Maandag kreeg Dominique Pelicot een strafeis van twintig jaar cel te horen omdat hij jarenlang zijn vrouw liet verkrachten door tientallen mannen. De zaak houdt Frankrijk al maanden bezig. NU.nl zet de feiten op een rij.
Tussen 2011 en 2020 drogeerde Dominique Pelicot (71) zijn toenmalige vrouw Gisèle (72) en nodigde hij andere mannen uit om haar te verkrachten. Dominique Pelicot legde contact met hen via een datingsite en nodigde de mannen uit bij het echtpaar thuis in Mazan, in het zuiden van Frankrijk. Hij filmde de verkrachtingen.
Pelicot werd in september 2020 opgepakt, nadat hij onder vrouwenrokken had gefilmd in een winkelcentrum. De politie nam onder meer harde schijven en telefoons in beslag. Ze vonden duizenden video's van mannen die seks hadden met een bewusteloze vrouw. Dat was Gisèle Pelicot.
Pelicot werd uiteindelijk in november gearresteerd. Hij bekende direct alle aanklachten. De politie kon ook de identiteit van vijftig mannen uit de video's achterhalen. Twintig verdachten zijn niet gevonden. Sommigen zijn overleden en anderen zijn op de vlucht.
Toen Gisèle Pelicot werd verhoord, kwam de politie erachter dat ze niets wist van wat er met haar was gebeurd. Ze ontkende ooit toestemming te hebben gegeven voor seks met andere mannen en realiseerde zich toen wat haar man haar tien jaar lang had aangedaan.
In die tien jaar had Gisèle Pelicot last van geheugenverlies en black-outs, die zij zag als tekenen van Alzheimer of een hersentumor. Ze onderging uitgebreide medische onderzoeken. Later bleek dat dit de gevolgen waren van de middelen die haar man haar toediende.
Afgelopen september begon de rechtszaak tegen Pelicot en vijftig andere mannelijke verdachten tussen de 26 en 74 jaar oud. De mannen komen uit alle lagen van de bevolking. Onder hen zijn een brandweerman, een timmerman, een verpleegkundige en een journalist. Velen van hen zijn getrouwd en hebben kinderen. De meesten woonden binnen een straal van 60 kilometer van het huis van de Pelicots.
Hoewel de rechtbank Gisèle Pelicot adviseerde de zaak achter gesloten deuren plaats te laten vinden, besloot de Franse vrouw dat de zaak openbaar moet zijn. Dat houdt onder meer in dat ze de media toestaat haar volledige naam te gebruiken en dat beelden van haar verkrachtingen in de rechtszaal te zien waren.
Die keuze maakte ze "uit solidariteit met andere vrouwen die niet worden herkend als slachtoffers van seksuele misdrijven". Ze hoopt dat haar zaak ervoor zorgt dat "niemand dit ooit meer hoeft mee te maken". Op die manier wordt volgens haar team de schaamte bij de verdachten gelegd in plaats van bij het slachtoffer.
De meeste van de verdachten ontkennen Gisèle Pelicot te hebben verkracht. Een aantal van hen heeft wel bekend. De meerderheid zegt dat ze niet denken dat wat zij deden verkrachting was. Ze zeiden dat ze in de veronderstelling waren dat ze meededen aan een seksuele fantasie van het koppel, waar Gisèle vrijwillig aan zou hebben deelgenomen.
Dominique Pelicot weersprak dit en gaf meermaals aan dat ze dit wel wisten. Hij zou in het contact met de mannen duidelijk hebben gemaakt dat zijn vrouw zou "slapen".
Een van de medeverdachten bekende hetzelfde te hebben gedaan met zijn eigen vrouw. Jean-Pierre Maréchal (63) vertelde dat Pelicot op bezoek kwam en Maréchals vrouw Cilia drogeede, waarna hij haar verkrachtte. Volgens de aanklagers is Cilia twaalf keer op die manier misbruikt. Pelicot stelt slechts één keer bij Maréchal te zijn geweest, maar geeft wel toe Cilia te hebben verkracht.
Gisèle zelf zei vorige week in het slotpleidooi voor de rechter vermoeid te zijn. "Ik wist waar ik voor tekende toen ik mijn anonimiteit opgaf, maar ik geef toe dat ik vandaag moe ben." Ze zei zich "verraden" te voelen door haar ex-man, maar toch toonde ze medelijden met Dominique vanwege zijn "ellendige jeugd".
"Als dit was doorgegaan, had ik dood kunnen gaan", vervolgde ze. "Ze hadden dit kunnen melden, maar niemand deed iets." Ze noemde de jaren dat ze ziek was vanwege de verdovingen dan ook "een doodsvonnis". De emoties in de rechtszaal liepen hoog op. Haar kinderen liepen de zaal uit.
Maandag was alle aandacht gevestigd op aanklager Laure Chabaud, die de maximumstraf van twintig jaar cel eiste tegen Pelicot. Tegen een aantal andere verdachten van verkrachting of poging daartoe eiste Chabaud straffen van minstens tien jaar cel. Maréchal hoorde maandag een straf van zeventien jaar tegen zich geëist worden.
Vanwege de omvang van de zaak zijn er drie dagen uitgetrokken voor alle strafeisen. De rest van verdachten hoort de straf daarom dinsdag en woensdag. Naar verwachting volgt op 20 december de uitspraak van de rechter.
Frankrijk is al wekenlang in de ban van de zaak. Maandag verzamelden zich opnieuw tientallen demonstranten bij de rechtbank om steun aan Gisèle te betuigen. Net als op iedere voorgaande zittingsdag werd ze met applaus onthaald. De demonstranten hadden spandoeken bij zich met teksten als "twintig jaar voor ieder van hen" en "verkrachting is verkrachting".
Een van de aanklagers zei maandag, de Internationale Dag tegen Geweld tegen Vrouwen, dat Frankrijk nog een lange weg heeft te gaan in de strijd tegen verkrachtingen.
Source: Nu.nl algemeen