is tv-recensent voor de Volkskrant en schrijft over film.
Er zijn natuurlijk genoeg redenen om De wereld draait door niet te missen, maar als ik iets moet noemen wat ik wel mis, dan is het wel de manier waarop die talkshow er regelmatig in slaagde om grote mensen zich nog véél groter te laten voelen. Natuurlijk, dat ophemelen kon weleens op de zenuwen werken, maar het had ook iets geweldigs, als traditie die – zeker voor de échte grootheden – heus geen kwaad kon, zeker niet in een land dat zichzelf zo graag ‘lekker nuchter’ noemt en het liefst ‘gewoon normaal’ doet.
In een talkshow pakt die verering en adoratie meestal het best uit als de gast ook zichtbaar opbloeit van alle lof. Dinsdagavond was het weer eens zover, eindelijk. Jeroen Krabbé wordt 80, en dat was voor Eva Jinek reden om driekwart van haar talkshow in te ruimen voor de grootmeester in... ja, wat niet eigenlijk? Alleen al bij de opkomst was duidelijk dat dit onvergetelijke televisie ging worden: de muziek van Soldaat van Oranje galmde door de studio, Jinek groette Krabbé met een welgemeend ‘Maestro!’ en er waren knuffels en een heuse handkus. Het item was eigenlijk al geslaagd voor het goed en wel was begonnen.
Het werd een fantastisch, emotioneel gesprek van een minuut of dertig, dat door Jinek min of meer werd opgehangen aan de ruim 250 plakboeken die Krabbé in al die tachtig jaar had samengesteld. Het gesprek waaierde uit van zijn moeder naar het zwijgen over het oorlogsleed binnen zijn familie, en van de negatieve Volkskrant-filmrecensies die hij ondersteboven in zijn plakboeken plakte tot zijn grote Hollywoodsucces. Anekdotisch hoogtepunt: de fase waarin Krabbé zó depressief en blut was dat hij een ‘bezuinigingskookboek’ uitgaf met Marjan Berk, waarin ze adviezen gaven om voor een paar gulden te koken. Ik kreeg geen genoeg van dit soort anekdoten, maar goed, ik was eigenlijk al gesmolten toen we Krabbé in het begin van het item in een Birò-autootje door Amsterdam zagen rijden.
En natuurlijk, de kwaaie cynicus zal zeggen dat Jeroen Krabbé wel erg bedreven is de kunst van het praten over Jeroen Krabbé, maar wat geeft dat eigenlijk? Waar zelfvoldaanheid bij de talentlozeren vaak vooral leuk is op een ironische of cultachtige manier, heeft Krabbé genoeg reden om glunderend terug te blikken. En dan helpt het natuurlijk ook dat Krabbé een fantastische verteller is: laat de beste man drie kwartier voorlezen uit het Handboek notarieel ondernemingsrecht en ik zit ook gewoon ademloos te luisteren.
Wat blijft het toch een verademing als een talkshow afstapt van het idee dat alles een tienminutengesprekje moet zijn. Eva was, zeker ook met dank aan Jinek, dinsdagavond meer Zomergasten Light dan gehaaste talkshow, en dat was geweldig. Krabbé op zijn best, Jinek op haar best, televisie op zijn best.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant