Op een van de oudste scholen van Nederland haalden leerlingen de nacht door om de verkiezingsuitslag in de Verenigde Staten te volgen. Er is geen Trump-supporter te vinden. ‘Ik ben bang voor wat er gebeurt op het gebied van vrouwenrechten en abortus.’
is binnenlandverslaggever van de Volkskrant.
Blauw jasje, blauwe oogschaduw en zelfs blauwe lippenstift. Denice (17) gebaart naar haar verschijning als ze wordt gevraagd wie ze hoopt dat de volgende president van de VS wordt. ‘Kamala natuurlijk!’ Wat ze zo goed aan haar vindt? Vooral dat ze níét Trump is.
Meer dan honderd leerlingen van het Barlaeus Gymnasium, in het centrum van Amsterdam, zijn in de nacht van dinsdag op woensdag op school om een glimp op te vangen van de Amerikaanse verkiezingsuitslag. Verkleed als cowboys of ranchers, of uitgedost met Amerikaanse vlaggen, volgen ze lezingen en workshops: van linedancen en een kiesmannenkaartspel tot cartoons tekenen en een workshop ‘winnaar voorspellen op basis van financiële markten’.
Die markten wijzen overwegend in de richting van Trump. Myrthe (16), met een klein Uncle Sam-hoedje op en bandana om haar nek, moet er niet aan denken dat hij de verkiezingen wint. ‘Ik ben vooral bang voor wat er gebeurt op het gebied van vrouwenrechten en abortus.’ Het groepje meiden dat zich om haar heen heeft verzameld, is het daar roerend mee eens.
Is er überhaupt iemand vóór Trump vanavond? Nee, zegt Ischa (14), als Harris zijnde aan het winnen in een kaartspel om de meeste kiesmannen. ‘Dat krijg je op een gymnasium.’ Tegenstander Koen (14), die als Trump speelt, neemt zijn verlies sportief op. ‘Dit is precies wat ik hoop dat er gebeurt vanavond.’ En dan: ‘Oh nee, ik ben Trump natuurlijk.’ Met tegenzin krijgt hij eruit: ‘Make America great again!’
Dat hier geen Trump-supporter te vinden lijkt is niet verrassend, gekeken naar een peiling onder Nederlanders van onderzoeksbureau Ipsos I&O. Daaruit bleek dat 68 procent van de Nederlanders op Kamala Harris zou stemmen. Onder de GroenLinks-PvdA-stemmers, de grootste partij in Amsterdam, zou 0 procent op Trump stemmen. En zelfs van de PVV-aanhangers zou slechts 28 procent voor de Republikein kiezen.
Het Barlaeus is overwegend links, zoveel is duidelijk. ‘Ladies and gents, en iedereen die zich niet als zodanig of nog niet geïdentificeerd heeft’, zegt conrector Margriet Bosman als ze de uitgelaten leerlingen in de kantine tot stilte maant. ‘Het is een gekke wereld, echt gek: Donald Trump kan vanavond president van de VS worden.’
Harris is veel leerlingen eigenlijk te rechts, bijvoorbeeld als het gaat om ‘oorlogen die gesponsord worden’. Maar als ze moeten ‘kiezen tussen twee kwaden’, dan weten ze het wel.
Ja, ze kijken hier misschien wel een beetje neer op de Republikeinen, geeft Denice toe. ‘Maar ik denk dat we als Nederlanders in het algemeen best wel neerkijken op Amerikanen, als we het hele verkiezingsspektakel daar zien, of weer zo’n filmpje waarin iemand uit de VS denkt dat Parijs een land is.’
Meedoen aan dat overzeese spektakel vinden leerlingen niet vreemd. Haijo (16): ‘We kunnen maar beter samen zijn in plaats van zes uur lang in ons eentje naar de tv staren. En ik leer ook nog eens heel veel.’
Bosman initieerde de verkiezingsnacht op het Barlaeus in 2008, toen Barack Obama tegen John McCain streed om het presidentschap. ‘Het was zo’n historische tijd: voor het eerst werd er mogelijk een zwarte president verkozen in de VS. Daar moesten we iets mee doen. Sindsdien is het traditie.’
Na een middernachtelijk hotdog- en hamburgerdiner is het wachten op de eerste uitslagen. Een groepje van zeven knappe koppen zit achter het geïmproviseerde witte doek waarop CNN live wordt uitgezonden, te rekenen aan scenario’s. ‘We letten op specifieke counties (lokale overheden binnen een staat, red.) en proberen zo te voorspellen of een staat naar de Republikeinen of Democraten gaat’, zegt Nino (17). ‘Liefst nog eerder dan CNN.’
De lat ligt hoog: het verhaal gaat dat de rekenaars in 2016 al om half drie wisten dat Donald Trump gewonnen had – ruim voor de media daarover berichtten. ‘Dat gooide toen wel roet in het eten’, zegt Bosman. ‘Voor de sfeer is het misschien beter als de uitslag nog even op zich laat wachten.’
Zolang die er niet is, zijn de leerlingen aan picknicktafels in de met ballonnen en vlaggetjes versierde kantine vooral met elkaar bezig. Maar Haijo is wel degelijk gespannen, zegt hij. ‘Als ik kijk naar wat Trump in zijn eerste vier jaar in Washington heeft veranderd, ben ik bang dat de Amerikaanse democratie met hem aan het roer de komende jaren afbrokkelt.’
Om twee uur presenteert een afgevaardigde van de peilers voorzichtig de tussenstand: 23 kiesmannen voor Trump en 3 voor Harris. ‘Oei’, klinkt elders in het publiek. Maar Haijo heeft nog hoop: ‘We weten dat de plattelandsstemmen eerst worden geteld. Er komt dus nog een blauwe golf uit de steden aan.’
Houden ze het zo lang nog vol? ‘Jawel’, zegt Haijo lachend. ‘En anders prikt de conrector een van de ballonnen kapot, dan zijn we allemaal weer wakker.’ Myrthe, die de verkiezingen normaal op de voet volgt maar nu al een tijdje met haar hoofd op tafel ligt te slapen, komt overeind: ‘Ik ga morgen sowieso Nederlands skippen.’
Naarmate de nacht vordert en Trumps voorsprong groter wordt, daalt de stemming. Met een sessie linedance proberen de docenten die erin te houden, maar een halfuurtje eerder dan gepland, om zeven uur ’s ochtends, taaien de leerlingen af naar huis om te douchen. Niet veel later is het definitief: dit wordt geen vrolijke schooldag.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant