Terwijl een Amerikaans voorstel voor een staakt-het-vuren op tafel ligt, voert Israël meerdere luchtaanvallen uit in de Libanese hoofdstad Beiroet. Correspondent Jenne Jan Holtland voorziet spannende dagen.
is nieuwsverslaggever van de Volkskrant.
Dag Jenne Jan, jij bent naar een van de wijken geweest die vandaag is getroffen door een Israëlische luchtaanval. Wat trof je daar aan?
‘Ik ben vanmiddag naar Ras al Naaba geweest, een soennitische wijk. Op dat moment waren reddingswerkers bezig met zoeken naar overlevenden. Er was veel ambulancepersoneel en toegestroomde buurtbewoners reageerden geschrokken. Er was veel ontsteltenis, deze wijk is tijdens deze oorlog nog nooit geraakt. Uiteindelijk bleek een woordvoerder van Hezbollah, Mohammed Afif, het doelwit. Hij is gedood.’
‘Op een gegeven moment werd ik door een man apart genomen omdat hij me niet vertrouwde. Ik moest mijn telefoon geven, waarop hij door m’n foto’s en appjes heenging. Hij moet van Hezbollah zijn geweest of Amal, een aan Hezbollah gelieerde groepering. Uiteindelijk was het allemaal oké. Hezbollah heeft mensen in dienst die een oogje in het zeil houden als het gaat om journalisten en pottenkijkers die ze niet vertrouwen. Ik weet van collega’s bij wie dat ook gebeurd is, nu overkomt het mij.
‘Een uur geleden heeft het Israëlische leger nog een luchtaanval uitgevoerd. Daarbij is de wijk Mar EIias geraakt, in hartje Beiroet. Het gaat hard momenteel. Sinds dinsdag wordt de hoofdstad dagelijks gebombardeerd. Ras al Nabaa en Mar Elias zijn geen wijken die normaal gesproken worden geraakt, of waar Hezbollah een sterke aanwezigheid heeft.’
Waarom voert Israël de druk in Libanon verder op?
‘Bij de bomaanslag op Afif is het duidelijk. Israël is het type Hezbollah-kopstukken dat het wil uitschakelen, aan het uitbreiden. Aanvankelijk waren dat alleen militaire kopstukken, maar nu laten ze zien dat bijvoorbeeld woordvoerders ook niet veilig zijn. Er zijn speculaties dat politici van Hezbollah’s parlementaire fractie ook doelwit kunnen worden. Dat zou langzamerhand op kunnen schuiven.
‘Daar komt bij dat Israël druk probeert uit te oefenen op Hezbollah vanwege het Amerikaanse voorstel over een staakt-het-vuren dat op tafel ligt. Donderdag heeft de Amerikaanse ambassadeur in Libanon het voorstel overgedragen aan de parlementsvoorzitter die namens Hezbollah met de Amerikanen bemiddelt. Ergens in de komende dagen zal Hezbollah naar verwachting antwoorden. Het lijkt erop dat de Israëli’s de duimschroeven aandraaien en zeggen: het is kiezen of delen.’
Waar hangt het bereiken van een mogelijk akkoord precies vanaf?
‘De komende dagen worden denk ik heel belangrijk voor het bereiken van een staakt-het-vuren. Dat zou twee maanden kunnen duren, of permanent. En waar kan Hezbollah mee leven? Er is in 2006 een VN-resolutie aangenomen, resolutie 1.701. Die tekst is ook nu weer leidend in de gesprekken. Volgens die resolutie zou Hezbollah zich moeten terugtrekken uit het grensgebied in het zuiden, tot boven de rivier de Litani. Vroeger was dit onbespreekbaar, maar nu Hezbollah zware verliezen lijdt, zou het overstag kunnen gaan.
‘Een twistpunt is de vraag: wat gebeurt er als de afspraken worden geschonden? In de oude vorm is 1.701 nooit gehandhaafd. Israël zegt nu dat het zich het recht voorbehoudt te interveniëren en opnieuw te bombarderen als Hezbollah de afspraken schendt, bijvoorbeeld wanneer de strijders toch ten zuiden van de Litani opduiken. Die Israëlische eis is voor Libanon onbespreekbaar. Een alternatief is dat het Libanese leger die waakhondrol vervult.’
Waarom lijkt Israël juist nu bereid een akkoord te sluiten voor een bestand?
‘Het is een opmerkelijke ontwikkeling dat de Israëliërs nu toch lijken te opteren voor een staakt-het-vuren. Dat heeft waarschijnlijk te maken met de verkiezingswinst van Donald Trump. Netanyahu’s mensen hebben volgens de Washington Post gezegd dat ze bereid zijn een gevechtspauze in te stellen, zodat Trump aan het begin van zijn termijn kan laten zien dat hij een vredestichter is. Op die manier kunnen ze zich ook helemaal op Gaza richten.
‘Daar komt bij dat Israël te maken heeft met reservisten die al lang vechten en tegen hun grenzen aanlopen. Sommigen vechten al meer dan zes maanden, die zitten echt aan hun taks en dat kan een probleem worden. Aanvankelijk wilde Israël dit opvangen door orthodoxe joden op te roepen, maar daarin lijkt Netanyahu te draaien.
‘De komende weken worden spannend, want dan moet het gebeuren. Er lijkt nu momentum voor een deal. Het hangt er de komende dagen vanaf wat Hezbollah’s belangrijkste bondgenoot Iran wil, wat Israël aan concessies wil bieden en waar Hezbollah voor wil tekenen.’
Geselecteerd door de redactie
Lees hier alle artikelen over dit thema
Source: Volkskrant