Home

Opinie: Wanneer kiezen we voor een samenleving die normen, waarden en feiten hoog in het vaandel heeft staan?

Nederland heeft geen integratieprobleem, maar een probleem met feitenvrije zondebokpolitiek over de rug van alle Marokkaanse-Nederlanders.

De verschrikkelijke en onacceptabele gebeurtenissen in Amsterdam hebben het discours van de ‘falende integratie’ van Marokkaanse en islamitische Nederlanders weer doen herleven, ditmaal onder aanvoering van fractievoorzitters Dilan Yesilgöz (VVD), Caroline van der Plas (BBB) en Geert Wilders (PVV).

Staatssecretaris Jurgen Nobel van Participatie en Integratie ging daarop verder en concludeerde dat Nederland kampt met een ‘groot integratieprobleem’, omdat volgens hem ‘een groot deel van de islamitische jongeren’ de Nederlandse normen en waarden niet onderschrijven. Premier Schoof zei tot slot dat ‘je zonder al te veel moeite kan constateren dat er een integratieprobleem is, dat zich de afgelopen vijftig jaar heeft ontwikkeld’.

Meerdere politici gebruikten naar aanleiding van de gebeurtenissen in Amsterdam gewichtige woorden zoals ‘slechte integratie’, ‘integratiecrisis’ of ‘integratieprobleem’ inzake Marokkaanse-Nederlanders, zonder dit gedegen en feitelijk te onderbouwen. Dit is enorm problematisch, omdat deze beweringen gewoonweg niet kloppen en haaks staan op onderzoeken van het CBS (zoals Integratie & Samenleven 2024 en Armoede en sociale uitsluiting 2023) en het SCP. Deze tonen namelijk aan dat er ongelooflijk veel progressie is gerealiseerd in de afgelopen twintig jaar.

Over de auteurs

Oussama Chraibi en Idriss Abdelmoula hebben in 2019 Young Leaders Community opgericht, een initiatief voor jonge Marokkaans-Nederlandse leiders.

Dit is een ingezonden bijdrage, die niet noodzakelijkerwijs het standpunt van de Volkskrant reflecteert. Lees hier meer over ons beleid aangaande opiniestukken.

Eerdere bijdragen in deze discussie vindt u onder aan dit artikel.

Positieve ontwikkeling

In 2023 stroomde maar liefst 38,5 procent van de Marokkaanse-Nederlandse jongeren door naar het havo of vwo, een aanzienlijke stijging ten opzichte van de 18 procent twintig jaar geleden, toen er ook al kritiek was op vermeende mislukte integratie. Daarnaast was de arbeidsparticipatie onder in Nederland geboren Marokkaanse-Nederlanders in 2023 met 74 procent nagenoeg gelijk aan de arbeidsparticipatie onder autochtone Nederlanders. Armoede onder Marokkaans-Nederlandse huishoudens is sterk teruggedrongen, van meer dan een derde in 2003 naar 15 procent in 2023.

Op het gebied van criminaliteit, het welbekende stokpaardje van menig politicus, is het percentage van Marokkaanse-Nederlanders dat verdacht wordt van een misdrijf gedaald van 7,5 procent in 2005 naar 2,8 procent in 2023. Uiteraard is ook die 2,8 procent te betreuren, maar een daling van ruim 60 procent ten opzichte van 2005 is op z’n minst een positieve ontwikkeling te noemen.

Eigen politiek gewin

Dat sommige politici, ondanks deze feiten, gretig het gedrag van een onbeduidende groep aangrijpen voor eigen politiek gewin is een klap in het gezicht van Marokkaanse-Nederlanders die dag in, dag uit een wezenlijke bijdrage leveren aan Nederland. Dit toont hun, inmiddels de vierde generatie Marokkaanse-Nederlanders, dat sommige politici ze nooit als volwaardige Nederlanders zullen beschouwen, en tot in de eeuwigheid ‘integratie’ zullen blijven gebruiken als stok om hen en komende generaties mee te slaan.

Dit kabinet beloofde goed bestuur en het koesteren van de rechtsstaat. In plaats daarvan maakt het werk van feitenvrije zondebokpolitiek, in een reeds verhard en gepolariseerd klimaat, zonder de verdere gevolgen voor de maatschappij in acht te nemen.

Kruispunt

Het voelt dan ook alsof we als samenleving op een kruispunt staat en er twee keuzes zijn. Kiezen we voor een samenleving die normen, waarden en feiten hoog in het vaandel heeft staan, waarbij we principieel alle vormen van racisme (Jodenhaat, moslimhaat, et cetera) bestrijden om iedereen een veilig en waardig bestaan te bieden? Of: kiezen we voor feitenvrije zondebokpolitiek over de rug van een specifieke groep en, uiteindelijk, de cohesie in de samenleving als geheel.

Onze (misschien wel ijdele) hoop, is dat politici kiezen voor het eerste. De tijd zal leren of politici beschikken over het moreel leiderschap om het juiste voor Nederland te doen.

Wilt u reageren? Stuur dan een opiniebijdrage (max 700 woorden) naar opinie@volkskrant.nl of een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl

Lees ook

Geselecteerd door de redactie

Source: Volkskrant

Previous

Next