meer vanwege de vage bewoordingen. Beide partijen konden de voorwaarden naar hartenlust schenden.
Die fout, zo lijkt het, wil de Israëlische premier Netanyahu nu vermijden door alles op detailniveau vast te leggen. Volgens persbureau Reuters telt het akkoord liefst vijf pagina’s. ‘Als Hezbollah zichzelf bewapent, zijn infrastructuur langs de grens herbouwt of tunnels bouwt, zullen wij aanvallen’, zo waarschuwde Netanyahu dinsdag bij de bekendmaking van de deal. Naar verluidt heeft Israël de verzekering gekregen van de Amerikaanse regering dat men bij schendingen van het bestand mag optreden, mits het Libanese leger daar niet toe in staat is.
Netanyahu’s woorden illustreren tegelijk hoe fragiel deze deal is. Het Libanese leger is notoir zwak, zwakker dan Hezbollah, en het is onduidelijk of het in staat zal zijn de groepering te ontwapenen. Bij velen, ook buiten Hezbollah, leeft de angst dat Israël bewust heeft aangestuurd op een onuitvoerbare deal, zodat het bij het geringste incident de oorlog kan hervatten.
Voor inwoners van Beiroet was de laatste dag vóór het bestand tegelijk de meest zenuwslopende. Het is een oude wijsheid in de oorlogsvoering dat je in de laatste uren je militaire uitgangspositie nog kunt verbeteren, en dus gingen alle remmen los. In de zuidelijke buitenwijken (waar Hezbollah de dienst uitmaakt) bombardeerden Israëlische gevechtsvliegtuigen twintig doelwitten binnen twee minuten – een wapenfeit dat trots werd verspreid op sociale media.
Uren later volgde er een Israëlisch evacuatiebevel voor de populaire uitgaanswijk Hamra, zonder dat duidelijk was waarom. Het is een wijk waar Hezbollah niets te vertellen heeft. Het gevolg: chaos op straat en lange files van vluchtende wijkbewoners, gevolgd door een bombardement naast een tankstation. Verspreid door het land vielen er volgens de Libanese autoriteiten achttien doden.
Andersom liet ook Hezbollah zich niet onbetuigd. Alleen al op zondag, toen de deal zich al aankondigde, vuurde de groepering 250 raketten richting Noord-Israël af, één van de zwaarste barrages in weken. Maandag en dinsdag ging opnieuw het luchtalarm af in onder meer Haifa, Nahariya en de noordelijke Galilea. Een deel van de raketten en drones werd onderschept.
Hezbollah-parlementslid Hassan Fadlallah verklaarde dinsdag dat de wederopbouw van de tienduizenden verwoeste huizen nu de eerste prioriteit is, samen met de terugkeer van ontheemden. Het gaat voor een fors deel om Hezbollah’s eigen achterban. Volgens een schatting van de Wereldbank bedraagt de schade aan de Libanese economie minstens 8,1 miljard euro.
Geselecteerd door de redactie
Lees hier alle artikelen over dit thema
Source: Volkskrant