Na Zwarte Piet is eigenlijk het gehele Sinterklaasfeest toe aan een transformatie, betoogde filosoof Jan Warndorff in de krant: vertel gewoon de waarheid. Lezers reageren: ‘Als vader heb ik niet het gevoel dat ik mijn kinderen heb voorgelogen.’
Gelukkig het land waar het ergste trauma bestaat uit het feit dat je ouders gelogen hebben over het bestaan van Sinterklaas. Laat ons dan ook maar gelijk ophouden met voorlezen uit de sprookjes van Grimm, Harry Potter lezen, Egyptische, Griekse, Romeinse en Noorse sagen en legendes vertellen; allemaal niet waar.
John Niederer, Albergen
Graag sluit ik mij aan bij Jan Warndorff over de noodzaak het Sinterklaasfeest te transformeren. Een kinderfeest waarbij een kind in een zak meegenomen dreigt te worden en hij/zij met de roede krijgt, wie verzint zoiets wreeds? Heeft dit iets met ons calvinisme te maken? Waarom altijd straffen, bot zijn?
Vlak na de oorlog, waarin we als kind toch al niets kregen, hebben mijn ouders mij een roede gegeven, met een lange brief waarin de Sint uitvoerig en in dichtvorm vertelde hoe ongehoorzaam ik wel niet was. En deze brief moest ik voor de leerlingetjes van de tweede klas hardop voorlezen. Ik herinner een enorme stilte, terwijl ik al snotterend de inhoud over de onthutste klas uitstortte.
Ja, laat het op één dag een ludiek feest worden, voor allen, waar samen surprises geknutseld worden, we rijmen in elkaar zetten, we zingen, eten en drinken, en we samen proberen elkaar gewoon aardig te vinden.
Ann Tadema, Zevenaar
Al een poos verbaas ik – gepensioneerde basisschooljuf – mij over het kweken van overgevoelige, tere kinderzieltjes die nu volgens Jan Warndorff beschermd dienen te worden tegen de ‘leugen van Sinterklaas’. De schok van zijn niet-bestaan zou traumatisch kunnen worden ervaren en dit zou weggehouden moeten worden bij de gevoelige kindjes.
Ik herinner me goed hoe mij indertijd verteld is dat de cadeautjes niet van de goedheiligman kwamen, maar van mijn ouders. Ik was verdrietig en boos, maar toen zei mijn moeder: ‘Geef mij dan die vulpen maar weer terug.’ Ik koos eieren voor m’n geld. Ik voelde me daarna ook wel groot en belangrijk dat ik het grote geheim van de grote mensen kende.
Laat de kinderen toch zorgeloos van hun kindertijd genieten, al dan niet gelovend in sprookjes en Sinterklaas. Die boze buitenwereld is er daarna nog lang genoeg.
Emily Posthumus, Groningen
Laat Sinterklaas gewoon blijven, hij is geen leugen maar gewoon een geheimpje en de eerste stap naar volwassenheid . Als je nog klein bent, ben je vóór de komst van Sint een beetje bang en blij tegelijk, je leert wat ontzag hebben is en erkent gezag. Maar als je eindelijk deelt in het geheim van de grote mensen, dan is dat wel de eerste stap naar ‘groot kind’ worden. Je moet mee helpen te zorgen dat je het feest niet verpest voor de kleintjes, en je leert voor het eerst dat je gezag kunt betwijfelen en dat ontzag maar relatief is.
Marian van Egdom, Middelburg
Met zijn pleidooi voor een realistische benadering van Sinterklaas, lijkt filosoof Jan Warndorff het belang van fantasie in de ontwikkeling van jonge kinderen te onderschatten. De fantasiewereld speelt een essentiële rol in de psychologische, emotionele en verstandelijke groei van een kind.
Als volwassene ben je niet alleen een toeschouwer, maar een deelnemer in die magische wereld. Juist door met kinderen mee te spelen en hun verbeelding te stimuleren, verrijk je hun wereld en geef je ze een kans om creativiteit te ontwikkelen.
In een tijd waarin tablets en computerspelletjes al veel kant-en-klare prikkels bieden, kunnen we toch ten minste de fantasie van Sinterklaas in ere houden. Zo blijft er ruimte voor verwondering, tot kinderen zelf aan de volgende fase in hun ontwikkeling toe zijn.
Henk Cruts, Vlijmen
Als vader heb ik niet het gevoel dat ik mijn kinderen heb voorgelogen toen ze nog geloofden. Jonge kinderen leven in een magische wereld. Alles kan. Met het Sinterklaasverhaal sluit je hierop aan. Wanneer de kinderen vragen stelden, vroeg ik altijd: wat denk je dan hoe het zit? Kinderen bedenken zelf van alles.
Toen de kinderen wat ouder werden, ontdekten ze hoe het zat en dat heb ik nooit ontkend. Wel heb ik ertegenover gezet dat het een heel leuk feest blijft. Met verkleden, cadeaus, surprises, gedichten, pepernoten enzovoort. Kortom: volg de kinderen in hun ontwikkeling en er is helemaal geen probleem dat opgelost moet worden.
Martijn Plas, Meppel
Wat een prachtig stuk van Jan Warndorff om na te denken over een verdere transformatie van het Sinterklaasfeest. Zijn nieuwe invulling van het feest noem ik verfrissend en inspirerend. Ook ik behoor tot die groep volwassenen die vroeger een traumaatje op liep door al de leugens. Ik voelde mij bedrogen en kon het niet geloven. Inmiddels heeft een kleinzoon, ook een gevoelig kind, hetzelfde meegemaakt.
Gerrie Blom, Bussum
38 jaar geleden, toen mijn dochter 2 jaar was, zag ik dat zij Sinterklaas maar een enge man vond. Ik besloot om mijn kind niet voor te liegen over een niet bestaande oude man, die streng toekeek op haar doen en laten en op basis daarvan leuke cadeautjes gaf. Ik hield haar altijd voor om niet te jokken, dus waarom zou ik, voor de commercie, een feest in stand houden waar ik me niet senang bij voelde?
Ik heb het geweten. Een ingezonden brief over mijn manier van Klaas vieren, aan de Libelle, resulteerde in een scheldbrief van een redactrice die mij een ontaarde moeder vond. Ik mocht ook meepraten in een programma van Paul de Leeuw, die mij maar een nare moeder vond. Hij vond het zielig voor kinderen als zij al heel jong de waarheid te horen kregen. Op school vertelde een juffrouw mij dat mijn dochter niet mee mocht doen aan het Sinterklaasfeest, omdat ze niet geloofde.
We deden trouwens wel mee aan het feest maar op een andere manier. Met mijn zoon kocht ik samen wat voor mijn dochter en andersom. Ze wisten wie de Sinterklaas speelde en giechelden over de onwetendheid van hun vriendjes. Onze kinderen zijn het nu nog steeds eens met mijn beslissing van toen. Ik voorspelde ook al dat het feest in de toekomst zou veranderen.
En zie daar, vele jaren later, lees ik het opiniestuk van Jan Warndorff. Ook hij zal, net als ik, flink tegenstand ondervinden. Maar het goede gevoel dat hij zijn kinderen nooit heeft voorgelogen, zal overheersen.
Paula Groenendijk, Leiden
De tere kinderziel zou schade op kunnen lopen als het ontdekt, dat het al die tijd is voorgelogen door de ouders. Hoe vaak worden we na onze kindertijd niet voorgelogen, denk alleen maar aan de politiek. Mij lijkt het nuttig, dat men daar niet vroeg genoeg achter kan komen; eelt kweken op de ziel kan nooit kwaad.
Laten we daarom het Sinterklaasfeest beschouwen als een leugentje om bestwil. Dat vandaag de dag de pepernoten al in september in de supermarkten liggen en de kerstboom al vroeg in november wordt opgetuigd, helpt wellicht ook mee om de kinderen zelf de waarheid te laten ontdekken.
Tannie van Eck, Oude Tonge
Wij hebben onze beide zoontjes veertig jaar geleden vanaf het begin verteld dat Sinterklaas een verklede man was. Het feest was er niet minder om. Ik had me toen helaas nog niet uitgebreid verdiept in het bestaan van God.
Pier Bergsma, Hurdegaryp
Uit het stuk van Jan Warndorff blijkt dat hij zich in de luren heeft laten leggen door fake news. De bewering dat Sinterklaas niet bestaat is gebaseerd op onjuiste berichten en boosaardige roddel. Kijk om je heen. Natuurlijk bestaat Sinterklaas. Hij is weer dagelijks op tv. Ga naar de intocht en je kunt hem, met een beetje geluk, zelfs aanraken.
Nee, dan die andere dingen waar kinderen vanwege hun ouders in moeten geloven. God, Allah, JHWH, of hoe ze mogen heten. Geen sprankje bewijs behalve een oud boek dat waarschijnlijk door mensen is geschreven. Vergeleken bij dit soort lieden is het bewijs dat Sinterklaas bestaat overweldigend.
Tom de Boer, Leiden
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant