Het is stil in de auto. Achterin doen mijn dochters een spelletje op de iPad; mijn vrouw maakt aantekeningen op haar telefoon en verstuurt e-mails. De cruisecontrol staat aan en de motor zoemt op het gelijkmatig aantal toeren. Als je een top tien van de saaiste stukken snelweg van Europa zou maken, dan zouden de eerste vijf plekken glansrijk bezet worden door België en Noord-Frankrijk.
Een hoogtepunt is het bord waarop de plaatsnaam Nazareth staat, waardoor je even gaat denken: o, ja, daar woonden Jozef en Maria. Nou ja, niet het Belgische Nazareth, maar dat in Israël. Zou iemand die twee ooit met elkaar verward hebben? En na die gedachte zijn weer een paar seconden verstreken en ben je weer een kilometer of wat verder, dus vandaar dat het een hoogtepunt is.
Over de auteur
Julien Althuisius is schrijver en voor de Volkskrant columnist over het dagelijks leven.
De verleiding om een podcast op te zetten is groot, maar het is de kunst die verleiding te weerstaan en het te doen met wat de snelweg je te bieden heeft. De schoonheid zit niet in de omgeving: de hemel is grijs, er zijn geen bomen te bekennen en weilanden zijn ook maar weilanden. Je moet kijken, goed kijken en dan nog beter kijken en dan zal de ware schoonheid van de snelweg zich aan je tonen.
Neem nou de vrachtwagen met op de achterkant een groot, opgeblazen portret van een knappe vrouw, gehuld in mysterieus paars licht. ‘Wellcum’, staat er in grote witte lezers, ‘spa for men’. En daaronder weer de uitnodigende boodschap: ‘Come with us!’.
Nader onderzoek leert dat Wellcum een soort wellnesscentrum in Oostenrijk is waar je, ‘ondergedompeld in ontspanning jezelf kan overgeven aan de meest aangename ervaringen van erotische wellness’.
Of de stationwagen die we inhalen, tot de nok volgepakt met vader en moeder en kinderen en allerlei bagage, waaronder ook een familiepak roze wc-papier. De ruimte is schaars, het zicht op de weg beperkt, maar toch besluit je zestien rollen wc-papier mee te nemen.
Waarom? Ben je van plan onderweg zo vaak te poepen op plekken waar geen wc-papier is? Is er geen wc-papier te koop op de plek van je bestemming? Of had je dit pak wc-papier al gekocht en wilde je het per se mee naar huis nemen? Omdat het roze is?
Het liefst van alles kijk ik naar vrachtwagens van transportbedrijven. Originaliteit is geen must in de transportsector en vaak beginnen of eindigen de namen van transportbedrijven met de voor de hand liggende term ‘trans’. Als je dan even door je wimpers heen denkt, zijn het belangenverenigingen of aanmoedigingen voor trans-personen
King Trans bijvoorbeeld, Master Trans, Trans Mission of Trans Group. Een grote stoere vent achter het stuur en dan Trans Hans op de vrachtwagen. Emancipatie in optima forma. Zo mooi kan de snelweg dus zijn.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant