Aangezien Silvio Berlusconi de oerknal is waaruit deze hele populistische puinzooi is ontstaan, dacht ik deze week meermaals aan diens kleermaker Maurizio Marinella. Deze man wordt in Italië geheel onironisch de ‘koning van de stropdas’ genoemd, maar bij mij staat hij vooral bekend om zijn unieke verzetsdaad tegen president Donald J. Trump.
Vanuit zijn piepkleine atelier aan de baai van Napels maakt Marinella al een carrière lang stropdassen voor werkelijk iedere man die er toe doet op het wereldtoneel. Van prins Charles tot Boris Jeltsin tot alle leiders van de vrije wereld – Bill Clinton, George W. Bush, Barack Obama: allemaal knoopten ze hun boorden de afgelopen decennia dicht met Marinella’s.
Toen ik hem interviewde tijdens de eerste zittingsperiode van Trump, en hem vroeg wat voor stropdas hij ditmaal naar Washington had gestuurd, verwachtte ik daarom een kleurrijke anekdote die ik zo op kon tikken. Maar in plaats daarvan keek Marinella mij aan alsof ik een pizza met ananas was en zei vol walging: ‘Ik heb helemaal niets gestuurd!’
Over de auteur
Jarl van der Ploeg is journalist en columnist voor de Volkskrant. Hij werkte eerder als correspondent in Italië. Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Ik begreep hem niet, want deze man werkte wel gewoon voor Vladimir Poetin, Benjamin Netanyahu en Silvio Berlusconi, die eveneens hoogbejaarde wereldleider die veroordeeld werd voor seks met een minderjarige prostituee en desondanks meerdere verkiezingen won. Politiek idealisme kon het, met andere woorden, nauwelijks zijn. Dus wat was het dan wel?
Marinella keek even om zich heen, om er zeker van te zijn dat de vrouwen achterin zijn atelier hem niet konden horen, en zei toen op fluistertoon: ‘Trump knoopt zijn dassen zo vreemd dat ze tot halverwege zijn cazzo hangen! Halverwege zijn piemel! Zo lelijk, daar wil ik niets mee te maken hebben!’
Het was, zo bedacht ik in de trein terug, een grandioos moment. Vanuit pure overtuiging weigerde de Europese Koning van de Stropdas te knielen voor die atavistische yankee die niet eens weet hoe je een das moet strikken. Op dit continent hebben we nog principes, liet ik mijzelf een tikkeltje meeslepen. Wij staan nog voor onze idealen. Bij ons zou een man als Trump nooit verkozen worden.
Maar toen ik deze week nogmaals op de website van Marinella keek, vond ik daar tot mijn grote schrik een persoonlijk dankbriefje van Donald Trump. Wat bleek? Trump had Marinella simpelweg nooit gevraagd een stropdas voor hem te maken. Toen dat een paar weken na ons interview wel gebeurde, bleek de morele grens van Marinella helemaal niet zo stevig. Toen hij voor het eerst gedwongen werd te kiezen tussen zijn idealen en zijn portemonnee, koos hij voor Donald Trump.
Het dankbriefje bleek de genadeklap voor mijn gemoed, want opeens dacht ik aan al die rechtse vrienden van me met wie ik uitstekend door één deur kan, omdat onze partijen uiteindelijk zo gematigd zijn dat we met gemak grappend om onze politieke verschillen heen kunnen bewegen. Maar wat zou er gebeuren als ook wij een binaire keuze moesten maken tussen slechts twee kandidaten, bijvoorbeeld tussen Wilders en Timmermans? Hoe zouden de stemverhoudingen dan liggen in Nederland? En hoeveel vriendschappen zouden er dan sneuvelen?
Net als in de Verenigde Staten is ook een meerderheid van de Nederlandse bevolking voor het recht op abortus, voor een humane opvang van oorlogsvluchtelingen en tegen racisme, maar hoe bestendig zijn die idealen als ook wij ooit worden gedwongen echt te kiezen?
Overigens was de das die Marinella aan Trump stuurde prachtig, en viel hij netjes tot vlak boven zijn riem.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant