Als u een jong kind heeft, kent u Paw Patrol, een onontkoombare tekenfilmserie over vier dappere politiehondjes. Een paar jaar terug, toen de Paw Patrol-gekte piekte, doken ineens wat geinige opiniestukken op: was Paw Patrol niet eigenlijk propaganda voor een autoritaire politiestaat, vermomd als vrolijke cartoon? De waakzame en dienstbare politiehondjes rukken immers bij het minste vergrijp al uit met al hun auto’s, speedboten en helikopters, om de schermutselingen met veel machtsvertoon de kop in te drukken.
Over de auteur
Emma Curvers is mediaverslaggever en columnist van de Volkskrant. Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Sindsdien plopt elke keer als de VVD op schoot kruipt bij de politie het liedje van Paw Patrol (‘Paw Patrol! Paw Patrol!’) in mijn hoofd. Deze week kondigde minister David van Weel een wetsvoorstel aan om de politie echt vlot ruimere bevoegdheden te geven om in besloten appgroepen mee te mogen snuffelen. Omdat daar ‘excessief geweld tegen joden werd georganiseerd en verheerlijkt’. Voor de duidelijkheid: privacy is een grondrecht, dat je alleen schendt om zwaarwegende redenen. Daarom kan meekijken nu alleen bij een strafrechtelijke verdenking, maar de ‘liberalen’ willen dat het ook al mag als geweld of ordeverstoring wordt gevréésd. Bij het meegluren is er momenteel een ‘groot grijs gebied’, waardoor (zo verklaarde de politie zelf) ‘collega’s het risico lopen onrechtmatig te handelen’. Of we dat grijze gebied nu even wit kunnen maken.
De politie infiltreerde vorig jaar al in appgroepen van Extinction Rebellion, om wat activisten die de A12 wilden blokkeren van hun bed te lichten vanwege opruiing. Agent ‘Inge’ reageerde in een XR-appgroep als gewone activist op berichten. ‘Inge’ gebruikte trouwens vaak de spierbal-emoji – ik dacht altijd dat die stond voor ‘stoer’, maar ik zie nu ineens dat het de sterke arm der wet is. Het was wel opvallend, zei een advocaat die gespecialiseerd is in opruiing, dat de politie zulke zware middelen inzette voor een legale, vreedzame beweging. Nou en of was dat opvallend, zeker aangezien er door de inmiddels regerende partijen al een tijd gezocht werd naar manieren om het demonstratierecht te begrenzen.
Ik kan me niet onttrekken aan de indruk dat antisemitisme bij de rellen in Amsterdam wordt misbruikt om de lang gekoesterde wens van de politie te doen uitkomen, om irritante activisten te intimideren en de pas af te snijden. Een goede crisis blijft nooit onbenut.
En wie bewaakt de politie bij het verzamelen van al die informatie?
Bob de Graaff, emeritus hoogleraar intelligence and security studies, schreef eerder over een ‘wildgroei aan vrijwel ongecontroleerde inlichtingenactiviteiten bij de Nederlandse overheid’. Weet u waar TOOI voor staat? Nee, wist ik ook niet. Dat is een team van de politie dat jarenlang ‘zonder wettelijke grondslag en ongecontroleerd op grote schaal inlichtingen verzamelde en de privacy schond van mensen die het als extremisten beschouwde’. Strafrechthoogleraar Sven Brinkhoff noemde het ‘praktijken van een politiestaat’. In Paw Patrol heeft politiehondje Chase trouwens een surveillancedrone, waarmee hij naderende criminaliteit kan opspeuren. Geloof me, het is hier echt niet pluis. Denk ik, misschien.
Dus lijkt het verstandig dat de politie, waarvan is gebleken dat die al langer onrechtmatig gegevens verzamelt van demonstranten, die in opspraak was vanwege het hoarden van gegevens van 9 miljoen Nederlanders, en die in september nog een klunzig datalek had waarbij de gegevens van 65 duizend politiemedewerkers werden buitgemaakt, dat die meer mogelijkheden krijgt om mee te kijken in appgroepen? Nee.
Een appgroep is een gesprek onder gelijkgestemden, een plek waar je een harde grap kunt maken voor intimi, of een van de pot gerukt idee mag opwerpen, dat je minuten later alweer inslikt. Je moet ergens in klad kunnen denken, en als de deur van zo’n ruimte op een kiertje komt te staan, tornt dat aan de vrijheid van alle sprekers. Daarvan zouden ministers, zeker in de week dat van alle kanten de notulen werden geëist van hun eigen safe space in de ministerraad, doordrongen moeten zijn.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant