Veel lezers reageren op de oproep elkaar geen ‘giftig’ bloemetje meer cadeau te geven, vanwege de manier waarop die worden geproduceerd. Gelukkig zijn er tal van alternatieven, die bovendien de nog kleine biologische sector tot bloei kunnen brengen.
Bloemen in met elkaar ‘vloekende’ kleuren in grote boeketten, ik kon er niet genoeg van krijgen. Tot ik na weer een artikel met confronterende feiten dacht: hoezo heb of geef ik nog steeds dat gif op stelen? Weg ermee.
Nu staan mijn vazen vol kunstbloemen: prachtig. Als ik een cadeau nodig heb, kijk ik in mijn boekenkast of koop een vintagesjaal. Dat levert passender cadeaus en warme reacties te over. Niks geen ban. Geven blijft leuk.
Franscé Verdeuzeldonk, Den Bosch
Veel bloemen (zowel in Nederland als in Afrika) worden met zo min mogelijk chemische middelen geproduceerd. Er worden steeds meer biologische middelen en biostimulanten ingezet, zodat de chemische middelen niet meer nodig zijn. Bedrijven doen mee aan duurzaamheidscertificering zoals MPS en in Afrika zijn bedrijven ook Fairtrade gecertificeerd.
Bedrijven die produceren voor de supermarkten hebben vaak nog met aanvullende eisen te maken. Dus bloemen afschilderen als een bos gif? Nee, natuurlijk niet, want dat is niet zo. Iedere dag zie ik dat er veel inspanningen worden verricht om zo min mogelijk chemische gewasbeschermingsmiddelen te gebruiken.
Ik word ontzettend blij van een mooie bos bloemen, waar kwekers hun stinkende best op hebben gedaan en waar de bloemist zijn/haar passie en creativiteit in heeft gestopt. Bloemen houden van mensen en ik, en met mij heel veel mensen, hou van bloemen.
Alma Ruting, Lisserbroek
Al jaren woon ik op het platteland. De bloemen die ik ontvang van mijn moeder zet ik in een vaasje. Van één van de studerende dochters, al jaren woonachtig in de grote stad, kreeg ik de opmerking: ‘Heb jij nog snijbloemen?’ ‘Hoezo?’ vroeg ik. ‘Nou, omdat die ontzettend veel gif bevatten.’
Na het lezen van het artikel over de dood van een 11-jarig Frans meisje aan leukemie, waarschijnlijk opgelopen door het werk van haar moeder als bloemist toog ik naar de plaatselijke bloemenzaak voor een bosje ‘nep’-bloemen en stelde terloops de vraag of hun bloemen ook bespoten zijn. De reactie was: ‘Maar alles is toch bespoten?’
Dit antwoord bleef op de fiets naar huis nazingen in mijn hoofd. Vroeger dacht ik dat de lucht vervuild was in een grote stad. Nu weet ik dat de lucht in mijn Peeldorp van 17 duizend zielen, 3,3 miljoen kippen en 250 duizend varkens tot de meest vervuilde lucht van Nederland behoort. Hoe ver je hier ook kijkt, je ziet eindeloze velden met weilanden waar geen sprietje onkruid groeit. En ach, dan kijkt men niet meer op van een gifbloemetje meer of minder.
Henriette Bloemenkamp, Nederweert
We hebben al een Partij voor de Dieren. Het wachten is nu op de oprichting van een Partij voor de Bloemen.
Hans Röben, Deventer
Ik hoor de liefhebbers al kermen: eerst pakken ze onze houtgestookte openhaard af, en nu ons bloemetje! Het artikel waarin Karin Wolfard onomwonden de impact op het milieu uitlegt, spreekt echter boekdelen. Leuk, zo’n bloemetje in huis. Maar na een week ligt het in de bak. Het zijn natuurlijk niet alleen de pesticiden die bloemen minder duurzaam laten lijken dan ze zijn. Veel bloemen zijn ingevlogen uit verre landen met onderbetaalde arbeiders om vervolgens 24/7 met vrachtwagens te worden gedistribueerd.
En die Nederlandse bloemen dan? Hun kweek kost miljoenen hectaren vruchtbare grond die ook voor voedsel kunnen worden gebruikt. Werk leveren die bloemen wel op – aan arbeidsmigranten, die stelselmatig worden uitgebuit.
Jef Keijzer, Amsterdam
Wijlen mijn stiefzoon, geboren in Polen, heeft omstreeks 2002-2003 in de bloemenhandel in Nederland gewerkt als onkruidplukker en gifspuiter.
Toen hij thuis in Polen terugkwam, begon hij geregeld te hallucineren. Jaren later werd hij in militaire dienst gepest omdat hij niet goed in zijn vel zat. Na drie maanden is hij daar vertrokken en in Denemarken gaan werken. Weer met gif spuiten; zo kwam hij opnieuw in aanraking met pesticiden. Men dacht dat hij drugs gebruikte, maar dat was niet het geval. Hij heeft in 2021 suïcide gepleegd. Die pesticiden hebben daar waarschijnlijk een rol bij gespeeld.
Antonio Figaro, Amerongen
Tijdens de teelt van het bosje gaat het flink mis. Maar op meer fronten gaat het fout, ook bij een overheid. Het is herfst en daarmee breekt de tijd van het planten van bloembollen weer aan. Ook in het plantsoen van Raalte worden jaarlijks stukken gras gefreesd om bloembollen te poten. Een lovenswaardig initiatief, zolang er geen gangbaar geteelde bloembollen voor worden gebruikt.
De gemeente Raalte weet wat de gevolgen zijn van het telen en het gebruik van gangbare bloembollen en de impact op het milieu, biodiversiteit, bodem en drinkwater. Onlangs kwam een een ernstig gevolg van het gebruik van pesticiden in de bloembollen in Frankrijk in het nieuws. Gangbaar geteelde bloembollen zijn geproduceerd met een gifgebruik van 125 kilo stof gif per hectare. Akker en weidevogels, zoogdieren, insecten, vlinders, et cetera leggen het loodje: 80 procent van de insecten is al uitgeroeid. Ook als mens plukken we de wrange vruchten ervan: kanker, alzheimer, parkinson. Maak elkaar blij, koop biologisch geteelde bloemen.
Jan Overesch, biologisch boer, Raalte
Er zijn vaak tientallen jaren van publieksvoorlichting en actievoeren nodig om een cultuuromslag te bereiken die een bepaalde schadelijke menselijke activiteit de kop indrukt. Daarbij is er langdurig veel tegenwerking van de bedrijven die er geld mee verdienen. Het bekendst is de zeer lange strijd van de gezondheidszorg tegen de tabaksindustrie.
Nederland is als exporteur van snijbloemen een van ’s werelds grootste spelers. Het is een miljardenindustrie die, in tegenstelling tot de tabaksindustrie, tot nu toe nog nauwelijks weerstand heeft ondervonden. Voor mij als geohydroloog bij TNO was al heel lang duidelijk dat deze industrie zeer schadelijk is voor mens en milieu. Maar ja, krijg de paus maar eens zover dat die op Eerste Paasdag geen ‘bedankt für die bloemen aus Holland’ zegt.
Carol Cornelissen, Boxtel
Als bloemist kocht ik 45 jaar lang de beste en mooiste bloemen dagelijks, op de veiling in Aalsmeer. Niet beseffend dat ik met een auto vol met gif onderweg was naar huis. Twee jaar geleden kreeg ik een afscheidscadeau voor mijn jarenlange giftransport: een kwaadaardige tumor in mijn nieren. Gelukkig ben ik gered door een team van fantastische specialisten.
Sinds die tijd, rijd ik op m’n fiets naar de biologische bloemenpluktuin. Geen gif, maar bloemen die ik met een gerust hart cadeau geef. Het kan wel. Eerlijke bloemen voor een eerlijke prijs.
Paul van Seeters, ’s-Hertogenbosch
Dat er ‘niks meer mag’ is als reactie op het verhaal van Karin Wolfard wel erg kort door de bocht. Sinds de nare berichten over gif – om maar te zwijgen over de glyfosaattreurnis – geef ik bij gelegenheid bomen cadeau. Tot nu toe krijg ik leuke reacties als ik zeg dat ik geen bloemen meebreng en in plaats daarvan meedoe aan vergroening en natuurbehoud. Met wat meer moeite kom je aan ‘gifvrije’ bloemen uit biologische pluktuinen. Doe je best en verras elkaar eens met alles wat wél mag en kan.
Anneke van Schaik, Nieuwegein
Goed nieuws: er is een ándere oplossing! Slow Flowers, lokale, gifvrije seizoensbloemen, is een wereldwijde beweging. Telers, bloemisten en uitvaartbegeleiders die ecologisch verantwoorde zaden, bollen of bloemen kweken of verkopen en/of toepassen. Allemaal mensen die vanuit een missie hard werken aan een antwoord op de gangbare teelt.
Koop hun bloemen, vraag erom bij je bloemist. Deze sector is nog piepklein, nog geen 2 procent van de sierteelt is honderd procent biologisch. Dus help deze sector te groeien. Als wij bij vieringen, herdenkingen en cadeautjes voor slow flowers kiezen, krijgen we meer gezonde lucht, bodem, water en een gezonde leefomgeving voor mens en dier.
Katja Staring, Schijndel
Wilt u reageren? Stuur dan een opiniebijdrage (max 700 woorden) naar opinie@volkskrant.nl of een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant