Het tweede seizoen duikt weer diep in de complexe en vermakelijke diplomatieke verhoudingen tussen de VS en het Verenigd Koninkrijk. The West Wing meets The Crown.
is kunstredacteur van de Volkskrant. Hij schrijft over films, series en fotografie.
Om te beginnen een kijkerstip. Als de makers van The Diplomat echt denken dat we er zijn met een recap van een schamele paar minuten om de complexe plot van een anderhalf jaar oude serie samen te vatten, dan vergissen ze zich. De meeste seriekijkers hebben sindsdien al zoveel plot versleten dat het diplomatieke drama, met romantische -en spionage verhaallijnen, een aangename, maar wazige herinnering is.
Kijk dus op zijn minst de laatste aflevering van het eerste seizoen terug. Die eindigt met een bomexplosie als klassieke cliffhanger.
Het tweede seizoen, van zes afleveringen dit keer en weer van de hand van Debora Cahn (zij schreef ook mee aan Homeland en The West Wing), sluit naadloos aan bij dit eerste seizoen: de rookwolken trekken op, de schade wordt opgemeten en het speculeren over het motief kan beginnen.
In The Diplomat volgen we Kate Wyler (Keri Russell), de nieuwe Amerikaanse ambassadeur in Londen, die midden in allerlei intriges belandt, al dan niet van eigen makelij. Op het persoonlijke vlak moet ze zien om te gaan met haar echtgenoot Hal (Rufus Sewell), een legendarische diplomaat en oud-ambassadeur die weinig talent heeft voor het zijspoor.
Door haar eigen regering wordt de positie in Londen gezien als een proefrit voor een mogelijk vice-presidentschap. En dan heeft ze nog te maken met de voortdurend oververhitte Britse premier Nicol Trowbridge (Rory Kinnear) die van de ene crisis in de andere lijkt te struikelen. De huwelijkscrisis van Kate krijgt ondertussen brandstof als de Britse minister van buitenlandse zaken (David Gyasi) onweerstaanbaar blijkt te zijn.
En dat zijn maar een paar van de hoofdlijnen. Het is duidelijk dat Deborah Cahn succeselementen uit eerdere series waaraan ze heeft gewerkt hier een nieuwe invulling heeft gegeven, een soort Netflix-make-over. Razendsnelle, geestige dialogen, en een hoog soortelijk gewicht aan intrige, zeker in dit tweede seizoen dat je er in een weekend doorheen kan jagen.
Net als het eerste seizoen werkt het allemaal prima, vooral door de topacteurs. Russell is het dynamisch middelpunt, als een diplomaat die het maar moeilijk heeft met de van haar verwachte etiquette. En die als vrouw merkt dat er voor haar een heel ander setje spelregels klaarligt dan voor de gemiddelde man.
De politieke wereld waarin The Diplomat zich afspeelt heeft, gelukkig, maar zijdelings met de echte wereld te maken. Er is sprake van bedreigde democratieën en de Amerikaanse president William Rayburn heeft wel iets van Joe Biden weg, maar we bevinden ons hier in een nadrukkelijk fictief politiek universum.
In afleveringen vijf en zes worden alle fiches op tafel gelegd als de de Amerikaanse vice-president Grace Penn een verrassingsbezoek aan de Britten brengt. Penn wordt gespeeld door Allison Janney, vooral bekend geworden door haar klassieke rol in The West Wing als persvoorlichter C.J. Cregg. In een paar geweldige scènes zet zij de serie volkomen naar haar hand; tot en met een cliffhanger waar die bomaanslag uit het eerste seizoen kinderspel bij was.
Op volkskrant.nl/series vind je al onze serie-recensies, handig doorzoekbaar op genre, aanbieder en aantal sterren.
Volg alles over series van de Volkskrant nu ook op Whatsapp. Klik hier om je aan te melden.
★★★★☆
Drama
Zesdelige serie van Debora Cahn
Met Keri Russell, Rufus Sewell, Rory Kinnear
Te zien op Netflix.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant