Defensie-expert Ko Colijn voorziet Nederlanders al vijftig jaar van duiding bij gewapende conflicten. Deze keer bespreekt hij de hoge prijs die Rusland letterlijk en figuurlijk betaalt voor de oorlog in Oekraïne.
De Russische oorlogsmachine draait gestaag door, maar van een definitieve overwinning is geen sprake. Daarvoor is de prijs te hoog. En niet alleen omdat Oekraïne tot verrassende uitvallen tot ver op Russisch grondgebied in staat blijkt (en dat zelfs steeds beter doet). Vladimir Poetin heeft in ten minste drie opzichten een smadelijk verlies geleden.
In de eerste plaats een strategisch verlies, omdat de NAVO uit zijn as is herrezen. Van een verdeeld en aarzelend clubje naar een bondgenootschap waar nu ook Aziatische kandidaten als Japan, Zuid-Korea en Australië een soort clubkaart van willen hebben. (Echt lid zullen zij niet worden.)
Poetin wilde geen groot NAVO-buurland, maar kampt nu met het dubbele aan grenzen met NAVO-landen. Met de toetreding van Finland en Zweden zijn de Baltische wateren een soort NAVO-binnenzee geworden. Daarnaast is Rusland de controle over de Zwarte Zee zo goed als kwijt en heeft het in feite alleen nog in de buurt van het verre Vladivostok het hele jaar door een ijsvrije marinehaven.
Ten tweede: de gevreesde Russische oorlogseconomie heeft het zwaar te verduren. De westerse sancties zijn niet perfect, maar de Russen hebben er wel degelijk last van. Ook al doet Poetin alsof hij dat allemaal gemakkelijk kan opvangen. Daarover straks meer.
In de derde plaats betalen Poetin manschappen natuurlijk een hoge prijs. De Russische oorlogsstrategie (of wat daarvoor moet doorgaan), is zwak en eist onnoemelijk veel mensenlevens. En verdriet in Russische huiskamers. Poetin durft een nieuwe oproep in eigen land niet aan en haalt daarom duizenden Noord-Koreanen binnen. Voorbestemd kanonnenvoer, zegt Estland, want die Noord-Koreanen kunnen niet tegen de kou en zijn niet getraind.
Rusland werft met smoesjes Afrikaanse vrouwen met goed betaalde banen, maar eenmaal geland worden ze gedwongen om in Russische fabrieken Iraanse drones in elkaar te knutselen. Poetin stuurt zelfs gewonde en zieke soldaten terug naar het front in Oekraïne. Volgens een militaire blogger is dat nodig om de vaart in de zogenoemde 'gehaktaanvallen' (meat assaults) te houden.
Westerse defensiedeskundigen blijven zich verbazen over de Russische dodenaantallen. Een soldatenleven telt niet, blijkt uit het gegoochel van Rusland met de cijfers. Waar schattingen van Oekraïne, de Britten en de Amerikanen al snel richting de tien- en zelfs honderdduizenden slachtoffers gaan, spreekt Rusland maar van een paar duizend.
Inmiddels spreken Amerikaanse inlichtingendiensten van 650.000 dode Russische militairen, en dat loopt nog snel op. Volgens The Economist heeft 2 procent van alle Russische mannen nu in deze smerige oorlog het leven gelaten. Onnodig te zeggen dat aan Oekraïense kant de slachtofferaantallen ook enorm zijn, maar dat is een ander verhaal.
De Russische oorlogseconomie draait op volle toeren, maar raakt inmiddels ook "oververhit". In de winkel kun je geen pakje boter meer kopen. Die zijn te duur geworden, of worden gestolen en liggen nu in een kluis.
De behoefte aan soldaten is zo groot geworden dat in een veel beroepsgroepen (taxichauffeurs, obers, inpakkers, je kunt het zo gek niet bedenken) grote personeelstekorten bestaan. Fabrieken proberen personeel te werven met veel te hoge lonen en gaan failliet. Zij kunnen onmogelijk concurreren met de lokpremie van 25.000 euro voor een soldaat.
Terwijl wij hier bakkeleien of we 2 of 3 procent van ons nationaal inkomen moeten besteden aan defensie, geven de Russen er 7 procent aan uit. Dat is met 140 miljard dollar per jaar nog altijd veel minder dan de VS (850 miljard) of de Europese NAVO-landen (een slordige 300 miljard bij elkaar). Het wijst erop dat Rusland dit niet langer dan een paar jaar kan volhouden.
De westerse sancties zijn overigens niet waterdicht en worden via-via omzeild. Coca-Cola kun je nu in Rusland drinken als je een Droby Cola bestelt. De Russische olie- en gasvoorraden die het westen principieel niet meer afneemt, verkoopt Poetin nu aan India en China. Daarmee harkt hij zo'n 240 miljard euro per jaar bij elkaar, genoeg om zijn oorlog te blijven voeren.
Daarnaast is de Russische schade een zeer, zeer schrale troost voor Oekraïne zelf. Het landt heeft al zo'n 300.000 doden en gewonden te betreuren. De verwoesting kost nu al meer dan 500 miljard euro en miljoenen Oekraïners zijn hun land ontvlucht. Dat alles door een oorlog die zij niet wilden.
Source: Nu.nl algemeen