Het kabinet wankelde, wiebelde, stond op instorten. Terwijl dat gebeurde laadde ik de vaatwasser in – een handeling die tegenwoordig ook niet meer vrij is van polarisatie, maar daarover zo meer. We hadden een salade van rode kool gegeten, met risotto en trouwens ook kroketten en patat, een eclectische fusion van kliekjes en airfryer-frituur.
Het was een beetje ondergesneeuwd in al het andere nieuws, maar een paar dagen eerder had het onderzoeksteam van RTL Nieuws aan het licht gebracht dat je vuile vaat niet moet afspoelen voordat je het in de vaatwasser zet.
Over de auteur
Julien Althuisius is schrijver en voor de Volkskrant columnist over het dagelijks leven.
‘Er bestaat nog weleens discussie over’, aldus het nieuwsbericht. ‘Moet je de vaat nu afspoelen voordat je het in de vaatwasser zet, of beter niet en kun je het apparaat al het werk laten doen?’ En wat blijkt: ‘Dat laatste is het geval. Sterker nog, het is zelfs beter om de borden in de meeste gevallen niet af te spoelen.’
Het idee is dat de enzymen van het vaatwastabletje alleen hechten aan vuil. Dus als de vaat te schoon is, werkt het vaatwastabletje niet meer goed, waardoor de vaat niet schoon genoeg wordt. Als het niet vuil is, kan het ook niet schoon worden (vrij vertaald naar het Haags: als er geen sprake is van racisme, kan het ook niet racismevrij worden).
Hoewel ik ergens zou willen dat ik in een wereld zou leven waarbij een kabinet zou vallen over hoe je een vaatwasser inruimt, wil ik toch liever in een wereld leven waarin er geen regels bestaan over het inladen van de vaatwasmachine. De vaatwasser zou een safespace moeten zijn, een plek zonder regels, waar je alles in kunt pleuren, op een knop drukt en dat het dan schoon is en iedereen verder zijn bek houdt.
Een wereld waarin me niet op Instagram een filmpje wordt voorgeschoteld van een vaatwasserexpert die zegt hoe ik de borden en kommen moet plaatsen en welke vaat beneden moet en welke boven en waar de stralen het krachtigst zijn. Of van een mevrouw met kort grijs haar en grote oorbellen die me vaatwasserstrips probeert te verkopen (wie denkt het algoritme dat ik ben?).
Dus die avond laadde ik de vaatwasser vol met borden waar nog slierten rode kool op zaten en mayo en ketchup. Ik ging slapen, in de verwachting wakker te worden met een schone vaat en een gevallen kabinet. Toen ik opstond en de klep van de vaatwasser opende, zag ik dat de vaat weliswaar best schoon was, maar de afvoer vol water was gelopen.
Daardoor bracht ik het volgende deel van de ochtend op mijn knieën door, schepjes grijs water uit de afvoer scheppend en met mijn vingers slierten rode kool uit het putje schrapend. De regering stond trouwens ook nog gewoon. Dus dat was weer een topochtend.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant