Als ik iemand uit mijn dromen had willen weren, dan Elon Musk, bekend van X, Tesla, SpaceX en niet te vergeten de Trumpcampagne. Helaas, mensen die overdag voortdurend de aandacht opeisen, kunnen via het onderbewuste zomaar onze slaap binnendringen. Wat er precies in mijn Muskdroom gebeurde, was onduidelijk, maar het ging dermate ver dat ik er in mijn remslaap flink van schrok.
Misschien kwam het door de foto in de Volkskrant van afgelopen 30 oktober, waarop Musk op het podium van de Trumpcampagne zo’n wilde sprong maakte dat zijn blote buik zichtbaar was.
Misschien kwam het door de langzaam rijdende Tesla die vorige week op een donker onverhard weggetje op mij afreed. De voorlamp van mijn fiets deed het uitstekend, dus ik veronderstelde dat de chauffeur mij zag. Helaas, toen de Tesla mijn fiets dreigde te rammen, week ik uit naar de berm. Toen de Tesla mij daar langzaam passeerde, zag ik dat de chauffeur niet naar de weg keek maar naar zijn telefoon.
Misschien kwam het door alle gesprekken die ik de afgelopen weken met mijn puberdochter over Musk heb gevoerd. Aanleiding daarvoor waren allerlei onheilspellende TikTokfilmpjes waar ze mee kwam over plannen die Musk in het Witte Huis gaat ontvouwen. Het lukte me niet haar gerust te stellen. Over Elon Musk kun je niet zeggen: ‘Zulke dingen gaat hij écht niet doen.’ Typerend voor hem is immers dat hij allerlei dingen wél echt doet.
Toen ik een puber was, had je verkiezingen in de VS met Ronald Reagan en Walter Mondale. Daar las je ’s ochtends iets over in de krant en daar zag je ’s avonds iets over op de twee publieke tv-kanalen. Mijn generatie had het maar makkelijk. Er is een Chinees spreekwoord dat al een paar millennia meegaat: ‘Wens het je kinderen niet toe in interessante tijden te leven.’ Ik zei tegen mijn dochter: ‘We gaan het zien. We leven in interessante tijden.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant columns