Eigenlijk kan tv-maker en schrijver Michael Schur weinig meer fout doen in de rest van zijn carrière. Want ja, als je verantwoordelijk bent geweest voor comedyklassiekers als The Good Place en Parks and Recreation (een van de beste series ooit, als u het mij vraagt), dan ben je gewoon een heel grote speler.
Geen wonder dat de verwachtingen hooggespannen waren voor A Man on the Inside, zijn nieuwste komedieserie op Netflix, juist ook omdat Schur daarvoor opnieuw samenwerkte met Ted Danson, die eerder zo onvergetelijk was in The Good Place.
Over de auteur
Alex Mazereeuw schrijft voor de Volkskrant over film en televisie en is eens in de vijf weken tv-recensent.
Waar die laatste serie een deksels slimme aftasting was van de vraag hoe je in het hiernamaals een beter mens wordt, is A Man on the Inside ogenschijnlijk wat conventioneler. Danson speelt de gepensioneerde bouwkundeprofessor Charles die door een privédetective (Lilah Richcreek Estrada) wordt gerekruteerd om undercover te gaan in een bejaardentehuis, omdat daar een duur sieraad is gestolen. James Bond dus, maar dan met een stevig vleugje Hendrik Groen.
Schur liet zich voor de achtdelige serie inspireren door de prijswinnende Chileense documentaire The Mole Agent, waarin een privédetective undercover gaat in een verzorgingstehuis om onderzoek te doen naar diefstal en uitbuiting. Schur houdt het hier wat lichter en richt zich vooral op de komische taferelen in een absurd luxueus verzorgingstehuis in San Francisco. Denk aan uit de hand gelopen welkomstfeestjes, onderlinge rivaliteit om de aandacht van vrouwelijke bewoners en een mysterieuze dief die vrolijk door blijft stelen.
A Man on the Inside had als lichtvoetige komedie waarschijnlijk genoeg gehad aan dat soort momenten, maar daarmee zouden we Schur onderschatten. De serie is luchtig en speels, maar is in de kern toch ook een raak portret over eenzaamheid en de noodzaak van vriendschap, aandacht en genegenheid. Want ja, superspion Charles heeft weliswaar een liefhebbende dochter (Mary Elizabeth Ellis) en kleinkinderen, maar in de eerste aflevering zien we ook dat zijn dagelijkse leven aan elkaar hangt van de uitzichtloze routines, met daarbij nauwelijks enige vorm van menselijke interactie.
Een belangrijke bron van gevoeligheden is ook ‘The Neighborhood’, de gesloten afdeling van het seniorentehuis waar bewoners met dementie worden behandeld. En dat komt weer akelig dichtbij voor Charles, die een jaar eerder zijn vrouw verloor aan alzheimer, en tot het bittere eind thuis voor haar bleef zorgen. Laat het maar aan Danson over om een perfecte balans te vinden tussen zijn kolderieke gespioneer en de diepere laag van het verhaal, zeker als het gaat om moeilijkere thema’s als aftakeling en eenzaamheid.
De serie is misschien minder prikkelend dan The Good Place en niet zo hilarisch als Parks and Recreation, maar Schur heeft toch gewoon weer een nieuwe voltreffer afgeleverd. A Man on the Inside is pure feelgood, met tussen de regels door genoeg diepgang om uiteindelijk toch ook stevig te ontroeren.
Op zoek naar meer bingemateriaal?
Op volkskrant.nl/series vind je al onze serie-recensies, handig doorzoekbaar op genre, aanbieder en aantal sterren.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant