De lezersbrieven, over de staat van de wereld, liefde, kansen geven aan je medemens, deugnieten, de droomvlucht van Wilders, abortus en een eigentijdse tragedie
Het zwakke geslacht, de vrouw. Sekseongelijkheid, racisme, fascisme, armoede en powervrouwen. Moet ik nou blij zijn dat ik een witte man ben, in retraite, zonder geldzorgen, nooit problemen gehad door mijn sekse of afkomst, nooit het gevoel gehad me te moeten bewijzen, omdat ik heteroman (tenminste, dat denk ik) ben en een heerlijk huis heb met ‘dito’ vrouw?
De wereld vergaat bijkans, met kortzichtige en gênante regeringen, oorlogen en natuurrampen, maar ik heb mijn wijntje, als ik wil elke dag, en doe af en toe een fotocursus. Met kinderen en kleinkinderen gaat het goed, hun toekomst lacht ze tegemoet, maar hoe is dat nou te rijmen met een wereld die er zo slecht aan toe is?
Toeschouwer en dader en slachtoffer – de drieëenheid van een apocalyptische wereld. Help! Ik zou bijna gaan geloven in God of Allah voor een sprankje hoop, tegen beter weten in. Of is het allemaal niet echt en alleen maar op televisie en in de krant? Dan kan ik gewoon verder.
Leo Keijzer, Utrecht
Voor de vertwijfelden
En als men ons dan vroeg wat ons
door die tijden van steeds later
komende ochtenden, van steeds
vroeger vallende avonden, van
steeds langer, steeds intenser
vallende regens, van de ene
verbazing in de andere, van
huivering, van dekking en van
schuilen, van vluchten, vloeken
en verzuchten, van vallen, van
opstaan, van vallen, van opstaan,
van blijven staan, blijven staan,
verder gaan heen had gebracht,
zeiden wij liefde. Liefde gaf kracht.
Joost Hontelez, Utrecht
Ik werd na de overwinning van Donald Trump in de VS wakker in een andere wereld. Net als iedereen. Ik had ineens geen energie meer om uit bed te komen. Ik werd zo somber dat ik het niet kon negeren. En toen heb ik een plan bedacht. Blijkbaar is hard, zielloos en ongefundeerd beleid, overal in de wereld en in Nederland, helemaal in.
Je mag gewoon weer praten over gelukszoekers en uitvreters. Dat is hip. Dan is de oplossing ook misschien niet zo moeilijk. Gewoon menselijkheid weer hip maken. Menselijkheid weer aantrekkelijk maken.
Ik heb vandaag besloten dat ik de energie van mijn boosheid niet meer wil proberen te absorberen. Ik wil die energie inzetten voor wat ik belangrijk vind.
Ik moet wel, anders word ik depressief. Dus ik ben vanmorgen op de fiets gestapt, ik ben mijn bubbel uitgereden en ik heb me aangemeld als taalmaatje.
Ik ga minstens één mens de kans geven om deel uit te maken van onze maatschappij. Ik ga minstens één mens het netwerk aanbieden wat ik ook aan mijn kinderen heb gegeven.
En daarna ga ik waarschijnlijk nog een mens die kansen geven. En nog één en nog één. En ik ga dat ook niet meer stiekem doen. Ik wil iedereen laten zien hoe leuk het is en wat het oplevert. Ik ga aan iedereen in mijn bubbel vragen om mee te doen. En ik ga ervan genieten. Ik ga letterlijk met veel plezier iets groots betekenen voor minimaal één mens die ik nog niet ken.
Doe gerust mee, we kunnen ons goed gebruiken.
Pieter Jouke, Delft
Op de dag van de Amerikaanse verkiezingen was Henk Jan van Schothorst te gast in Bar Laat. Hij is directeur van Christian Council International, een organisatie die actief is in de Verenigde Staten. Toen hem werd gevraagd of het wel past binnen de christelijke waarden om op iemand te stemmen die liegt en bedriegt, hoert en snoert, zich schuldig heeft gemaakt aan opruiing waarbij doden zijn gevallen en zich verder ook niet heel christelijk gedraagt, zei Van Schothorst daar niet naar te kijken.
Hij stemde op een programma. Het ging erom wat onder de streep overbleef. Hij zou op Trump hebben gestemd als hij had mogen stemmen.
De dag erna, toen Trump de verkiezing gewonnen had, was Van Schothorst weer te gast. Hij was blij met de uitslag. Hij had gebeld met leden van zijn achterban in de VS. Die hadden hem gezegd dat zij door hun zonden een oordeel hadden verdiend, maar dat de Heer hun genade had gegeven. Het past wel goed in een bijbelse traditie.
Mijn gedachten gingen uit naar een volksraadpleging die ongeveer tweeduizend jaar geleden op Golgotha werd gehouden, waar uiteindelijk een meerderheid voor Barabbas koos. Ik miste alleen nog een waskom.
IJnze Burger, Zoetermeer
Ik wil graag geloven dat de meeste mensen deugen. Het is des te treuriger dat de deugnieten vaak aan de touwtjes trekken.
Leo Mesman, Utrecht
Het huis van de democratie heeft vele kamers.
Carel de Goeij, Zwolle
In zijn column van 7 november zegt Tommy Wieringa zich vergist te hebben: de maatregel zou niet getuigen van elitehaat. Ik denk dat hij zich daarin toch weer vergist: indirect is het effect immers dat er geen nieuwe, sterke elite ontstaat. Het volk dom houden is een bekende strategie van autocratische leiders om de macht te behouden.
Bezuinigen op onderwijs past ook in die strategie. Vergis je dus niet. Voor je het weet draaien we met z’n allen rondjes in de Droomvlucht van Wilders.
Hanja Ooms, Groningen
Het is weer bijna Sinterklaas- en Kersttijd. Een periode waarin we soms van gekkigheid niet meer weten wat we aan elkaar moeten geven of op ons verlanglijstje moeten zetten. Ook een maand om nóg meer stil te staan bij wat er in de wereld gebeurt en te beseffen dat ons consumptiegedrag nou niet per se bijdraagt aan een betere toekomst.
Een paar jaar geleden zijn we in onze familie begonnen met de (inmiddels traditionele) kerstveiling. Ik had in coronatijd een grote opruimbeurt gehad en ik wilde afscheid nemen van een aantal zaken. Ook die nog bruikbaar of waardevol waren. Ik besloot een aantal mooie items te veilen na het jaarlijkse kerstdiner. We waren met negen volwassenen en een traditie was geboren.
De spelregels zijn simpel: iedereen mag uit zijn eigen bezit drie items inbrengen. Geen rommel of kapotte spullen. Die spullen worden geveild met Sinterklaas of Kerst.
Er is altijd wel iemand die met humor en enthousiasme als veilingmeester kan optreden. De opbrengst gaat naar een goed doel dat van tevoren door het hele gezelschap is gekozen.
We hebben inmiddels een aantal hilarische veilingen meegemaakt.
De voordelen zijn helder. Je hebt een leuke avond, het goede doel wordt gesteund, als je mooie items inbrengt, blijft het binnen de familie- of kennissenkring en last but not least: het is natuurlijk duurzaam. Je gooit niets weg en koopt niets nieuws.
Overigens denk ik dat kinderen dit ook heel leuk vinden. Nog een voordeel: je kunt Black Friday dit jaar gewoon overslaan.
Jeanne Dohmen, Groningen
‘Dit.Is.Het.Nieuwe.Normaal.’, schrijft Peter Jamin over de ramp in Oost-Spanje in de brievenrubriek van afgelopen dinsdag. Wat ook ‘nieuw normaal’ is, is tussen elk woord een punt schrijven. Een afschuwelijke gewoonte, die in onze taal erger huishoudt dan de regen in Valencia. Het voegt niets toe behalve aanstellerij.
Het is als de verkrachting (‘remix’) van een mooi lied door er op elke beat een heipaalinslag onder te monteren. Geef daar alsjeblieft geen podium voor. Als de boodschap belangrijk is, kan de redactie die theatrale flauwekul er gewoon uit redigeren en er correct Nederlands van maken.
Nieuw én oud normaal.
Marcus van Engelen, Leiden
Ik verhuur een appartement in Amsterdam, onze dochter wil hier over enkele jaren in wanneer ze in de stad gaat studeren.
Omdat sinds 1 juli 2024 korte verhuurcontracten (looptijd tot 2 jaar) niet meer mogen, geef ik expats voorrang, die blijven immers gemiddeld minder lang in een (huur)woning zitten. Nederlanders wijs ik af, die blijven immers misschien zo lang zitten dat onze dochter niet meer in ons appartement kan.
Heel jammer om te concluderen dat het Haagse woningbeleid mij dwingt om Nederlanders een mooie plek in hun eigen hoofdstad te ontzeggen.
Pieter van Hugten, Amsterdam
Wim van den Haak herhaalt in zijn ingezonden brief de wel vaker gehoorde verzuchting dat mensen zich verschuilen achter een beeldscherm van een telefoon om maar niet te hoeven praten met anderen. Vroeger was het echt niet beter: toen verscholen de mensen zich om dezelfde reden achter de krant.
Rudy Schreijnders, Maarssen
Wat een oppervlakkige argumentatie van Alina Chakh en Eva de Goeij om abortus te rechtvaardigen: ‘De meeste mensen vinden abortus normaal.’ (O&D, 5/11) Inderdaad, mensen vinden veel dingen normaal, maar toch kan het nodig zijn ‘het normale’ kritisch te onderzoeken.
Ongeboren baby’s zijn geen gebruiksvoorwerpen die in de weg liggen. Respect voor het ongeboren leven is een teken van beschaving en is ook in het belang van vrouwen. Dat betekent dat ongewenste zwangerschappen in de eerste plaats moeten worden voorkomen.
Preventie dus, door middel van goede voorlichting op jonge leeftijd en goede beschikbaarheid van voorbehoedsmiddelen. En dan kan het aan het eind van de rit toch misgaan en moet abortus mogelijk zijn. Vanuit begrip voor de vaak moeilijke omstandigheden van vrouwen, als noodmaatregel, en niet omdat het normaal is.
Annelies de Vries, Wageningen
Vorige week zag ik Antigone, een voorstelling van Het Nationale Theater. Het verhaal van Antigone is meer dan tweeënhalfduizend jaar oud. Het toneelstuk gaat over een vrouw die vasthoudt aan haar eigen principes. Ze onderwerpt zich niet aan het gezag en ze begraaft tegen de voorschriften in haar dode broer. Daarmee is haar lot bezegeld. Antigone weet dat ze moet sterven. Een tragedie.
Al een paar dagen zie ik de beelden van een Iraans meisje voor me. Ze loopt in haar ondergoed over straat, een opgeheven middelvinger naar de autoriteiten die haar dwingen een hoofddoek te dragen. Zij weet het en ze weet ook dat ze haar ondergang tegemoet gaat. Ze is een hedendaagse Antigone. Een eigentijdse tragedie.
Fons van Wanroij, Westerdijkshorn
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant