Tekenaar en Illustrator Claudie de Cleen presenteert in haar jubileumtentoonstelling tekeningen die ze de afgelopen 25 jaar voor diverse opdrachtgevers maakte. Een eigen expositie was geen vanzelfsprekendheid voor de eeuwige twijfelaar. Gelukkig waren er altijd die deadlines.
‘Welkom in mijn hoofd’, grapt Claudie de Cleen wanneer ze de deur van haar atelier in Amsterdam opendoet. De ruimte van de tekenaar en illustrator ligt bomvol met tekeningen en knipsels die de verder kale muren en vloer kleur geven. De Cleen is druk bezig met de voorbereidingen voor de opening van haar jubileumtentoonstelling Deadlines waarin ze meer dan honderd werken toont die ze de afgelopen 25 jaar in opdracht van kranten en tijdschriften maakte. De tentoonstelling, in galerie AdK in Amsterdam, is voor haar een viering van de tekenkunst maar vooral ook een goede reden om haar atelier eens op te ruimen.
Niet iedereen zal warme gevoelens koesteren bij het woord deadlines, de titel van de tentoonstelling, maar De Cleen kan niet zonder. ‘Deadlines zijn mijn redding geweest. Voordat ik in 1999 mijn eerste werk in opdracht deed voor het toenmalige avant-gardetijdschrift Blvd en de VPRO Gids, was ik mijn eigen opdrachtgever. Voor een perfectionist en enorme twijfelaar als ik, is dat niet gezond. Ik kreeg niks af, het was nooit goed genoeg. Op mijn 35ste kreeg ik een zoon. Eindelijk had ik structuur en rust in mijn leven en kon ik iets loslaten van de ambitie die me verlamde.’
Inmiddels heeft De Cleen, naast het bij toerbeurt illustreren van alle verhalen in het katern Boeken van de Volkskrant, liefst twee rubrieken bij de Volkskrant onder haar hoede. Ze tekent wekelijks met inkt een zwart-wit stripachtig beeld voor de opvoedrubriek Iedereen doet maar wat waarin elke week een antwoord wordt gezocht op opvoedkwesties. Voor de Magazine-rubriek Leven na de dood, waarin mensen vertellen hoe ze omgaan met rouw, gebruikt ze standaard aquarelverf. ‘Ik gun mezelf de vrijheid om te kiezen voor wat er op het moment ontstaat en maak me niet al te veel zorgen over stijlvastheid.’
De Cleen maakt al haar werk met inkt, potlood of penseel op papier. ‘Ik heb even geprobeerd om te tekenen op de computer, maar het geeft niet dezelfde ervaring als analoog tekenen. Ik wil dat mijn vingers me verrassen en dat ik vanuit zogenaamde fouten nieuwe kleuren of vormen ontdek. Ik schets ook niet, als ik niet tevreden ben begin ik liever opnieuw om elke keer weer die levendigheid te zoeken.’ In haar tekeningen durft De Cleen veel weg te laten. ‘Mijn doel is niet per se de mooiste tekening maken; een goede tekening is concreet en kernachtig en communiceert een idee of gevoel. Als ik merk dat ik de tekening begin te versieren, weet ik dat ik moet stoppen.’
Met haar illustraties hoopt ze de realiteit net een beetje te verbuigen waardoor de lezer met iets meer verbeelding de werkelijkheid aanschouwt. Waar ze vroeger in haar eigen werk vooral zwaarmoedige tekeningen maakte die haar – naar eigen zeggen – sombere gemoed weerspiegelden, kan ze nu via de luchtige en diverse onderwerpen die ze van haar opdrachtgevers toegespeeld krijgt meer humor kwijt in haar tekeningen.
In de 25 jaar dat ze in opdracht werkt, heeft ze nog nooit een deadline gemist. ‘Ik ben een beetje verslaafd geraakt aan deadlines. Hoewel ik nog altijd nerveus ben of het me gaat lukken, is de inlevertijd wel altijd een verlossend moment omdat die me dwingt te accepteren wat ik maak. Door het werken in opdracht voel ik ook dat er iemand op mijn tekeningen zit te wachten, dat ik nodig ben. Uiteindelijk is de waardering van anderen voor mijn werk de reden dat ik elke keer weer de moed heb die deadline tegemoet te tekenen.’
De expositie ‘Deadlines: 25 jaar tekenen in opdracht’ is van 7 t/m 17 november 2024 te zien bij Galerie AdK in Amsterdam.
Geselecteerd door de redactie
Lees hier alle artikelen over dit thema
Source: Volkskrant