Gisèle Pélicot, slachtoffer in de Franse massaverkrachtingszaak, heeft dinsdag in haar slotpleidooi de ‘lafheid’ van de verdachten, onder wie haar ex-man, gehekeld. Het merendeel van hen ontkent. ‘Het is hoog tijd dat de patriarchale samenleving, die verkrachting banaliseert, verandert.’
is correspondent Frankrijk van de Volkskrant. Ze woont in Parijs.
‘Ik heb mensen zien getuigen die de verkrachting ontkennen en die banaliteit raakt me enorm. Ik wil tegen deze mannen zeggen: op welk moment heeft mevrouw Pélicot u haar toestemming gegeven toen u deze kamer binnenkwam? Op welk moment werden jullie je bewust van dit inerte lichaam? Op welk moment rapporteerde u dit niet aan de politie?’
Aan het woord is Gisèle Pélicot (71), de vrouw die tien jaar lang door haar ex-man Dominique Pélicot werd gedrogeerd en verkracht door hem en tientallen anderen. In totaal staan 51 mannen terecht in de massaverkrachtingszaak die in Frankrijk en daarbuiten al maandenlang op de voet wordt gevolgd.
Deze week gaat het proces een laatste fase in. Gedurende elf lange weken zijn de verdachten gehoord. Dinsdag hield Gisèle Pélicot haar slotpleidooi. Het was haar besluit om de berechting in openbaarheid te laten plaatsvinden. Ze wilde dat de wereld wist wat er met haar was gebeurd. De schaamte moest van kamp veranderen, zei ze bij aanvang van het proces.
Nu het slot nadert, grijpt ze opnieuw de kans om van haar zaak een statement te maken en te onderstrepen dat deze zaak niet alleen draait om haar slachtofferschap. Het proces moet volgens Pélicot worden gezien als ijkpunt voor de berechting van alle andere toekomstige zaken rond seksueel geweld in Frankrijk.
‘Het is tijd dat we anders naar verkrachting gaan kijken’, zei Pélicot dinsdag. ‘Sinds het begin van dit proces heb ik enorm veel onacceptabele dingen gehoord. Voor mij is dit het proces van lafheid.’
Haar inmiddels ex-echtgenoot heeft vanaf het begin schuld erkend, maar het merendeel van de verdachten ontkent. Ze verklaarden niet de intentie te hebben gehad haar te verkrachten en zeiden genoeg te hebben gehad aan de toestemming van Dominique Pélicot, door hem te zijn gemanipuleerd of gedrogeerd.
‘Geen moment hebben ze hun daden gestopt’, onderstreept Pélicot in haar slotwoord. ‘Geen enkel moment hebben ze hun handelen afgekeurd.’ Niet door hun ervaringen bij de politie te melden, niet door verantwoordelijkheid te nemen en schuld te bekennen in de rechtszaal. ‘Als ze door waren gegaan, hadden ze mijn dood op hun geweten kunnen hebben.’
Voor Gisèle Pélicot zijn alle verdachten schuldig aan hetzelfde misdrijf, ‘te weten: een vrouw die buiten bewustzijn is, verkrachten zonder aanklacht te doen.’
De zaak heeft veel losgemaakt in Frankrijk, waar de berechting van seksueel geweld nog altijd moeizaam gaat. Gisèle Pélicot is voor velen uitgegroeid tot een icoon in de strijd. Steeds als zij een zitting verliet, stonden vrouwen haar op te wachten om te applaudisseren en haar te bedanken voor haar moed. Maar wat anderen zien als moed, is volgens haar iets anders: ‘Vastberadenheid’.
Meer dan vierhonderd organisaties hebben opgeroepen om volgende week, op 23 november, massaal de straat op te gaan om te protesteren tegen geweld tegen vrouwen en een impuls te geven aan de MeToo-beweging die zeven jaar geleden op gang kwam. Salima Saa, staatssecretaris belast met gelijkheid van mannen en vrouwen, zal 25 november maatregelen aankondigen om slachtoffers beter bij te staan.
Voor de drie kinderen Pélicot, die maandag werden gehoord, kan de straf voor hun vader niet zwaar genoeg zijn. Dominique heeft hun familieleven vernietigd, zo zeiden ze. Zowel van dochter Caroline als de echtgenoten van beide zoons zijn naaktfoto’s aangetroffen op de computer van Dominique Pélicot.
Woensdag en donderdag is het woord aan het openbaar ministerie, waarna het slotwoord voor de verdediging volgt. De uitspraak wordt verwacht op 20 december.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant