Linkin Park gaat door met een vrouwelijke vervanger voor de in 2017 overleden, zeer geliefde zanger Chester Bennington. Met het nieuwe album From Zero lijkt Linkin Park opnieuw te beginnen.
is redacteur popmuziek van de Volkskrant.
Kun je een ouderwetse rockband die door een persoonlijke tragedie bijna te gronde ging terug naar de top schreeuwen? In een muzikaal tijdperk waarin ouderwetse rockbands er niet vaak meer toe doen in de hit- en afspeellijsten?
Het lijkt er wel op. Het album From Zero van de Amerikaanse band Linkin Park, dat vrijdag verscheen, is op veel streamingdiensten het meest beluisterde album van het moment. En From Zero zal deze week hoog binnenkomen in de albumcharts. Dat is uniek, want aan de top van de luisterlijsten staat de laatste jaren meestal een vlotte popplaat, van een solerende popster.
Maar er zijn meer redenen waarom From Zero het gesprek van de dag is op muziekfora. De voornaamste is te vinden achter de microfoon. Zangeres Emily Armstrong debuteert als frontvrouw van Linkin Park, als vervanger van de in 2017 overleden frontmán Chester Bennington. Haar indrukwekkende schreeuwstem geeft het nieuwe liedwerk van Linkin Park een stoot energie, en de band een onverwacht tweede leven.
In het nummer Heavy Is the Crown maakt zij een sterk statement, door het laatste woord van de zin ‘this is what you asked for’ welgeteld 17 seconden aan te houden, in één weergaloze brul. De langgerekte schreeuw lijkt een eerbetoon aan een beroemde schreeuw van Bennington in het nummer Given Up, waarin hij het woord ‘misery’ ook exact 17 seconden laat duren.
Armstrong is niet de eerste vrouw die een mannelijke zanger vervangt. Vooral in de hardere muziekgenres komt een genderwisseling vaker voor. In 2000 verving de Zweedse metalband Arch Enemy de zingende frontman door een vrouwelijke schreeuwvocalist, en de hardrockband Skid Row huurde dit jaar nog zangeres Lzzy Hale van de band Halestorm in om de mannenrol over te nemen.
Toch is de bandwisseling van Linkin Park bijzonder, vooral vanwege het drama dat erachter schuilt. Chester Bennington beroofde zich in 2017 van het leven en zijn dood schokte de miljoenen fans van Linkin Park, een band die in de jaren nul uitgroeide tot een van de grootste rockbands ter wereld. Bennington was zeer geliefd vanwege zijn emotionele teksten waaruit veel luisteraars kracht konden putten.
Bennington had een ongelukkige jeugd gehad, was seksueel misbruikt en een schoolleven lang gepest. Hij worstelde met verslavingen en zijn met een gekwelde brulstem vertolkte teksten waren vaak gedrenkt in onzekerheden en levenspijn. Veel liedjes van Linkin Park kregen na de dood van Bennington nog meer gewicht.
Maar in zijn band stond Bennington er natuurlijk nooit alleen voor. Linkin Park was in 1996 opgericht door de zanger en gitarist Mike Shinoda, die een bijzondere rolverdeling voor zijn band had bedacht. Shinoda schreef en vertolkte soms gezongen, maar vaak ook gerapte inleidingen op de meer schreeuwende stukken van Bennington, in een soort ‘raprock’ die destijds door het leven ging als ‘nu.metal’.
Dat genre, met die wonderlijke combinatie van hiphop, scratchende draaitafels en metal, raakte na de jaren nul uit de mode. En Linkin Park veranderde de laatste jaren met Bennington ook steeds meer in een radiovriendelijke popband. Het laatste album One More Light uit 2017 was van een ondraaglijke lichtheid, al werd de plaat een zwanenzang voor de zanger.
Geen fan kon zich voorstellen dat de band ooit door zou kunnen gaan zonder Bennington, dus de verwondering was groot toen de overgebleven bandleden twee maanden geleden aankondigden de band weer leven in te blazen, met een vervanger voor Bennington én een nieuwe drummer.
De nog altijd actieve fangemeenschap dook in de geschiedenis van de zangeres en ontdekte dat Armstrong verbonden was aan de Scientologykerk. In die kringen had ze ooit haar steun betuigd aan de comedy-acteur Danny Masterson (That ’70s Show), ook van Scientology, die werd beschuldigd van verkrachting en daarna veroordeeld tot dertig jaar cel.
Iemand met zo’n verleden kon volgens veel fans nooit het boegbeeld worden van een band die ooit werd geleid door iemand die zelf was misbruikt. Hoe zou Armstrong bij de aanstaande liveshows een oud Linkin Park-liedje als Crawling moeten zingen, waarin Bennington zong over mishandeling en depressie? Al zal het laatste woord er nog niet over zijn gezegd: de ophefstorm ging de laatste dagen wat liggen, ook omdat Armstrong op sociale media afstand nam van haar steunbetuiging.
Maar misschien ook omdat de nieuwe Linkin Park, mét Armstrong, niet voelt als een voortzetting, maar eerder als het debuut van een nieuwe band. De titel From Zero zegt genoeg: Linkin Park begint vanaf het nulpunt. Tussen de nummers door hoor je steeds studiofragmenten waarin Armstrong en de rest van de bandleden lol maken bij de opnamen, alsof ze elkaar net hebben leren kennen. ‘Oké, trek nu je schreeuwbroek aan’, zegt iemand tegen Armstrong voor ze zich aan het nummer Casualty zet, een van de hardste punk- en metalliedjes van Linkin Park uit de catalogus. ‘Let me out, set me free’, schreeuwt Armstrong daarna op orkaankracht. ‘I won’t be your casualty.’
Linkin Park
From Zero
Heavy
★★★☆☆
Warner
Linkin Park speelt op 26 juni 2025 in het Gelredome in Arnhem.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant