Lezers over de wens van het kabinet-Schoof om artikel 1 van de Grondwet in de prullenbak te gooien, verstand dat buiten de Kamer regeert, Joden-solidariteit in de Tweede Wereldoorlog, mannen én een lichtpuntje.
Tijdens de persconferentie van maandag gaf minister-president Schoof aan te willen onderzoeken of Nederlanders hun nationaliteit kan worden afgenomen bij antisemitisme. Woensdag 13 november schaarde het kabinet zich achter deze wens. Opvallend is echter dat Schoof, als premier van zogenaamd álle Nederlanders, dit voorstel alleen wil laten gelden voor hen met een dubbele nationaliteit.
Sinds 2017 is het al toegestaan de Nederlandse nationaliteit in te trekken bij deelname aan terroristische organisaties. Nu Schoof wil onderzoeken of dit ook kan bij andere strafbare zaken, zetten we opnieuw een stap op het hellende vlak waarvoor destijds al gewaarschuwd werd.
Ik vind het onbegrijpelijk dat er voor mij, als trotse drager van twee nationaliteiten (omdat mijn ouders uit verschillende landen komen), andere wetten gelden dan voor mijn vriend, mijn zoon, mijn buurvrouw of collega.
Schoof blijft benadrukken dat mensen zoals ik zich geen zorgen hoeven te maken. Dit klinkt misschien geruststellend, maar feit blijft dat de wet alleen voor een bepaalde groep anders wordt toegepast. Een land dat onderscheid maakt in wetgeving en straffen op basis van dubbele nationaliteit, discrimineert. En zoals de minister-president zelf zou zeggen: ‘Onverteerbaar, stuitend en Nederland onwaardig.’
Yasmin Namavar, Castricum
Het kabinet wil de mogelijkheid openen om mensen met een dubbel paspoort, in geval van een specifiek omschreven misdrijf, het Nederlandse paspoort te ontnemen. In de praktijk gaat het dan om Nederlanders van, oorspronkelijk, Turkse of Marokkaanse komaf.
Dat betekent dat een autochtone Nederlander die eenzelfde delict begaat als een Nederlander met ook een Turks of Marokkaans paspoort, strafrechtelijk anders wordt behandeld. Immers: van hem/haar kan het paspoort niet worden ingenomen omdat hij/zij maar één nationaliteit heeft. Tenzij men zo iemand statenloos zou maken. Maar dat wordt niet voorgesteld.
Eenzelfde delict, een andere straf. Artikel 1 van de Grondwet, waarin het gelijkheidsbeginsel is neergelegd, gaat met dit voorstel regelrecht de prullenbak in.
Bert Schriever, Den Haag
Ik zag het Tweede Kamerdebat over de recente gebeurtenissen in Amsterdam. Vreemd dat de landelijke politiek debatteerde over een kwestie waarover de gemeenteraad van de stad gaat en waar die raad ook al over heeft gedebatteerd en geoordeeld.
Maar soit, het debat was er en ik volgde het met groeiende verbazing en ergernis. Ergernis over hoe populisten als Wilders en Van der Plas proberen politiek gewin te halen uit de rellen. Maar ook ergernis over hoe de oppositie daar tegenin gaat. Hun vaak onhandige vragen, verwijten en herhalingen maken Wilders & co alleen maar sterker en bieden hem gelegenheid zich nóg meer te profileren.
De verstandigste reacties komen van buiten de Tweede Kamer, zoals van Nadia Bouras in de Volkskrant en Ilja Leonard Pfeijffer in HP/De Tijd. Mijn advies aan Timmermans en andere oppositiewoordvoerders: steek je licht eens op bij deze mensen en gebruik hun teksten voor je eigen betoog.
Jan Gulikers, Meerssen
Ik heb veel bewondering voor alle geduldige pogingen die worden ondernomen om de dubbele moraal van onze populistenregering te verhelderen ten aanzien van het begrip antisemitisme. Maar soms lijkt iedereen vergeten te zijn dat de Duitsers nergens zo succesvol waren in het opsporen en afvoeren van Joden als in Nederland en dat degenen die terugkeerden alles kwijt waren (want bestolen), en van lieverlee naar Israël emigreerden. Er woonden toen nog geen moslims in Nederland, toch?
B. Binnenweg, Den Haag
Ik wil graag onder de aandacht brengen dat de rellen in Amsterdam veroorzaakt zijn door mannen. Niet door vrouwen, maar door mannen.
Karen van den Berg, Leidschendam
Maandagavond was ik in Amsterdam, in de Indische Buurt, in Oost. Terwijl de ongeregeldheden in West alle politieke en media-aandacht trokken, was in Oost de ‘Super Sint-Maarten-optocht’. Samen met mijn dochter, haar man en hun twee dochtertjes, liep ik een stukje mee. Een lange sliert van kinderen en ouders met hun lantarens, lichtgevende grote figuren, fanfares en een brassband.
De twee buurtbasisscholen (Vrije school Thula en de islamitische basisschool Al Jawhara) die vlakbij elkaar liggen, vormden het startpunt. En de opkomst was groot en vooral zo divers. Een mix van alle bewoners, samen een rondje door de buurt. Een lichtpuntje, het ontroerde me.
Marjo Heijs, Nijmegen
Mijn opa was Kapitein Dirk van Alewijk. Overleefde de slag om de Grebbeberg ternauwernood. Een kogel schampte z’n linkerwang, ik zie het litteken nog voor me. In een van de boeken over die slag staat dat hij ondanks de schotwond manmoedig verder streed. Een rechtschapen man, stemde CHU (de Christelijk-Historische Unie). Z’n hele leven gymnastiekleraar op het Christelijk Lyceum in Haarlem. Waar hij onder anderen de latere premier Barend Biesheuvel lesgaf. Toen ik die nog weer later als Journaal-verslaggever interviewde en vertelde dat zijn vroegere gymleraar mijn opa was, sprak hij de voor mij onvergetelijke woorden: ‘Als je maar een fractie van zijn karakter hebt, dat ben je een gezegend mens.’
Inmiddels ben ik zelf opa. Of ik iets van zijn karakter heb, ik weet het niet. Wat ik wel weet: hij heeft voor onze vrijheid en onze democratie gestreden. En op mijn manier doe ik dat ook. Veel minder heldhaftig weliswaar, want ik heb slechts het woord als wapen, maar met dezelfde volharding.
Toen kwam het gevaar van buiten, nu van binnen. Politici die antisemitisme met racisme bestrijden. Die anderen tot zondebok maken. Medemenselijkheid vertrappen. Democratie en rechtsstaat ondermijnen. Die blijkbaar vergeten zijn waarvoor mijn opa en al die anderen hebben gestreden en vele miljoenen het leven hebben gegeven. Dus spreek ik me uit zo lang ik dat kan, waar ik dat kan en wat anderen er ook van vinden. Op een beschaafde manier, zoals me dat in het huis met de bijbel is voorgedaan. In de hoop dat meer mensen het zullen doen en de zachte krachten het uiteindelijk winnen.
Peter van der Maat, Baambrugge
Mijn vader werkte meer dan veertig jaar in de zware Brabantse industrie
bij Campina, bij Mars en bij Synthomer B.V. Aan het wederopbouwen van ons na-oorlogs Nederland.
Ik werk meer dan 25 jaar als trotse ambtenaar bij de gemeente Oss. Bij de VNG. Bij de gemeente Utrecht. Aan een rechtsstaat waar iedereen gelijk behandeld wordt en gelijke kansen krijgt.
Mijn zoon wil graag werken als advocaat. En werkt nu op de middelbare school hard aan zijn toekomst. Zodat hij de belangen kan behartigen van rechtzoekenden. Mijn zoon: derdegeneratie-Marokkaanse Nederlander. Net als de jongens in Amsterdam-West met een opgeschoren kapseltje en een trainingspak. Van wie dit kabinet het paspoort wil afpakken als hij een fout begaat. Drie generaties harde werkers. En dan nog steeds een integratieprobleem?
Miriam Kettani, Tilburg
Op 28 mei van dit jaar gaf Dick Schoof aan een premier van alle Nederlanders te willen zijn. Bovendien benadrukte hij toen het belang van verbinding. Nu hij het Nederlanderschap van sommige Nederlanders wil kunnen intrekken, kan ik maar één ding concluderen: een slecht geheugen zat blijkbaar in de overdracht van het premierschap inbegrepen.
Donald van den Akker, Rotterdam
Dat gaat toch in rapper tempo dan gedacht. Het afbreken van de rechtsstaat. En ze doen er allemaal aan mee, VVD voorop, de boeren volgen. En NSC? Ach die kunnen zichzelf beter opheffen.
Erik Vermue, Ankeveen
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant