De rasvoetballer Malik Tillman leidde PSV op grootse wijze langs Girona (4-0), voor de eerste zege dit seizoen in de Champions League.
Malik Tillman is een alleskunner op voetbalgebied. Ja, hij maakte zaterdag een fout die PSV een punt kostte tegen Ajax, maar mag het bij een jonge prof in volle ontwikkeling, spelend op een plek die niet zijn favoriete positie is?
Dinsdag in Eindhoven was hij weer de dirigent in zijn biotoop, als aanvallende middenvelder, en nam hij PSV bij de hand voor de eerste zege van de club in de huidige Champions League, tegen Girona. De 22-jarige aanvallende middenvelder, Amerikaans international, heeft een fabelachtig mooie techniek en een loopstijl om van te smullen. Hij roept herinneringen op aan Frank Rijkaard. Kracht, techniek, stijl en overzicht, verenigd in een imposant lijf. De combinatie van gratie en doelgerichtheid.
Hij oogt wat laconiek soms, alsof het spel een beetje aan hem voorbijgaat, alsof hij als kunstschilder verdwaald is tussen huisschilders, met alle respect voor huisschilders. Hij heeft een zweem van traagheid, terwijl hij overal op tijd arriveert.
Op sommige momenten is het alsof hij niet beseft waarom het draait in het huidige topvoetbal. Het gaat om miljoenen verdienen, via de oogst van punten. Minimaal tien punten in de eerste ronde van de Champions League, denken de rekenmeesters onder de volgers, hetgeen genoeg moet zijn om de tweede fase te bereiken. Nou, PSV is halverwege precies op de helft: vijf punten.
Voetbal is gelukkig meer dan een rekensom. Voetbal is amusement, hunkering, verwondering, verrukking om een speler die iets anders doet dan nummer dertien in een dozijn te zijn. Tillman is een voetballer voor wie je speciaal naar het stadion gaat, die aanleiding is voor heerlijk geroezemoes op de tribune.
Zoals hij dinsdag in Eindhoven danste tussen de mistflarden door, en dribbelde richting de 2-0, was het toppunt van pure klasse. Dit is waarom PSV hem kocht voor een miljoen of twaalf, nadat hij al een jaar was gehuurd van Bayern München. Met dank aan de connectie van Earnest Stewart, de technisch directeur met een Amerikaans paspoort, die hem wist te verleiden zijn kunsten te vertonen in Eindhoven.
De bal bungelde speels aan zijn voet, in de 33ste minuut, aan de buitenkant van de schoen. Hij ontwikkelde topsnelheid en dook het strafschopgebied in, vanaf links. Intussen keek hij of hij de bal kon terugleggen. Nou, het was wel druk. Hij kon ook zelf schieten. Waarom niet eigenlijk? Baf, in de korte hoek, waarmee hij doelman Paulo Gazzaniga verraste. Het duel was nu wel beslist, tegen het matige Girona, dat een geweldig seizoen kende en zich onverwacht plaatste voor de Champions League, maar na een uittocht van topspelers zal moeten wennen aan een normaal aards bestaan.
Tillman dus. Dribbelen, drijven, schieten. Ach, het was jammer dat Luuk de Jong na rust zijn allermooiste actie niet wist te bekronen, toen hij een pass met de rechtervoet uit de lucht plukte en de spits in één keer vrij zette. De Jong schoof de bal met links tegen de paal. En warempel, Tillman bleek ook ongelooflijk ver te kunnen ingooien, hetgeen hij bewees na ruim een kwartier, bij de openingstreffer. Hij slingerde de bal voor het doel alsof het een hoekschop betrof. De aandacht van de defensie was gericht op Luuk de Jong, maar de inworp ging zelfs over de spits heen. Daarachter dook Ryan Flamingo op, voor zijn eerste doelpunt in de Champions League.
Al met al was het gepast om de fout van Tillman tegen Ajax te relativeren. Hoe ging dat? Doelman Walter Benitez speelde hem in de slotfase van de topper aan, op de rand van het strafschopgebied, terwijl Kenneth Taylor hem letterlijk op de hielen zat. Tillman deed iets wat de rasvoetballer pleegt te doen: de bal niet wild wegtrappen, maar de zoektocht openen naar de oplossing. Dat mislukte jammerlijk, en dus scoorde Mika Godts. Even later won Ajax en was de competitie weer spannend, lag Tillman met het shirt over het hoofd roerloos op de grond en bood hij op Instagram zijn verontschuldigingen aan.
En dus was hij na drie duels op de zogenoemde positie zes, als controlerende middenvelder op de plek van de geblesseerde Jerdy Schouten, weer iets naar voren geschoven op het middenveld. Trainer Peter Bosz koos voor een andere optie als belangrijke controleur: Mauro Junior.
Later, in de slotfase, zakte Tillman weer iets naar achteren, na de invalbeurt van Ismael Saibari, wiens prachtige doelpunt om onverklaarbare redenen werd afgekeurd door Michael Oliver, de parodie op een topscheidsrechter. Hoe het met voetballen afliep, met de aantekening dat Girona een half uur met tien man speelde na de rode kaart voor verdediger Arnau Martinez, is vooral hierboven beschreven. Door Johan Bakayoko en een eigen doelpunt van Krejci werd het zelfs 4-0. En het volk bezong de uitblinker: Malik Tillmann.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant