De City staat bekend als een kil financieel centrum, maar op de jaarlijkse Lord Mayor’s Show laat het oudste deel van Londen zich van zijn vrolijke kant zien. Inclusief het nodige ceremonieel vertoon.
De klokken van St Paul’s Cathedral beieren, hoefgetrappel klinkt en de nieuwe Lord Mayor van de City of London steekt zijn lachende gezicht uit de gouden koets, zwaaiend met zijn zwarte steek. Applaus klinkt voor Alastair King, de 696ste Lord Mayor in de Britse geschiedenis. Deze ereburgemeester vertegenwoordigt niet alleen de achtduizend inwoners van de City of London en de 650 duizend mensen die daar werkzaam zijn, maar ook de 2,4 miljoen Britten die in de financiële sector werken.
Op weg naar zijn beëdiging in het gerechtshof, is de nieuwe burgemeester van het oude centrum van de Britse hoofdstad net gezegend door de deken. ‘Dit is de dag waarop Londen plezier heeft’, zegt kledingontwerper Lucy Anderson, een van de duizenden Britten die zaterdagochtend zijn afgekomen op de Lord Mayor’s Show, een traditie die ruim 800 jaar teruggaat, tot de tijd van koning Jan zonder Land (1199-1216).
Vertier is er genoeg op deze grauwe novemberdag. De 267 jaar oude koets wordt voorafgegaan door een kilometerslange parade waarin alle gilden van de City te zien zijn, van smeden tot slagers, van boekhouders tot brillenmakers, van artsen tot advocaten. Er loopt zelfs een Vlaams schuttersgilde mee, en een gilde uit Zurich, Zunft zur Waag.
Grenadiers, mariniers en fusiliers marcheren voorbij, net als scouts, scholieren en vrijmetselaars. Aan kop van de carnavaleske processie worden Gog en Magog voortgetrokken, twee reusachtige rijshouten poppen die sinds begin 15de eeuw dienen als bewakers van de City.
‘Wat je hier ziet, is duizend jaar Engelse geschiedenis’, zegt Freddie Speckley (32), die als scholier van de Christ’s Hospital-school enkele keren heeft meegelopen. Nu is hij toeschouwer, samen met zijn 71-jarige vader Charles die slager was op Smithfield, de historische markt van de City. ‘De school is al honderd jaar geleden uit de City vertrokken, maar de band blijft’, zegt Freddie.
Alles is hier historisch, zo ook de roeiriemen in de handen van de mannen van het watergilde die de koets begeleiden, een knipoog naar de tijd dat de processie over de Theems ging.
In de schaduw van de wolkenkrabbers, wemelt het van de tradities. Zo moet de monarch toestemming aan de Lord Mayor vragen om de Square Mile, de bijnaam van de City, te betreden. Daarbij overhandigt de Lord Mayor een zwaard aan de vorst, ‘the ceremony of the Pearl Sword’.
Dat is een van de taken van Alastair King, die vrijdag tijdens de ‘stille ceremonie’ in de Guildhall aantrad als de nieuwe Lord Mayor. De 56-jarige vermogensbeheerder was door de bestuurders van de City of London Corporation gekozen, een verkiezing die eind september traditiegetrouw plaatsvindt tijdens het Michaëlsfeest.
Het motto van zijn burgemeesterschap, zo heeft hij laten weten, zal ‘ontketende groei’ zijn – een ambitieus voornemen omdat de minister van Financiën een trage economische groei heeft voorspeld en daarnaast wordt verweten beter voor ambtenaren te zorgen dan voor ondernemers en de financiële wereld.
De City is herstellende van twee klappen die het in de voorbije decennia heeft gehad: de bankencrisis en de Brexit. Eerstgenoemde heeft geleid tot veel regulering. Onlangs liet de Bank of England, de Britse centrale bank, weten dat er een einde moet komen aan risicomijdend gedrag. De Brexit resulteerde in het verlies van duizenden banen in de financiële sector, minder dan voorspeld.
In een interview aan de vooravond van Lord Mayor’s Show beweerde de scheidende Lord Mayor, professor Michael Mainelli, eufemistisch dat een Brexit ‘niet zijn voorkeur had’, maar dat, al met al, het totaal aantal banen in de City sinds het referendum van 2016 is gegroeid.
Tijdens een vraaggesprek in de Mansion House, de ambtswoning van de Lord Mayor, beweerde deze Amerikaanse accountant, wiskundige en lid van de Gilde van Handelaren, dat Londen nog altijd een leidend financieel centrum is, samen met New York. Maar, zei hij ook, ‘de concurrentie uit Azië en de Golfregio wordt sterker’.
Tijdens zijn burgemeesterschap heeft Mainelli, als een soort ambassadeur, 25 buitenlandse reizen gemaakt, waarvan negen naar Europese landen. Dat laatste noemde hij ‘meer dan gebruikelijk, omdat we de banden met het vasteland moeten aantrekken’.
Als Lord Mayor was het zijn doel om de verschillende sectoren in de Square Mile, een bijnaam voor de City, met elkaar te verbinden. ‘Wie aan de City denkt, denkt meteen aan financiën. Daar werkt maar een derde van de City-werkers, de rest zit in de wetenschap, innovatie, cultuur en onderwijs.’
Als voorbeeld geeft Mainelli, die net als zijn vader in de ruimtevaart heeft gewerkt, zijn bezoek aan de European Space Agency in Noordwijk, waar ze kwamen om het te hebben over ruimteafval. ‘De ruimtevaart zal in de toekomst verplicht worden om afval op te ruimen, dat biedt kansen voor de Londense verzekeringsmarkt.’
Om te laten zien dat de City meer is dan alleen geld, heeft Mainelli ook onderzoek laten doen of the Monument, het monument voor de grote brand die in 1666 in Londen woedde (en die 87 kerken en ruim dertienduizend huizen verwoestte, red.), geschikt is om de sterrenhemel te bestuderen. Tevergeefs, want de telescoop had te veel last van de trillingen door het menselijke verkeer.
En trillen deed de City zeker tijdens de show van Mainelli’s opvolger. Aangekomen bij The Royal Courts verdwijnt de nieuwe Lord Mayor uit zicht voor de beëdiging, en een lunch. Diens voetsoldaten verdwijnen in de pub, evenals lakei Gordon Howard die deze dag zorg draagt voor de Italiaanse hazewindhond van de Lord Mayor. ‘Hij heeft dorst, na een lange wandeling. En ik ook.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant