De lezersbrieven, over de overeenkomsten tussen Worthy de Jong en Voltaire, hardwerkende Nederlanders, rijexamen-zakkers, samen zingen, en mannen die aan alles een prijskaartje hangen.
De noodkreet van moslima Meryem Kilic-Karaaslan circuleert sinds een week op sociale media om bijval te oogsten. ‘Links mompelt wat en zwijgt dan’ als moslims gediscrimineerd worden, merkt ze terecht op. Door de ontkerkelijking is het belang van godsdienstvrijheid een abstract concept geworden. Het vergt enige intellectuele inspanning om discriminatie op religie ook te veroordelen: ‘oh ja, dat hoort er dan ook bij!’
Stap je bijvoorbeeld over naar de queergemeenschap dan wordt jouw als individu in vrijheid gekozen identiteit verdedigd en eventuele discriminatie bestreden. Sterker nog, als het als ‘anti-moslim’ uit te venten is dan zal zelfs extreemrechts nog voor je opkomen.
Het valt niet mee om vroom en deugdzaam te zijn in een individualistische, seculiere wereld.
Reinder Rustema, Amsterdam
Wat verbindt Voltaire met basketballer Worthy de Jong? De francofiele Nederlander kiest niet meer voor de taal van Voltaire. Nederlandse deskundigen stellen dat studenten Frans een meerwaarde zijn voor de aanpak van internationale problemen omdat ze een breder wereldbeeld ontwikkelen. Aan Worthy de Jong zal het niet liggen. Voor de tweede keer dit jaar maakt hij tegen een Franse ploeg in de slotseconden de beslissende score voor het goud. Een batteur de buzzer heet dat in Frankrijk. Uit het Franse commentaar: ‘Mais non! Comment c’est possible?!’, spreekt een emotie die de mening van de Nederlandse deskundigen onderschrijft.
Jeroen van Linge, Groningen
Volgens Frans Timmermans doen de PVV en de VVD te weinig om de inkomens van de ‘hardwerkende Nederlander’ te verbeteren. Laat de term ‘hardwerkende Nederlanders’ over aan populisten zoals Geert Wilders en Dilan Yesilgöz. Ook mensen – Nederlanders of niet – die niet werken hebben het financieel vaak moeilijk, én zij die werken in de kassen, in de distributiecentra en in de slachterijen zijn geen Nederlanders.
Mark Merckens, Rotterdam
Monaliza Almassri vluchtte twee jaar geleden naar Nederland omdat zij in Gaza als vrouwenrechtadvocate vanwege haar werk werd bedreigd. Huh …? Uitleg hierover krijgen we niet, maar we weten natuurlijk goed dat Hamas daar toen de absolute controle had. Toch is het Israël dat de zwartepiet krijgt: ‘Israël houdt mijn gezin in Gaza vast.’ Israël de schuld geven is eenvoudiger voor een verslaggever dan doorvragen wat deze advocate ertoe bewoog Palestina te verlaten en haar gezin achter te laten.
Ad van Kempen, Voerendaal
Het hoge aantal rijexamen-zakkers draagt bij aan lange wachttijden bij het CBR. Precies het omgekeerde is ook waar: de lange wachttijden dragen bij aan het hoge aantal zakkers. In sommige regio’s moet je een eerste examen 5 tot 6 maanden vooraf reserveren. Hierdoor plannen instructeurs examens in voor leerlingen waarvan ze niet zeker weten of die er tezijnertijd klaar voor zijn. Ik vraag me af of je dit de rijscholen kwalijk kan nemen.
Floor van Dammen, Hilversum (net geslaagd, bij de tweede keer)
De reportage ‘Samen zingen voor een lievere stad’ ontroerde mij. Moskeeën, tempels, synagoges en kerken organiseren het festival The Spirit. Volwassenen en kinderen gaan samen naar school, werken, leven, vieren en rouwen. Dwars door allerlei religies, kleuren, opleidingen en levensvisies heen. Dat de Volkskrant veel ruimte geeft aan goed, positief nieuws stemt mij blij.
Caroline de Pater, Rotterdam
Beste Sander Schimmelpenninck, zou het zo kunnen zijn dat het een mannelijke opvatting is om kapitaal vergaren als hoogste goed te zien? Wellicht verdienen veel vrouwen minder (geld) omdat ze andere waarden ook belangrijk vinden. Welnu, ik daag je uit: gedraag je als man en hang aan elke activiteit, zowel verricht door mannen als door vrouwen, een prijskaartje. Tel op en vergelijk. Misschien zitten we toch dichter bij elkaar dan je denkt.
Dori van Gisteren, Ulft
Fijn dat er aandacht is voor de Internationale Dag voor de Bestrijding van Geweld tegen Vrouwen. ‘Eerwraak’ is in Turkije een beladen term die daders zou beschermen. Vermeld wordt dat UN Women het belang benadrukt van ‘het erkennen van de unieke kenmerken van zulke misdaden’. Dat kan de krant zich aantrekken. Geweld tussen (ex-) partners dat fataal afloopt is geen ‘familiedrama’. Het is moord.
Diane Gozens, Groningen
Met verbijstering las ik de bijdrage van Joachim Pach over Cidi. Cidi heeft de schijn, aldus Pach, te spreken namens de Joodse gemeenschap. Dat klopt niet, schrijft hij, omdat Cidi de Israël-lobby vertegenwoordigt.
Het is juist dat Cidi niet dé Joodse gemeenschap vertegenwoordigt. Cidi is een zelfstandige organisatie die opkomt voor het recht van Joden overal in vrede en veiligheid te leven. Cidi vertegenwoordigt ook niet de Israel-lobby. Wel komt het op voor het recht van Israël om in vrede en veiligheid te bestaan.
Mijn verbijstering betreft Pachs opvatting, dat Cidi een definitie van antisemitisme hanteert, waarbij alle kritiek op Israël antisemitisch is. Dit is pertinent onjuist. Ik verwijs naar de Cidi-Monitors over antisemitische incidenten in Nederland vanaf eind jaren tachtig. Ik daag Pach uit daarin incidenten te noemen die kritiek op Israël behelzen. Al jaren wordt in de Monitor opgenomen dat Cidi kritiek op Israël niet als antisemitisch kwalificeert. Dat zou elke discussie over Israël onmogelijk maken. Uitzondering wordt gemaakt voor incidenten die gerelateerd worden aan de Holocaust of nazipolitiek.
Cidi is in Nederland de enige Joodse organisatie die antisemitische meldingen ontvangt en behandelt. Sinds 1 oktober 2024 waren dat er duizenden. Als er één organisatie in Nederland is die weet hoe de vlag er bij staat voor wat betreft antisemitisme in Nederland nu en in het verleden dan is dat Cidi. Dat maakt CIDI een deskundige gesprekspartner voor het kabinet om de huidige eruptie van antisemitisme te bestrijden.
Hadassa Hirschfeld,
voormalig adjunct-directeur Cidi
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant