Home

Het slotakkoord van de emancipatie klinkt vals: het Westen herondekt de vrouwenhaat

Met zijn drieën stonden ze tegenover de docent. ‘Ga maar weer, jullie zijn veel te laat.’ Twee meiden neigden naar de deur, maar Ana zei: ‘Nee, we gaan niet, echt niet. We moesten Lieve helpen, ze was he-le-maal doorgelekt.’

De docent en heel de klas keken naar Lieve, die er nu stevig voor ging staan. Haar lichte jeans waren van kruis naar onder nat. ‘We hebben op de wc haar broek uitgewassen.’ De docent volhardde, de klas protesteerde, het tumult sterkte de meiden: ze kregen zin in deze strijd.

Het is in een generatie gebeurd. Van besmuikt fluisterend tampons doorgeven en het woord ‘ongesteld’ never nooit in de buurt van een man uitspreken (laat staan zeggen dat je bent doorgelekt), tot de schouders naar achter en resoluut voor de menstruatie staan.

Je zou de dappere meiden op een Amsterdams Lyceum bijna houden voor het naderende slotakkoord van de vrouwenemancipatie, maar politiek en praktijk bewegen treurig de andere kant uit. Het Westen herontdekt vrouwenhaat.

Radicaal-rechts komt met conservatieve en reactionaire opvattingen over de vrouw. Zo stemde Amerika met Trump voor verdere inperking van het abortusrecht.

In Wilders’ Hongaarse heilstaat noemt Orbán het de ‘sociale plicht’ van vrouwen om kinderen te baren. Dan is er geen immigratie nodig om het aantal Hongaren op peil te houden. (Wilders kan zijn idool niet zomaar achterna: hij heeft de vrije vrouw nodig, als slachtoffer van zijn favoriete vijand.) Thierry Baudet daarentegen meent dat vrouwen graag worden overheerst, en dat ze hun ‘natuurlijke’ plaats thuis vinden, als moeder.

Precies dat prenten testosterongoeroes als Andrew Tate, Joe Rogan, Jordan Peterson en Sneako hun miljoenen jonge online volgers in. Vrouwen zijn het eigendom van een man. Voor verkrachting en aanranding zijn ze zelf verantwoordelijk.

Partnergeweld neemt dus toe. In alle Nederlandse bevolkingsgroepen komt femicide voor: vrouwenmoord die eerder ‘passiemoord’ heette (als de dader wit was) en ‘eerwraak’ (bij een moeilijke achternaam). Gemiddeld wordt om de 10 dagen een vrouw door haar man of ex vermoord. Toen Elon Musk Twitter kocht, kreeg Andrew Tate zijn account met 10 miljoen volgers terug.

The Guardian berichtte gisteren dat veel vrouwen die solo de Camino naar Santiago wandelen geregeld het slachtoffer zijn van ‘endemische seksuele agressie.’ Op websites gewijd aan de pelgrimstocht wordt over onveiligheid niet gesproken.

Voor wie nog meent dat misogynie iets is van mislukte mannen met baarden, is er de zaak tegen Dominique Pelicot in het Zuid-Franse Mazan. De gepensioneerde manager van een farmaceutisch bedrijf drogeerde zijn vrouw Gisèle en liet haar verkrachten: 93 keer. Hij filmde alles. Zijn klanten waren verpleger, brandweerman of journalist, doodgewone huisvaders met vrouw en kinderen. Nu staan Pelicot en de verkrachters in de rechtszaal. De burgemeester van Mazan zei tegen de BBC dat het toch erger was geweest als het slachtoffer was vermoord.

Gisèle Pelicot (72) is uitgegroeid tot de Jeanne d’Arc van de Franse vrouwenbeweging. Die strijdt voor eindelijk een wet die seksueel geweld harder aanpakt. Haar zaak is de top van een ijsberg in een verkrachtingscultuur waarin in 2021 meer dan 90 procent van de verkrachtingen zonder gevolgen bleef. Meer dan 90 procent van de Franse slachtoffers kent de dader. Een verdachte zei dat de toestemming van meneer Pelicot voor hem voldoende was: ‘Het is zijn vrouw, hij kan met haar doen wat hij wil.’

En dus hebben Ana en haar vriendinnen een hele strijd te gaan. De eerste klap is een daalder waard. De afdelingsleider die op het lawaai in de klas afkwam, hoorde waar het om ging. Ze lachte en gaf haar collega de raad: ‘Ik zou ze lekker laten gaan zitten. Deze ga jij echt niet winnen.’

Over de auteur
Marcia Luyten is journalist en columnist van de Volkskrant. Luyten presenteerde Buitenhof en werkte zes jaar in Afrika. Ook schreef ze onder meer Het geluk van Limburg en de biografie Moederland, de jonge jaren van Máxima Zorreguieta. Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier de richtlijnen van de Volkskrant.

Lees ook

Geselecteerd door de redactie

Source: Volkskrant

Previous

Next