Hij was een shockjock, een radiopresentator waar je bang voor was. Hij kon zelfs ministers maken of breken, of op z’n minst tot op het bot choqueren – totdat zijn grote mond zelfs Australië te gortig werd. Een seksschandaal lijkt Alan Jones nu de genadeklap te geven.
is buitenlandredacteur van de Volkskrant. Eerder was hij correspondent in Oost-Europa en Zuidoost-Azië.
Alan Jones was radio-royalty. Hij was razend populair en wist die populariteit in zijn ochtendprogramma om te zetten in macht: politici en publieke figuren sidderden voor hem, en hij en zijn publiek genoten daar met volle teugen van. Zijn halve leven speelde zich af voor de camera’s van media, die hem volgden en vereerden.
Datzelfde halve leven blijkt hij nu achter de schermen met zijn hand in de broeken van tal van jongemannen te hebben gezeten, zonder hun toestemming. Maandagochtend haalde de politie van Sydney hem uit zijn luxeappartement aan Circular Quay, de baai waar je links de Sydney Harbour Bridge kunt zien en rechts het beroemde witte operagebouw.
Jones droeg een groen trainingspak met bijpassende schoenen, maar dat kon de aandacht niet afleiden van zijn radeloze blik. Hij voelde zich voor het eerst duidelijk niet thuis tussen de horde fotografen en cameramensen die hem stond op te wachten. Hij had ze, voor het eerst van zijn leven, ook niks te zeggen en stapte in een witte politieauto.
Volgens de politie heeft Alan Jones zich in twintig jaar tijd minstens 24 keer vergrepen aan jonge mannen. De politie had de gevallen keurig onderverdeeld in ‘gewelddadige aanranding met onzedelijke betasting’, ‘onzedelijke handelingen’, ‘seksuele betasting zonder toestemming’, en ‘gewone aanranding’. Het lijstje was het resultaat van een onderzoek door een speciaal zedenteam, dat negen maanden in het diepste geheim was uitgevoerd.
De politie was in actie gekomen nadat The Sydney Morning Herald (SMH) en The Age drie jaar lang in Jones’ verleden hadden zitten graven en zo de eerste zaken boven water hadden gehaald. De eerste slachtoffers hadden zich bij de kranten gemeld, en de politie verwacht dat er zich meer zullen melden nu Jones daadwerkelijk is opgepakt. SMH-journalist Kate McClymont zei maandagochtend met een slachtoffer te hebben gesproken: ‘Hij was in tranen en zei: ik kan niet geloven dat dit eindelijk gebeurt.’
Jones was niet alleen een shockjock. Hij begon als leraar en sportcoach, en schopte het tot coach van het nationale rugbyteam The Wallabies, dat onder hem successen boekte die van hem een soort Australische Ronald Koeman maakten. Tussendoor deed hij een paar mislukte pogingen om de politiek in te gaan, waarna hij wel twee jaar lang de toespraken van premier Malcolm Fraser schreef.
Zijn radiocarrière begon in 1985. Het ochtendprogramma dat hij presenteerde werd snel razend populair en maakte hem tot een van de machtigste omroeppersoonlijkheden van het land. Toen hij in 2002 van zijn oude omroep 2UE verhuisde naar de concurrent 2GB ging zijn miljoenenpubliek met hem mee.
Bij 2GB beleefde hij zijn glorietijd, maar met het succes kwamen ook de schandalen. Hij beledigde wetenschappers en politici, en had het vooral gemunt op vrouwelijke premiers. Van de Australische premier Julia Gillard zei hij dat ze ‘in een zak moest worden gestopt en in zee gegooid’. Ze was volgens hem zo’n slechte premier dat haar vader ‘uit schaamte was gestorven’.
Zelfs zijn fans vonden dat nogal grof. In 2018 kreeg hij het hele land over zich heen toen hij op de radio onbeschaamd het n-woord gebruikte in de allang niet meer gebruikte uitdrukking ‘the nigger in the woodpile’ (‘het grote onderliggende probleem’).
Dat schandaal was nog niet weggeëbd of hij hield, in 2019, een tirade over Jacinda Ardern, de premier van Nieuw-Zeeland. Haar Australische collega Scott Morrison zou ‘een sok in haar mond moeten stoppen’, vond Jones, en haar dan een paar fikse klappen moeten geven.
Die tirade ging voor Australië definitief te ver. Onthutste adverteerders boycotten de radiozender, die op slag 20 miljoen Australische dollar (ruim 12 miljoen euro) kwijtraakte. Volgens SMH heeft de directie Jones toen gedwongen ermee op te houden, en ‘vrijwillig’ met pensioen te gaan.
De schok van de arrestatie ging maandag door het hele land. Jones was een begrip. Hij was omstreden, dat wel, maar van onaantastbare grootte. En ineens was hij alleen nog maar een vieze man. Althans, dat zegt de politie. Formeel is hij nog maar een verdachte.
‘Het zijn tot nu toe alleen aantijgingen’, benadrukte SMH. De rechtszaak tegen Jones begint 18 december, maar de krant liet zich er niet van weerhouden om Jones’ activiteiten toch alvast te beschrijven vanaf het allereerste begin, in 1965. Jones (toen 23 jaar oud) was leraar en cricketcoach, en schoof een hand in de broek van een jongen die net een cricketbal in zijn kruis had gekregen. Hij hield hem daar wel een minuut, zou het vermeende slachtoffer later verklaren.
Na een hele dag op het politiebureau te zijn verhoord, werd de 83-jarige Jones aan het eind van de middag op borgtocht vrijgelaten. Hij zat, meldde SMH, ‘uitdrukkingsloos in de auto’ toen hij naar huis werd gebracht. Zijn advocaten lieten weten dat hij alle aantijgingen ontkent.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant