Voordat de Amerikaanse verkiezingsuitslag er was, wist ik weinig zeker, behalve dat mijn bemoeienis ermee niets uit zou maken. Ik ging dus maar breien; machteloosheid, vervat in een handeling. Toch heb je dan uiteindelijk wel een object in handen, en dat kun je van ‘paniekerig ijsberen’ niet zeggen.
Ik breide een soort wijde bivakmuts, die er op de foto heel elegant en sereen uitzag. Je begint aan zo’n project met hoop, en je eindigt met het accepteren van de realiteit: met de bivakmuts zag ik eruit als iemand die in een middeleeuws kostuumdrama een horige moet spelen. Een horige die een veld omploegt en gefilmd wordt terwijl de ridders langs galopperen. De horige heeft zo’n blik van ‘huh?’ omdat hij er niet toe doet, want het begrip ‘democratie’ was in de Middeleeuwen allang vergeten. Daarna zie je hoe de ridders de ophaalbrug overgaan, en denkt niemand meer aan de horige met de bivakmuts.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant