Op het 5,412 kilometer lange Bahrain International Circuit ging de zon onder voor de 8-uursrace van het World Endurance Championship en daarmee ook de laatste race van het seizoen. Bij de fabrikanten spande het erom, want Porsche verdedigde een voorsprong van slechts negen punten. Bij een zege van een van de twee Toyota's, zou die teamtitel voor het Japanse merk zijn. Bij de coureurs leek de crew van de #6 Porsche Penske Motorsport - Laurens Vanthoor, Kevin Estre en Andre Lotterer - zo goed als zeker van de titel, aangezien zij een voorsprong van 35 punten hadden op de #50 Ferrari en 37 punten voorsprong op de #7 Toyota van Nyck de Vries en Kamui Kobayashi.
Met een Toyota 1-2 bij de start van de race wist Porsche dus ook dat het in de aanval moest om het teamkampioenschap te kunnen winnen. Die kansen slonken echter na contact in bocht 4 met de #51 Ferrari, waardoor de #6 Porsche terugviel tot de vijftiende plek. De zusterauto met startnummer 5 kende ook een slechte start en verloor meerdere posities in het gedrang in bocht 2. Mike Conway verloor bij de start ook een plaats aan Antonio Giovinazzi, waarna ook Julien Andlauer in de #99 Proton Competition Porsche hem inhaalde. Raceleider Sébastien Buemi had een prima start, maar na twintig minuten verloor de Zwitser veel terrein doordat hij in bocht 1 in de rondte werd getikt door de #82 TF Sport Corvette LMGT3.
Na de eerste pitstopreeks nam de #12 Jota Porsche de leiding over, gevolgd door de #51 Ferrari en de #7 Toyota, die nog altijd zicht had op de titel maar daarvoor dus wel de race moest winnen terwijl de #6 Porsche dan buiten de punten zou moeten eindigen. Na een sterke start verloor de #99 Proton weer veel tijd door een pijnlijke drive through-penalty voor het onder geel inhalen in bocht 9. Vooraan nam Giovinazzi de leiding over van Will Stevens in de #12 Jota na een stevig duel.
Na twee uur racen leken de kansen van de #7 Toyota plots gekeken, want Kamui Kobayashi had niet meer de snelheid en er leken technische problemen te zijn aan boord van de GR010 Hybrid. De Japanner reed echter door en vanaf de pitmuur leek de oplossing te zijn gevonden, want na enkele ronden zat de gang er wel weer in en kon hij zich richten op een inhaalrace naar voren. Dat verging het team goed, want na iets meer dan drie uur racen lag de Toyota weer op de tweede plaats met de #51 Ferrari in zicht. Het slechte nieuws voor Kobayashi en De Vries was wel dat de #6 Porsche in de top-tien was beland en onder het kunstlicht en de koelere omstandigheden meer tempo wist te vinden.
In het vierde uur van de race werd de #20 BMW Team WRT getroffen door problemen, waardoor de auto van Robin Frijns, René Rast en Sheldon van der Linde in de garage geparkeerd moest worden. Tot dan toe kenden zij een uitstekende race, want zij lagen een tijdje in de top-vijf en hadden een goed racetempo. "We verloren ineens vermogen in bocht 8", legde Frijns uit. "We zien het in de data, maar weten niet wat het probleem is. We lagen op koers voor een goede finish, dus dit is jammer." Het betekende een uitvalbeurt, te wijten aan een probleem met de aandrijflijn - zo laat BMW weten.
Na iets meer dan vier uur racen nam De Vries het stuur over van Kobayashi en de Nederlander deed dat op een goed moment, want hij had daarmee de virtuele leiding in handen terwijl de #6 Porsche op de tiende plaats lag. Alleen de #36 Alpine reed nog voor hem, maar die moest nog een pitstop maken. De Vries stond echter plots onder druk van de #51 Ferrari en moest de leiding aan het Italiaanse team laten. Kort daarna volgde een full course yellow vanwege onderdelen langs de baan in bocht 12. Die FCY bood Toyota wat tijd om te zoeken naar een oplossing, want opnieuw was de #7 getroffen door problemen. "Op deze manier kan ik niet rijden", aldus De Vries op de boordradio. Het team maande hem tot rust en benadrukte dat het resultaat gemaximaliseerd moest worden, ondanks dat de motor soms haperde.
Foto door: Andreas Beil
Door die problemen viel De Vries terug tot de vijfde plaats, waardoor de #12 Jota weer aan de leiding ging, voor de #51 Ferrari. De strategieën werden overhoop gegooid toen met iets meer dan 2,5 uur te gaan de #88 Ford vlam vatte en de auto naast de baan parkeerde. Het resulteerde in een virtuele safety car, gevolgd door de fysieke safety car. De #12 Jota had daardoor de leiding echt in handen, maar moest die kort na de herstart toch aan de #51 Ferrari laten. Intussen kwam De Vries de pitstraat in, dit keer om uit te vallen. Daardoor was de fabrikant afhankelijk van de #8 Toyota, wilde het de teamtitel in de wacht slepen. "Het is heel jammer dat we de laatste race van het seizoen zo moeten afsluiten", aldus De Vries. "Het probleem met de brandstofpomp werd alleen maar erger."
Ook de #94 Peugeot zou de finish niet halen in wat toch al een moeizaam seizoen was voor de Franse renstal. Het veroorzaakte opnieuw een safety car-fase, waardoor het hele veld bij elkaar kwam met de #51 Ferrari als leider, gevolgd door de #6 Porsche en #15 BMW. Door een lekke band viel de #12 Jota snel wel en konden zij een podiumplaats vergeten. In het laatste uur kregen ook de #6 Porsche en #99 Proton nog een drive-through vanwege een FCY-overtreding, waardoor ook zij weer terugvielen. De #50 Ferrari kon de titel ook wel vergeten na contact met de #36 Alpine.
Vooraan lag de strijd om de zege nog helemaal open, waarbij Buemi in de #8 Toyota lang in de aanval moest bij de #5 Porsche van Matt Campbell. Buemi haalde aan de binnenkant van bocht 8 in, maar duwde daarbij Campbell wijd. Later gaf Buemi de plek terug, om vervolgens direct weer in de aanval te gaan en de leiding over te nemen. Het bleek uiteindelijk een belangrijke actie van Buemi, die vervolgens de race zou winnen en daarmee Toyota de belangrijke teamtitel bezorgde. Vanthoor, Lotterer en Estre stelden de titel veilig bij de coureurs, ondanks een elfde plaats in wat voor hen een rommelige race was.
In de LMGT3 was de titel al een zekerheid voor de #92 Manthey Racing van Aliaksandr Malykhin, Joel Sturm en Klaus Bachler. In die klasse ging de zege naar de #55 Vista AF Corse Ferrari van François Heriau, Simon Mann en Alessio Rovera. Zij hielden de #81 TF Sport Corvette op 6,7 seconden, gevolgd door de #82 TF Sport Corvette. Morris Schuring werd vijfde in de #91 Manthey Racing. Hij sluit het kampioenschap af op de tweede plaats nadat hij eerder dit jaar de 24 uur van Le Mans had gewonnen.
-
+27.539
27.539
+29.177
29.177
+36.799
36.799
+37.404
37.404
+47.916
47.916
+55.841
55.841
+1'00.834
1'00.834
+1'03.539
1'03.539
+1'12.064
1'12.064
+1'19.711
1'19.711
+1'30.651
1'30.651
+1 Lap
1'16.165
+1 Lap
1'21.494
21 laps
+21 Laps
6.764
+21 Laps
8.621
+21 Laps
9.889
+21 Laps
34.396
+21 Laps
46.180
+21 Laps
1'01.623
+21 Laps
1'10.150
+21 Laps
1'12.509
+21 Laps
1'22.975
22 laps
+21 Laps
2'04.594
21 laps
22 laps
35 laps
56 laps
57 laps
59 laps
60 laps
87 laps
124 laps
199 laps
Source: Motorsport