In de voetbalwereld zou Herna Verhagen de trainer zijn van een degradant die alle aanbiedingen van topclubs in de wind heeft geslagen. De topvrouw van PostNL zou na twaalf seizoenen bijna een standbeeld moeten krijgen vanwege ongekende clubtrouw. Maar op het laatste moment kiest ze er mogelijk toch nog voor om via een transfer de zakken te vullen. Ook zij geeft impliciet toe dat aan PostNL geen eer meer is te behalen.
Over de auteur
Peter de Waard is journalist en columnist van de Volkskrant, gespecialiseerd in financieel-economische onderwerpen. Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Ondanks de neerwaartse spiraal waar PostNL al jaren in zit, heeft Verhagen in haar werkzame leven haar tanden in PostNL gebeten als een jachtluipaard in een gazelle. Nooit had ze een andere werkgever. Ze was iemand bij wie het oranje bloed door de aderen stroomde.
Onder haar leiding degradeerde PostNL in 2014 van de AEX, de eredivisie van 25 hoofdfondsen, naar de AMX, de keukenkampioendivisie van midkappers. Vorig jaar volgde een nieuwe degradatie naar de AScX, de hoogste amateurdivisie van kleine lokale fondsen.
En ook hier gaat het niet goed. De koers van het aandeel dreigt zelfs onder de 1 euro te zakken, nadat het drie jaar geleden nog ruim 3,50 euro waard was en in de hoogtijdagen van de eredivisiejaren zelfs even de 15 euro aantikte.
Toen Verhagen in 2012 aantrad als topvrouw, zei ze waarde te creëren voor de aandeelhouders. Daar is even weinig van terecht gekomen als van de Champions League-ambities van de trainer van Vitesse.
CEO Verhagen is nooit iets kwalijk genomen. Geen manager in Nederland heeft de illusie gehad het beter te kunnen doen, zodat ook niemand de poten onder haar stoel durfde weg te zagen. Zij probeerde telkens de koers te verleggen. Daarbij moest ze echter opereren als de directeur van een kolenmijn na de vondst van de aardgasbel bij Slochteren.
Sinds haar aantreden is het aantal verzonden brieven gedaald van 4 naar 1,4 miljard, zonder dat in de kosten kon worden gesneden of de tarieven mochten worden verhoogd. Ook fusies en overnames konden niet. PostNL is een beursbedrijf dat in de wurggreep van de Tweede Kamer zit. En dat werkt niet eens in een groeimarkt, laat staan in een krimpmarkt.
Het is eigenlijk een wonder dat PostNL überhaupt nog winst maakt.
De Tweede Kamer moet het bedrijf onder haar opvolger Pim Berendsen uit zijn lijden verlossen. De briefbezorging moet worden genationaliseerd. De Tweede Kamer wil dat mensen regelmatig hun post krijgen, want vaak is de postbode voor veel ouderen het enige levende wezen dat ze op een dag zien. Dan moet de gemeenschap ook de kosten dragen. De pakjesbezorging kan dan worden verkocht aan de hoogstbiedende.
Herna Verhagen zelf hoeft niet te wanhopen. Ze heeft als commissaris van ING en Philips al in een hogere divisie geoefend. Nu kan ze een bedrijf uitzoeken waar nog wel groei mogelijk is. Of ze kan voor een bestuursfunctie bij een ander gremium kiezen.
Voor de kansen die ze nu krijgt, zouden veel voetbaltrainers in de marge van het betaald voetbal een moord doen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant