De lezersbrieven, over verstopte realiteit, integratie, strenger straffen, dubbele nationaliteit, investeren in basisscholen, pochen over de trein, het Amerika van Donald Trump, waarom we van X moeten en een aansporing voor mannen.
Zou er een land bestaan,
waarin wordt geïnvesteerd in boeken en kranten,
zodat jonge mensen goed leren lezen en zich een eigen mening kunnen vormen
los van algoritmes of boze partijleiders
Zou er een land bestaan,
waarin wordt geïnvesteerd in studies en wetenschap;
Frans, Duits, Italiaans, Arabisch, African studies, Koreastudies
zodat we met elkaar kunnen communiceren en elkaars ideeën en beter begrijpen
Zou er een land bestaan,
Waarin wordt geïnvesteerd in allerlei andere talen om je te kunnen
uitdrukken;
muziek, kunst, theater en dans
en geschiedenislessen om te leren van onze fouten uit het verleden
Zou er een land bestaan,
waar het niet uitmaakt welke achternaam je hebt wanneer je een stageplaats zoekt...
Zou er een land bestaan,
waarin wordt geïnvesteerd in sport, omdat we steeds minder (mee)bewegen,
omdat het verbroedert en verzustert
maar waarbij er geen plaats is voor oneerlijk spel, waarin partijen elkaar
beledigen, kleineren of zelf onderdrukken
waarbij de politie scheidsrechter moet zijn, terwijl er zoveel belangrijkere
zaken wachten
Zou er zo’n land bestaan?
Ik gun het alle (jonge) mensen
Heidi Aben, Breda
Tijdens het aflakken van mijn wc- en badkamerdeur dacht ik ineens aan The Truman Show (film uit 1998). Een groep bevoorrechten van deze wereld lijkt zich op een soortgelijke filmset te bevinden: alles blinkt, iedereen is gelukkig, rijk en groet elkaar lachend, ‘Good morning’.
Het grote gevaar van de realiteit moet verstopt blijven achter die waterwand. Wetten worden bedacht of teruggedraaid om stikstof, CO2, klimaatverandering, mestoverschot, vluchtelingen, uitsluiting en oorlogsgeweld achter die wand te houden, zodat alle spelers kunnen blijven acteren dat ze het grootste recht van de wereld hebben op deze uitverkoren filmsetlocatie.
Of, om met roerganger PieterBaas van Het Sinterklaasjournaal te spreken: ‘We gaan rechtsaf.’
Marieke Doomen, Oosterbeek
In het NOS Journaal deze week een item over het integratieprobleem van Marokkanen. Het gaat best goed wat opleiding en betaald werk betreft. Maar de integratie gaat minder goed als het gaat over lhbti-zaken. Is dat een criterium voor integratie in de Nederlandse gemeenschap?
Als dat zo is, is het integratieprobleem vele malen groter dan ik vermoedde. Want hoe denken rasechte Volendammers, inwoners van Staphorst, Goeree-Overflakkee en andere gemeenten over lhbti? Hoe gaan we hen integreren?
Fons Hopman, Heiloo
We moeten strenger straffen. En als dat niet helpt, nog strenger straffen. En als dat ook niet helpt, nog strenger straffen. Zo doen we het in de War on Drugs, zo deden we het met toeslagenfraudeurs, en zo gaan we het doen met antisemitisme. In de War on Drugs werkt het sinds 1971 niet, in de toeslagen was het een ramp, en nu zou het in de strijd tegen antisemitisme wel werken? Wie het zegt is gek, maar wie het gelooft is nog gekker.
Frank Heibloem, Baarn
Worden nu van alle voetbalsupporters die ‘Joden aan het gas’ scandeerden ook de paspoorten afgenomen?
Dick Otter, Opperdoes
Het kabinet heeft een nieuwe vijand: mensen met een dubbele nationaliteit. Daarmee heeft ze blijkbaar vooral Nederlandse Marokkanen en Turken op het oog. Maar er zijn 1.3 miljoen Nederlanders met een dubbele nationaliteit.
Ik heb er één, omdat ik in Australië met een Australiër ben getrouwd. Als je als kind een ouder hebt die geen Nederlander is en je toch hier woont, krijg je ook twee paspoorten. Of als je als Nederlander in een ander land bent geboren en vervolgens wordt genaturaliseerd wordt.
Het kabinet lijkt te denken dat we nog steeds in een wereld leven waarin grenzen echt iets betekenen. Maar de werkelijkheid is veel diffuser en interessanter. Veel van ons zijn wereldburgers. We horen niet alleen op één plek.
De voorgestelde maatregelen zijn niet alleen discriminatoir, maar ook nostalgisch. Met een hang naar een wereld die goddank niet meer bestaat.
Wen er maar aan.
Ingeborg van Teeseling, Utrecht
Mijn zoontjes kwamen deze week nogal gehavend uit de strijd. De jongste ontsnapte in mijn bijzijn ternauwernood aan een aanvaring met een bestelbus, maar vond zijn wenkbrauw hierdoor tegen een stoeprand geplant. Mijn oudste zoon werd tegen de grond getrapt door een buurjongen bij een voetbalwedstrijd. Beiden tot bloedens toe.
De één moest geplakt bij de dokter, de ander zijn tranen gedroogd. In een week waarin Israelische supporters zich op brute wijze moesten verantwoorden voor de daden van hun regering, doet dit wel een beetje extra pijn.
Natuurlijk kwamen er geen excuses van de automobilist of de buurjongen. Die eerste reed door, de tweede vond dat dat er nu eenmaal bijhoorde. Maar nergens heb ik gehoord dat ze er zelf om gevraagd zouden hebben. Of dat we vooral compassie moeten hebben voor de situatie van de daders.
Rachel Postma, Delft
Zouden we niet beter meer energie, kennis en geld in onze basisscholen kunnen steken dan in buitenlandse studenten?
Dat levert uiteindelijk meer op voor onze jeugd en ons land.
Albert Bosch, Steyl
Ik las in uw krant dat de trein wat reistijd betreft niet meer concurrerend is met de auto, zelfs niet in de spits. We zijn niet ver verwijderd van het moment waarop je bij de koffieautomaat maandag aan het opscheppen bent als je vertelt dat je in het weekend met de trein naar opa en oma bent gegaan met je kinderen.
Jasper Bronkhorst, Waalre
Nu het Amerikaanse volk alle macht in handen heeft gegeven van één man, met een meerderheid in het Huis van Afgevaardigden en de Senaat, kan men dan nog spreken van een democratie? Of is de term ‘democratuur’ beter op zijn plaats?
Leo Mesman, Utrecht
De Engelse oud-voetballer Gary Lineker vertrekt bij de BBC en wordt omschreven als onder meer een controversiële presentator. Wie niet bekend is met Lineker zou hieruit kunnen opmaken dat hij zich met regelmaat racistisch uitlaat, homofoob is, vrouwen haat of in zijn vrije tijd kittens verzuipt. Niets is minder waar.
Wat blijkt: Lineker sprak zich, tot onvrede van de BBC, stellig uit tegen het harde asielbeleid van de Britse conservatieve partij en deelt zijn linkse ideeën op sociale media. Menselijkheid wordt nu omschreven als controversieel. Woorden doen ertoe, Volkskrant. Zeker nu.
Remko Schuur, Hazerswoude-Dorp
Het doet mij deugd te lezen dat de de Britse krant The Guardian zich heeft teruggetrokken van het platform X. Een daad die ook Nederlandse kranten zich ten voorbeeld kunnen en zouden moeten stellen. En eigenlijk een ieder zichzelf en de democratie respecterend persoon en instelling. Als het nu nog niet bij iedereen is doorgedrongen dat dit soort platforms vooral geschikt zijn voor giftige uitingen en democratie ondergravende meninkjes van allerlei individuen, dan kunnen we wel ophouden met z’n allen.
Serieuze politiek en maatschappelijke kwesties horen eigenlijk niet besproken te worden met het poneren van veelal vage soundbites links en rechts. Daarmee doen we onszelf en de maatschappij veel tekort. Beter overlaten aan het publiek en onschuldige ditjes en datjes.
Dus beste kranten, politici, ngo’s en alle mensen die zichzelf én hun boodschap serieus nemen: wie de schoen past trekke hem aan! Wegwezen van deze rotzooi!
Meijnard Scheers, Amsterdam
‘Vrouwen, let op uw zaak’, schrijft Tecla Boonstra terecht. Ik voeg daaraan toe: ‘Mannen, let op uw zaak.’ Laat je niet wijsmaken dat je leven mooier wordt met een gehoorzame vrouw. Ga voor een vrouw die tegengas geeft en geef zelf ook tegengas als het nodig is. Leer elkaar echt kennen. Durf jezelf kwetsbaar op te stellen, daar is meer moed voor nodig dan voor veel zogenaamd stoere mannendingen, en het gaat je ook verder brengen.
Kijk naar wat er in de wereld speelt en wie er verantwoordelijk zijn voor een groot deel van de ellende waarin we nu zitten: mannen. Het zijn zogenaamd sterke mannen, maar wat mij betreft zijn het losers, die zich laten leiden door hun ego en diep van binnen bang zijn om te verliezen. De hele wereld lijdt onder hun giftige mannelijkheid. Word niet zo’n man!
Word een aardige man, die geniet van het leven en gaat voor zaken die echt voldoening geven: liefde, zorgzaamheid, creativiteit, verbinding, noem maar op. En natuurlijk is er niks tegen zogenaamd typische mannendingen als stoer zijn, ambitie, daadkracht. Maar: zet die niet in ter meerdere eer en glorie van jezelf, maar voor een mooiere wereld, waarin we omkijken naar elkaar.
Henk Meeuwsen, Wageningen
Met koppen als ‘Veiligheid in het oude continent bungelt aan een dun draadje’ lijkt het alsof de Volkskrant zich telkens opnieuw verliest in defaitisme. Elke grote gebeurtenis wordt opgeblazen tot een apocalyptisch drama.
Een controversiële verkiezingsuitslag? ‘Het einde van democratie!’ Geopolitieke spanningen? ‘De wereld staat in brand!’ Maar kijk een jaar later, en meestal blijkt dat er weinig van deze rampscenario’s is uitgekomen.
Waarom blijven we dit doen? Dit zwelgen in defaitisme ondermijnt het vertrouwen in de veerkracht van onze democratie en instituties. Het voedt polarisatie, drijft mensen uit elkaar, en leidt ons af van constructieve oplossingen.
Natuurlijk zijn er uitdagingen – zoals de oorlog in Oekraïne of interne verdeeldheid in de Europese Unie – maar laten we problemen serieus bespreken zonder de wereld constant aan de rand van de afgrond te plaatsen.
Europa is geen kaartenhuis, en democratie is geen fragiele illusie. Wat we nodig hebben is realisme en vertrouwen in onze systemen, geen doemdenken. Stop met zwelgen in defaitisme en bied het publiek de nuance die het verdient.
Piet Post, Arnhem
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant