Lijdend aan een terminale spierziekte leeft de Deense Mats Steen vooral in de onlinegame World of Warcraft. Na zijn overlijden ontdekken Steens ouders dat hun zoon geen eenzame patiënt was, maar de hoeksteen van een grote, hechte vriendengroep.
is nieuwsverslaggever van de Volkskrant, met tech als specialisme.
Elke dag liep Ibelin een half uur hard door Azeroth, de virtuele wereld van de onlinegame World of Warcraft, , voordat hij zijn vrienden opzocht. Hij had een dikke, blonde snor en armen zo dik als de meeste dijen. Elke ochtend legde hij hetzelfde rondje af.
Dat is opmerkelijk gedrag. De meeste spelers loggen in om, bijvoorbeeld, draken te slachten. Ibelin is anders: hij is het alter ego van de Deense Mats Steen, een jongen die door de dodelijke ziekte van Duchenne een rolstoel gebruikt en alleen zijn vingers kan bewegen. Rennend de dag beginnen is fantasie genoeg.
The Remarkable Life of Ibelin is een aangrijpende, probeer-het-maar-droog-te-houdendocumentaire over Mats Steen. De documentaire stelt de vraag of mensen een betekenisvol leven kunnen leiden als dit leven zich met name online afspeelt.
Een belangrijke vraag, want ieder mensenleven bevindt zich op een spectrum dat reikt van de totale digibeet aan de ene kant tot een chronisch onlinebestaan aan de andere. Een gangbare aanname is dat de inhoud van het leven afneemt richting het virtuele. The Remarkable Life of Ibelin laat zien dat die opvatting tekortschiet.
Steen leefde bijna helemaal aan de virtuele kant: om zijn leven met duchenne te verzachten, laten zijn ouders hem zoveel gamen als hij wil. Het zijn fijne spelletjes waarin hij zich kan verliezen, nemen zij logischerwijs aan. Mats overleed toen hij 25 jaar was, en op het blog dat hij bijhield lieten zijn ouders hun e-mailadres achter bij het overlijdensbericht.
Er stroomden direct talloze berichten binnen, van onbekenden die lieten weten dat Mats een van hun beste vrienden was. Dat hun zoon, Ibelin, een hopeloze romanticus was – een beetje een versierder, zelfs. Dat Ibelin hen uit de donkerste perioden van hun leven had geholpen. Mats’ ouders wisten van niets.
Een mooi voorbeeld is zijn relatie met Rumour, het personage van de Nederlandse student Lisette. Zij en Ibelin zien elkaar lang dagelijks, totdat Rumour opeens verdwijnt: de ouders van Lisette hebben haar computer afgenomen na teleurstellende studieresultaten. Ze probeert uit te leggen dat ze nu haar vrienden kwijt is. Haar ouders, vertelt Lisette in de documentaire, erkennen deze vriendschappen niet – ze bestaan immers ‘slechts’ online. Lisette vereenzaamt en raakt depressief.
Tot ze op een dag via een pc in een bibliotheek toch inlogt, en van Ibelin een brief krijgt, gericht aan haar ouders, waarin hij uitlegt dat ze haar een sociale kring hebben ontnomen. Ze krijgt haar pc terug, en komt dankzij Steen haar depressie te boven.
Het al indringende verhaal wordt kracht bijgezet door de bijzondere vormgeving. Omdat World of Warcraft alle uitingen en onderlinge chatberichten van spelers vastlegt, konden de filmmakers het hele leven van Ibelin reconstrueren.
Het gros van de film is vormgegeven als animatie hiervan, geheel in de stijl van World of Warcraft. Het geeft kijkers, met name niet-gamers, het cruciale perspectief dat zo vaak ontbreekt als het over games gaat: alles hier is echt, van de wandelingen tot de mensen, elven en dwergen.
The Remarkable Life of Ibelin
Documentaire
★★★★☆
Regie Benjamin Ree
103 min., te zien op Netflix.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant