De lezersbrieven, over Iraans protest, de Volkskrant-redactievergadering, boomerkunstenaars, misleidende posters en foute mannen.
In Nederland is protesteren vaak een kwestie van bedekken. Demonstranten hullen zich in hoodies, maskers en sjaals, niet uit noodzaak, maar uit een keuze voor anonimiteit en bescherming. Het bedekken van hun gezicht biedt hen een gevoel van veiligheid. Hier wordt anonimiteit gezien als vrijheid, een manier om zonder gevolgen te spreken en te handelen.
In Iran betekent het bedekken van het lichaam controle en onderdrukking door de staat. Jezelf uitkleden en in ondergoed protesteren, is een daad van pure rebellie en moed. Het afleggen van kleding wordt in Iran een krachtig symbool van verzet tegen een regime dat elke vrijheid wil bedekken.
Vrijheid in Nederland wordt gevierd door te bedekken; vrijheid in Iran wordt bevochten door je juist bloot te geven. Jouw moed, jonge vrouw, is inspirerend.
Piet Post, Arnhem
‘Wanneer je mensen wilt helpen, dan vertel je ze de waarheid’, zo luidt het lievelingscitaat van de conservatieve Amerikaanse econoom en filosoof
Thomas Sowell. Net als Thatcher is Badenoch een politicus met overtuigingen, eentje ook die zich afvraagt waarom zo veel Britten negatief oordelen over hun land.’ Aldus het profiel van de nieuwe leider van de Britse Conservatieve Partij Kemi Badenoch. Dat treft. De Conservatieve Partij is verantwoordelijk voor de Brexit, die (onder andere) heeft geleid tot een lager bbp. Niet gek dus dat Britten negatief oordelen over hun land. Hopelijk kunnen zij met hun toekomstige stemgedrag zichzelf helpen.
Jasper Laros, Zaandam
Vergadering Volkskrant-redactie:
‘Waar gaan we vandaag over berichten?’
‘De verkiezingen in de Verenigde Staten.’
‘En daarna?’
‘De gevolgen van de verkiezingen in de Verenigde Staten. Tot de verkiezingen van 2028.’
Erwin Houtenbrink, Rotterdam
‘Boomerkunstenaars(m) moeten de seks met rust laten’, schrijft Herien Wensink. Als amateurfotograaf met als onderwerp balletdansers voel ik mij aangesproken, want ik ben een echte boomer (77 jaar oud) en een man. Erotiek (dus seksualiteit) is een element dat altijd aanwezig is in dit soort fotografie zonder daar de nadruk op te leggen. Operaregisseur Andriy Zholdak is zijn boekje ver te buiten gegaan, maar dat wil niet zeggen dat alle boomerkunstenaars zich misdragen. Ik ga gewoon door met mijn fotografie hoor.
Rob van Woerkom, Amstelveen
Nederland is inderdaad een koud en naar land geworden als iemand als Gert Jan Mulder, die uitspraken doet als ‘vuile vieze smerige tyfus tering klote moslims’ en homoseksualiteit als ‘besmettelijk’ beschouwt, het tot toezichthouder bij een publieke omroep kan schoppen. Wat zegt dit over de normen en waarden die we hanteren?
In zijn bericht op X doet Mulder een slappe poging om het nog even in ‘context’ te plaatsen. Kan hij zich ook nog verantwoorden voor zijn uitspraken over Rob Jetten en zijn waanbeeld dat homoseksualiteit besmettelijk is?
Toch een positieve noot: met het vertrek van Mulder is Nederland iets minder koud en naar geworden. Au revoir, et restez parti.
Thomas Postma, Utrecht
In Amsterdam hangen nog steeds overal posters waarop een prullenbak staat afgebeeld met daarbij een gebiedende hand die aangeeft dat een leeg blikje in de prullenbak thuishoort.
De vele toeristen die de Nederlandse regels niet kennen, gooien dus hun blikjes in de prullenbak. Niet zo gek dat juist hier de prullenbakken overhoop worden gehaald. Het loont.
Annelize Hogeweg, Amsterdam
Spijkers, Kropff en Van Kasteren (O&D) 31 /10) zetten helder de noodzaak uiteen om de landbouw in Afrika te ondersteunen om zelfvoorziening van dit continent te realiseren. Er staat, terecht, niets in over migratie vanuit Afrika: je moet niet te veel onderwerpen tegelijk willen behandelen. Mij moet van het hart dat een marshallplan voor de Afrikaanse landbouw een enorme kans is om op termijn de migratie vanuit Afrika richting het rijke Europa zeer te beperken. Onze regering is kennelijk niet van plan om zich te richten op die lange termijn, gezien de drastische bezuiniging op het ontwikkelingsbudget en dramatische acties richting de migranten van nu.
Klaas Swart, Wageningen
Op de voorpagina van maandag 4 november staat: vrouwen kiezen voor Kamala Harris en mannen voor het machogedrag van Donald Trump. Dat suggereert dat vrouwen de juiste keuze maken en mannen de verkeerde. Jammer, dit soort zinnen.
Jan Zevenbergen, Beverwijk
Bij boeren kruipt het niet in de kleren. Daar kan men van op aan! Bij ons stroomt er goede melk, appelsap, graan, groentes, vlees en andere verse landbouwproducten door onze aderen.
Dit bloed kruipt waar het niet kan gaan. Laten we ons op die manier profileren, een gezamenlijke weg inslaan.
Als boer schrik ik van het beeld dat in het interview met LTO-voorzitter Ger Koopmans (Donderdag, 31/10) wordt geschetst. Is dit werkelijk hoe men de boer(in) van 2024 ziet?
Elke boer heeft de vrijheid op eigen wijze zijn of haar bedrijf te runnen. En ik begrijp dat dit erg lastig over één kam te scheren of te vertegenwoordigen is, dus hierin zal ik ‘onze’ voorman niet afvallen. De taken en verantwoordelijkheid zijn groot. Daarom begrijp ik de ‘toedeloe’ in dit stuk als het gaat over wanneer wij vaak, en niet altijd terecht, van alles op ons bordje krijgen.
En toch heb ik de neiging om na het lezen toedeloe te zeggen tegen deze manier van vertegenwoordigen. Mijn vader omschreef het als: ‘Ik heb niks meer met het hele bietje.’
Het is de toon die de muziek maakt op het moment dat de landbouw enkel en alleen wordt gepresenteerd als de intensieve sector ‘met mest in de aderen en trekkertrek als hobby’. Op deze manier worden boeren gereduceerd tot eenvoudige zielen die zwarte rookpluimen en mest produceren. Zo zullen we zeker in Europa een draai om de oren krijgen.
Laten we emoties opzijzetten en ons richten op gezamenlijk onderzoek, waarbij feiten en potentiële nieuwe markten centraal staan. Met het juiste narratief kunnen we een stip op de horizon plaatsen, zodat we dit eenzijdige beeld kunnen loslaten en écht vooruit kunnen gaan.
Herman Pieter Prangsma, Otterlo
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Source: Volkskrant